บทที่ 403

สีหน้ามาเดลีนได้เปลี่ยนไปตามคำพูดที่เธอได้ยิน

ปาน

แผนของเธออาจจะต้องพังทลายลงหากเอโลอิสพูดถึงปานบนร่างกายของเธอ

“ปานอะไร?” เจเรมี่ถามด้วยความสงสัย

“มันเป็น—”

“ฉันปวดหัวมากตอนนี้ เจเรมี่…”

มาเดลีนขมวดคิ้วแสดงถึงความไม่สบายเนื้อสบายตัวในขณะที่เอโลอิสเริ่มจะบรรยายเกี่ยวกับปานรูปผีเสื้อ เธอเอนตัวลงไปพิงเขาอย่างอ่อนระทวย

ความสนใจของเขากลับไปสนใจที่มาเดลีนทันที

เขาอุ้มเธอเมื่อเห็นว่าเธออาการไม่ค่อยดี “ผมจะพาคุณไปโรงพยาบาล”

“ไม่เป็นไรหรอก คิดว่า ฉันก็แค่เหนื่อยเท่านั้น” มาเดลีนเอ่ยตอบเสียงเบาในขณะที่เธอเอนพิงไหล่ของเขา

ทั้งดวงตาของเอโลอิสและฌอนส่องแสงบางอย่างไม่อาจอธิบายได้ด้วยในความกังวลใจขณะที่ดูเจเรมี่อุ้มมาเดลีนห่างออกไป

ในกลางคืนที่มืดขณะนี้สายลมยามเย็นได้พัดผ่านใบไม้ที่อยู่นอกหน้าต่าง

มาเดลีนที่กำลังหลับตานอนอยู่บนเตียง เธอต้องแกล้งทำเป็นหลับทั้ง ๆ ที่เธอไม่รู้สึกง่วงเลย

นี่เป็นคืนแรกของพวกเขาในฐานะผู้แต่งงาน และเธอไม่เข้าใจถึงสิ่งที่เจเรมี่กำลังคิดอยู่ เธออยากปฏิเสธที่จะนำพาความสัมพันธ์ในเชิงคู่รัก

และหลังจากนั้นไม่นาน มาเดลีนได้ยินเจเรมี่เดินออกจากห้องน้ำหลังจากที่อาบน้ำเสร็จ ทุกย่างก้าวของเขาเบาราวกับจงใจไม่ต้องการให้เธอตื่น

ไม่นานนัก มาเดลีนรู้สึกได้ว่าเตียงอีกฟากหนึ่งยุบลงไป

ในวินาทีเดียวกัน ความอบอุ่นและกลิ่นของเจเรมี่ได้เข้ามาโอบล้อมเธอเอาไว้

หัวใจของมาเดลีนเต้นเร็วขึ้นในขณะที่เธอค่อย ๆ ดึงมือเข้าไปใต้ผ้าห่ม

มันไม่น่าเป็นไปได้ที่เขาอยากจะทำสิ่งนี้กับเธอ

ในขณะที่เธอกำลังคิดอยู่ในใจนั้นจู่ ๆ แก้มของเธอก็ถูกหอมเข้าอย่างแรง