บทที่ 724

ขณะที่ได้ยินเมเดลีนพูดสิ่งนั้นกับเขา เฟลิเป้มัวแต่จดจ่ออยู่กับเวลาตรงหน้าปัดนาฬิกาของเขา

เขาหันกลับมามองหน้าเธออย่างไม่เชื่อหูตนเอง “เอวลีน?”

เมเดลีนขี่ม้าเข้ามาใกล้กับเขาพลางยิ้มให้อย่างอ่อนโยน “ฉันตัดสินใจแล้วค่ะ พวกเราจะเดินทางกลับไปยังเมืองเอฟพร้อมกับลิลลี่ เพื่อที่พวกเราจะได้มีชีวิตที่มีความสุขกันสามคนพ่อแม่ลูก”

เฟลิเป้อึ้งไปอย่างถนัดตาเมื่อได้ยินคำตอบของเมเดลีน

เธอตอบตกลงยอมกลับไปเมืองเอฟกับเขาแล้ว

แค่สามคนพ่อแม่ลูก

คำพูดนั้นหยั่งลึกลงไปยังก้นบึ้งของจิตใจเขา

อย่างไรก็ตาม...

เขามองดูเธอขี่ม้าห่างออกไป จากนั้นท่าทางของเขาก็เปลี่ยนไปในทันที หลังจากนั้นเขารีบคว้าโทรศัพท์กดเบอร์โทรออกไป แต่กลับไม่มีคนรับสายนั้นเลย

เฟลิเป้ไม่ได้ลังเลเลยที่จะโทรหาเคธี่

หลังจากที่รับสายจากเฟลิเป้ เคธี่ก็รู้ว่าเฟลิเป้ต้องการให้เธอทำบางสิ่งให้กับเขา แม้ยังสงสัยอยู่บ้าง แต่เธอก็ปฏิบัติตามคำสั่งเขาอย่างเต็มใจ

เมเดลีนขี่ม้าออกมาห่างจากตรงนั้นพอสมควร

เธอระลึกถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้สองสามวัน และรู้สึกว่าควรที่จะได้เวลาจบเรื่องนี้เสียที

“คุณตกหลุมรักมันอีกครั้งแล้วนะ คุณตกหลุมรักชายคนที่เคยปรารถนาให้คุณตาย ๆ ไปซะ”

คำพูดของเฟลิเป้ดังก้องซ้ำไปซ้ำมาในโสตประสาทของเธอ

เธอจับบังเหียนม้าเอาไว้แน่นและสูดหายใจเข้าเต็มปอด

เธอลืมไม่ลงจริง ๆ ว่าคนที่ช่วยชีวิตเธอก็คือเฟลิเป้

ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาทั้งสองยังมีลูกสาวด้วยกัน

ดังนั้น เธอได้สัญญาอย่างเป็นมั่นเป็นเหมาะแล้วว่าจะอยู่ข้างกายและเป็นเจ้าสาวให้กับเขา

เมื่อทบทวนเรื่องราวต่าง ๆ อย่างถี่ถ้วน เธอก็ไม่สามารถหาเหตุผลใดมาปฏิเสธเขาได้เลย