บทที่ 680

“ไม่ใช่ ยังมีคนอื่นที่สมควรตายมากกว่าเขาอีก” เมเดลีนชำเลืองไปยังคาเลนด้วยสายตาลุ่มลึกและหยิ่งยโส

สีหน้าของคาเลนเปลี่ยนไป “แกหมายความว่ายังไง เมเดลีน? แกกำลังพูดถึงฉันอยู่เหรอ?”

“คนที่คอยเติมเชื้อเพลิงลงในกองไฟเลวทรามยิ่งกว่าคนที่ตาบอดอยู่ตอนนี้ซะอีก เจเรมี่สมควรตายก็จริง แต่ในฐานะคนที่คอยช่วยเหลือและยุยงนังสารเลวเมเรดิธ แบบคุณน่ะสมควรตายมากกว่าเขาอีก”

เมื่อคาเลนและเฟลิซิตี้ได้ยินแบบนั้น หน้าของพวกเธอก็ซีดเป็นไก่ต้ม

เมเดลีนเลิกคิ้วขึ้นมองเฟลิซิตี้ “คุณวอล์คเกอร์คะ คุณก็เห็นด้วยกับที่ฉันพูดใช่ไหม?”

"..."

เฟลิซิตี้สะดุ้ง

“ในฐานะแฟนสาวคนใหม่ของเจเรมี่ คุณคงจะอยากรรู้จักแฟนเก่าของเขาที่ชื่อว่าเมเรดิธสักหน่อย จริงไหม?”

“ฉันไม่ค่อยรู้เรื่องของพวกเขามากนัก” เฟลิซิตี้ปฏิเสธและแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง

เมเดลีนพยักหน้าพลางยิ้ม “แหม คุณวอล์คเกอร์ คุณไม่รู้จักเมเรดิธอย่างนั้นเหรอ? ดีเลยค่ะ เดี๋ยวฉันจะเล่าให้ฟัง”

ในขณะที่เธอพูด ริมฝีปากบอกเธอก็ฉีกยิ้มกว้าง

“เมเรดิธเป็นนังผู้หญิงสารเลว อุบาทว์ และเจ้าเล่ห์ที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมาเลยแหละค่ะ อย่าคิดว่ายัยผู้หญิงคนนี้จะหยุดแค่นี้นะคะ เธอยังเป็นฆาตกรใจทรามอีกด้วยค่ะ แต่ต้องขอบคุณที่บาปกรรมมีจริง เธอถูกตัดสินว่าได้รับโทษประหารชีวิต แต่ก็น่าสงสารนะคะ ที่เธอตายง่ายไปหน่อย”

"..."

เฟลิซิตี้กัดฟันกรอดอย่างลับ ๆ ในขณะที่นั่งฟังเมเดลีนสาธยายเรื่องของเธออยู่ เธอยากจะกระชากหน้ากากของเธอออกเสียตอนนี้!

เธออยากพุ่งตัวเข้าไปบีบคอเมเดลีนตอนนี้ และดูรอยยิ้มบนใบหน้าแปรเปลี่ยนเป็นความหวาดกลัว เธอหวังว่าเธอจะเห็นความกลัวปรากฏอยู่บนใบหน้าของเมเดลีนในขณะที่เธอตะโกนในหูเมเดลีนอย่างภาคภูมิใจว่า เธอนี่แหละคือเมเรดิธ!

ทั้งอยากจะบอกอีกว่าเธอนี่แหละคือนังสาวเลวที่ทุกคนอยากให้ลงนรกไปซะ เธอนี่แหละคือนังปีศาจร้ายจอมวางแผน เมเรดิธ

อย่างไรก็ตาม เมเรดิธทำได้เพียงอดกลั้นความรู้สึกไว้อย่างสุดความสามารถ