บทที่ 805

เมเดลีนรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องเมื่อเจเรมี่เดินเข้ามาใกล้เธอมากขึ้นเรื่อย ๆ จากนั้นริมฝีปากได้รูปของเขาขยับเอ่ยขึ้นว่า “ผมบังเอิญได้ยินมาว่าเดิมทีอาเฟลิเป้ต้องการใช้ที่ดินผืนนี้สร้างรีสอร์ทให้กับคุณผู้หญิงวิทแมน ใช่ไหมครับ? ต้องขออภัยด้วยจริง ๆ ครับ ที่ผมเองก็ต้องการที่ดินผืนนี้เพื่อสร้างปราสาทให้กับผู้หญิงที่ผมรักที่สุดเหมือนกัน”

เขามองไปที่เมเดลีนอย่างจงใจถึงแม้ว่าเธอจะไม่ได้กำลังมองเขาอยู่ก็ตาม

“ผมหวังว่าสักวันหนึ่ง ผู้หญิงที่ผมรักจะอาศัยอยู่ในปราสาทนั้นและเป็นเจ้าหญิงที่ปราศจากเรื่องกังวลใจ ผมยินดีที่จะปกป้องเธออย่างไม่มีเงื่อนไข ดูแลเธอ และเป็นอัศวินที่อยู่ข้างเธอไปตลอดชีวิต”

หลังจากคำพูดของเขาจบลง อีเวตต์ก็รีบตรงเข้ามาหาเจเรมี่และพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานว่า “เจเรมี่ คุณใจดีกับฉันจังเลยค่ะ"

เมเดลีนเบือนหน้าหนีกับภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้าขณะที่เธอถูกฉีกทึ้งด้วยความเศร้าโศก เธอยิ้มออกมาให้กับเฟลิเป้ขณะที่อดกลั้นกับความเจ็บปวดใจ “ ฉันหิวแล้วค่ะ เฟลิเป้ เราไปหาอะไรกินกันสักหน่อยดีไหมคะ?"

“ได้สิ” เฟลิเป้ยิ้มและยืนขึ้น เขามองเจเรมี่ด้วยท่าทางสงบ “เหมือนว่าฉันจะประเมินความสามารถของหลานชายตัวเองต่ำไป ในตอนที่บริษัทวิทแมนถูกเปลี่ยนมือ ดูเหมือนว่าจะไม่มีอะไรเลวร้ายเกิดขึ้นกับนายเลยสักนิด”

เจเรมี่ยิ้มอย่างไม่ทุกข์ร้อน แต่สายตาของเขายังคงไม่ละไปจากใบหน้าของเมเดลีน “ผมเองก็ประเมินความสามารถของคุณอาเฟลิเป้ต่ำเกินไปเช่นกัน ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าผู้หญิงที่ผมพยายามทุ่มเททุกอย่างให้จะตกอยู่ในอ้อมแขนของคุณซะแล้ว”

เมื่อเมเดลีนได้ยินคำพูดประชดประชัดพวกนั้นของเจเรมี่ เธอก็เผยยิ้มเฉยเมยออกมา เธอดึงแขนของเฟลิเป้เบา ๆ และหันหลังจากไป

ก่อนที่เฟลิเป้จะหันหลังจากไป ดวงตาสีเข้มของเขาชำเลืองไปที่อีเวตต์ซึ่งยืนอยู่ข้างเจเรมี่ไม่ห่าง

อีเวตต์ยกมุมปากยิ้มให้เฟลิเป้อย่างสุภาพ ลักยิ้มที่ข้างริมฝีปากของเธอทำให้เฟลิเป้มองเธอนานขึ้นอีกสองสามวินาที

หลังจากที่ทั้งคู่ออกจากโรงแรม เฟลิเป้ก็ส่งเมเดลีนขึ้นรถ “ผมจะให้คนไปส่งคุณที่วิลล่าก่อน”

“ฉันอยากกลับไปที่บ้านพ่อกับแม่ของฉันมากกว่า” เมเดลีนพูดอย่างเย็นชา

เฟลิเป้ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ตกลงคุณกลับไปได้ แต่...”

“ไม่ต้องเตือนฉันแล้วค่ะ เพื่อความปลอดภัยของลิเลียนแล้ว ฉันจะไม่พูดอะไรทั้งนั้น”

“เอวลีน ผมไม่ได้ตั้งใจที่จะข่มขู่คุณ ผมก็แค่อยากให้คุณอยู่เคียงข้างผมก็เท่านั้น” เฟลิเป้ขมวดคิ้วและเปิดประตูให้เมเดลีนเข้าไป

เมเดลีนไม่ต่อความยาวสาวความยืดกับเรื่องนี้อีกและขึ้นรถไป

ท้องของเธอยังคงปั่นป่วนอยู่เมื่อในใจของเธอเริ่มทบทวนถึงสิ่งที่เจเรมี่พูดในคืนนั้น