บทที่ 70

เป็นเรื่องที่เหนือความคาดหมายไม่มีใครในห้องคาดคิดว่าผู้นำตระกูลจะถามคำถามแบบนี้นับประสาอะไรกับ มาเดลีนแน่นอนว่าเธอกำลังช็อคมาก

อัตราการเต้นของหัวใจที่คงที่กลับเต้นเเรงขึ้นจากเลือดที่สูบฉีด มาเดลีนเธอไม่รู้ว่าจะตอบคำถามนั้นอย่างไร

ชายชราผู้ผ่านประสบการณ์ทางโลกมามากมายเห็นใบหน้าแดงเป็นลูกตำลึงของเด็กสาวตรงหน้า มันทำให้เขาเข้าใจในทันที

รอยยิ้มอ่อนโยนจากชายชราอารมณ์ดีปรากฏขึ้นหลังจากที่เขาเงยหน้าขึ้นมองเจเรมี่ ก่อนจะปรายสายตาเคร่งขึมมองไปที่เมเรดิธและแม่ของเจเรมี่ที่มีสีหน้าคล้ายคนโดนขัดใจ

“ไม่มีใครได้รับอนุญาตให้ทำลายใบสมรสการแต่งงานนี้ตราบเท่าที่ผมอยู่ที่นี่!” ผู้นำตระกูลสูงสุดประกาศกร้าวอย่างจริงจัง

มาเดลีนสังเกตเห็นใบหน้าของเมเรดิธมีความมืดมิดราวกับก้อนถ่านหินมันดูน่ากลัวมาก เธอคิดว่าหล่อนต้องกำลังสาปแช่งผู้อาวุโสคนนี้เป็นแน่ด้วยคำสาบส่งทั้งหมดที่มีอยู่ในหัวของหล่อน

"คุณมอนต์โกเมอรี”

ผู้อาวุโสวิทแมนเอ่ยปากกับเมเรดิธด้วยการเรียกฐานะของเธอในขณะที่เธอเป็นทาญาติของตระกูลมอนต์โกเมอรี

เมเรดิธฝืนยิ้มบนใบหน้าของเธอ “ค่ะ นานท่านวิทแมน”

"ผมเชื่อว่าหลานสะใภ้ของผมไม่ได้ลักพาตัวลูกชายของเธอ แต่ถ้าเธอขืนยืนยันว่าหลานสะใภ้ผมเป็นคนทำ เธอก็ควรขอให้ใครคุยกับทนายของผม”

"... " รอยยิ้มของเมเรดิธเยือกเย็นลงทันที

เธอคิดไม่ถึงว่าชายชรามีอำนาจคนนี้จะปกป้องมาเดลีนถึงเพียงนี้!

นี่มันจะมากเกินไปแล้วนะ!

เขายัวคอยย้ำสรรพนามที่เรียกมาเดลีนว่าหลานสะใภ้ของเขา นั่นทำให้เมเรดิธเกิดความริษยามากจนใบหน้าของเธอบิดเบี้ยวจนแทบจำไม่ได้

แม่ของเจเรมี่ยังตกใจกับเหตุการณ์ครั้งนี้เช่นกัน “คุณพ่อ กำลังสับสนอะไรหรือเปล่า? มาเดลีน ทำสิ่งที่เลวร้ายมากมาย ทำไมคุณพ่อถึง-”

"ผมแก่แล้วก็จริง แต่ผมไม่ได้สับสนหรือเลอะเลือน!" ผู้อาวุโสวิทแมนโต้กลับด้วยน้ำเสียงอันทรงพลัง แม่ของเจเรมี่ไม่กล้าพูดอะไรอีก ในขณะเดียวกัน เมเรดิธเองที่กำลังโกรธจนใบหน้าเป็นสีเขียวแต่ไม่กล้าพูดอะไรเช่นกัน