บทที่ 482

“คำพูดของคุณช่างน่าประทับใจมากเลยค่ะ คุณวิทแมน แต่แย่หน่อยนะคะ เพราะฉันไม่ใช่เมเดลีน ครอว์ฟอร์ด” เธอปฏิเสธก่อนจะหัวเราะเยาะอย่างแดกดัน “และถึงแม้ว่าฉันจะเป็นเมเดลีน ฉันก็คงไม่มีทางยกโทษให้คุณ หรือให้โอกาสแก่คุณอีก”

ความหวังในดวงตาของเขาถูกบดขยี้จนแหลกสลาย ขณะที่หัวใจของเขาก็ทิ้งดิ่งลงอย่างหนักหน่วงด้วยเช่นกัน

อันที่จริงไม่น่าแปลกใจเลยที่เขาจะได้รับคำตอบแบบนี้กลับมา แต่ถึงอย่างนั้น เมื่อเขาได้ยินคำปฏิเสธของเธอ คำพูดเหล่านั้นก็ให้ความรู้สึกเหมือนมีดที่เฉือนหัวใจของเขาอยู่ดี

เฟลิเป้รีบไปยังที่เกิดเหตุทันที หลังจากที่เขาเห็นการถ่ายทอดสดทางออนไลน์

เขาเดินฝ่าผู้คนมากมาย และเดินไปอยู่ข้าง ๆ เมเดลีน ใบหน้าที่ดูอ่อนโยนและสุภาพอยู่เสมอของเขาเต็มไปด้วยความโกรธในขณะนี้

เขาประสานมือของตนเองเข้ากับมือของเมเดลีนต่อหน้าทุกคน สายตาของเขาแสดงถึงความเอาชนะและความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ ขณะที่มองไปยังเจเรมี่

“เจเรมี่ อย่าบังคับให้วีล่ารับคำขอโทษและความรักที่หลอกลวงของนาย เธอไม่ใช่อดีตภรรยาของนาย เมเดลีน ครอว์ฟอร์ด คนที่นายเคยปล่อยปละละเลยและทำให้เธอเสื่อมเสีย เธอคนนี้คือคู่หมั้นของฉัน วีล่า ควินน์”

เฟลิเป้ดูเหมือนกำลังเอ่ยปากเตือนเจเรมี่

แต่ในทางกลับกัน นี่กลับเป็นครั้งแรกที่เมเดลีนเห็นถึงความโกรธและความก้าวร้าวที่ชัดเจนบนใบหน้าของเฟลิเป้

“เพื่อเห็นแก่สายสัมพันธ์ของเรา ครั้งนี้ฉันจะไม่ถือสานาย และกรุณาเคารพในศักดิ์ศรีของตนเองด้วย”

หลังจากพูดจบเฟลิเป้ก็จับมือของเมเดลีนเอาไว้แล้วเดินจากไป

ก่อนที่เธอจะเดินตามเฟลิเป้ไป เมเดลีนไม่ได้หันไปมองเจเรมี่สักนิด ถึงอย่างนั้น ในขณะที่เธอเริ่มก้าวขา เธอก็รู้สึกถึงมือที่คุ้นเคยกำลังจับมืออีกข้างของเธอเอาไว้

เธอหยุดเดินในทันที ส่งผลให้เฟลิเป้เองก็ต้องหยุดเช่นกัน เฟลิเป้ขมวดคิ้วด้วยความยุ่งยากใจ เมื่อเขาเห็นเจเรมี่กำลังจับมือเมเดลีนอยู่

“ปล่อยวีล่า”

เจเรมี่ไม่สนใจเฟลิเป้ และเดินไปยืนอยู่ตรงหน้าเมเดลีน

ในขณะที่เขาเห็นว่าเธอกำลังมองเขาด้วยสายตาเย็นชานั้น เจเรมี่ก็โน้มตัวลงไปใกล้หูของเธอ ก่อนจะพูดกับเธอ

เขากระซิบบางอย่างใส่หูเมเดลีน และไม่มีใครได้ยินมัน แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็เห็นถึงดวงตาที่สดใสขึ้นในทันทีของเมเดลีน

หลังจากนั้นทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ รวมถึงเฟลิเป้ก็ได้ยินเจเรมี่พูดขึ้นสี่คำว่า “ฉันจะรอเธอ”