บทที่ 51

ถ้าเป็นเขาจริงๆ เขามีสิทธ์อะไรมาช่วยเธอในการชำระหนี้? สามีของเธอเนี่ยนะ?

อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้าความคาดหวังของมาเดลีนก็ถูกทำลายลง เมื่ออีกฝ่ายระบุชื่อ - แดเนียล

มาเดลีนโทรหาแดเนียลทันที อย่างไม่รอช้า หลังจากนั้นไม่นานเขาเดินทางมาหาเธออย่างเร่งรีบ

เมื่อมาเดลีนบอกเขาเกี่ยวกับเรื่องนี้ เขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก “ผมคิดว่ามีสิ่งเลวร้ายเกิดขึ้นกับเธอ แมดดี้ ปรากฎว่ามันคือเรื่องนี้ ไม่เป็นไร เธอไม่จำเป็นต้องคิดกังวลถึงสิ่งนี้”

“มันไม่มีอะไรเลย” มาเดลีน มองไปที่แดเนียลอย่างจริงจัง “แดน..ฉันเองไม่รู้ว่าฉันจะตอบแทนคุณได้เมื่อไหร่ แต่ก็ขอบคุณมากจริงๆ"

"ฉันไม่รีบ ฉันไม่ต้องการเงินด่วนขนาดนั้น”

“ฉันรู้ว่าคุณอยากปฏิเสธ แต่ว่า-”

“ถ้าเธออยากจะขอบคุณฉันจริงๆล่ะก็ แมดดี้ เธอสามารถเลี้ยงอาหารฉันเป็นการตอบแทนได้นะ ฉันรู้สึกหิวตอนนี้อยู่พอดีเลย” แดเนียลขัดจังหวะมาเดลีน เขามองเธออย่างสนใจด้วยสายตาที่อ่อนโยน “ฉันมีความสุขที่ได้ช่วยแบ่งเบาภาระให้กับเธอ”

มาเดลีนสามารถรู้สึกถึงความรักที่ใกล้ชิดระหว่างชายหญิงในสายตาของแดเนียล

เธอหลบสายตาที่จ้องมองอย่างกะทันหันและพยักหน้า "ตกลง"

มาเดลีนเพิ่งออกจากคุกและในตอนนั้นเธอไม่มีเงินมากนัก เธอกลัวว่าจะไม่สามารถเลี้ยงข้าวเขาได้แม้แต่มื้อเดียว

อย่างไรก็ตาม แดนได้คิดถึงเรื่องนี้ไว้แล้วเขาเพียงแต่บอกเธอว่าอยากกินแค่ทาโก้กับซอสพริก

เขาเป็นนายน้อยที่มาจากครอบครัวที่ร่ำรวยและมีอิทธิพล แต่เขากำลังกินทาโก้กับซอสพริกอยู่ข้างถนน มาเดลีนรู้สึกขอโทษ แต่แดเนียลหาที่สำหรับนั่งลงโดยไม่คิดอะไร “เธอคิดไม่ถึง ใช่ไหม แมดดี้? ฉันชอบทาโก้กับซอสพริก ดังนั้นฉันจึงมักสั่งทาโก้กับซอสพริกตอนที่ฉันอยู่มหาวิทยาลัยเสมอเลยแหละ”

แม้จะมีคำอธิบายแก้ต่างของแดเนียล แต่มาเดลีนก็รู้ว่าเหตุผลที่เขาทำเช่นนี้ก็เพื่อที่เธอจะไม่ทำเสียเงินในกระเป๋ามากไปกว่านี้

เมื่อมาเดลีนคิดถึงเรื่องนี้เธอก็รู้สึกถึงความอบอุ่นในใจ

เธอรู้ดีว่าการเป็นหนี้แดเนียลจะดีกว่าการเป็นหนี้ไนท์คลับเป็นไหนๆ แต่ยังไงก็เถอะ เธอยังเป็นหนี้บุญคุณที่แดเนียลช่วยเหลือเธออีกหลายเรื่อง