บทที่ 820

‘แต่คุณจะรู้เรื่องนั้นได้ยังไงล่ะ เจเรมี่? ครั้งนั้น ฉันไล่คุณไปเพียงเพื่อช่วยคุณ’

‘ในตอนนี้ คุณคิดว่าฉันได้เปลี่ยนใจไปแล้วและเล่นตลกกับคุณ’

เธอแตะชื่อบนการ์ดด้วยรอยยิ้มพร้อมกับตาที่เริ่มแดง

“เจเรมี่ คุณจะมีความสุขอย่างแน่นอนถ้าคุณรู้ว่าลิเลียนยังมีชีวิตอยู่”

หลังจากที่มี่ความคิดที่แสนเจ็บปวดเหล่านี้ เมเดลีนหยิบดินสอขึ้นมาอีกครั้งและวาดความคิดทั้งหมดของเธอลงไปในแบบ

ในวันต่อมา เธอส่งแบบให้กับเจเรมี่

ระยะเวลาผ่านไปนาน แต่เขาก็ยังคงไม่ตอบกลับ นี่ให้ความรู้สึกเหมือนกับตอนนั้นที่เขาเคยเมินเฉยต่อเธอ

ในตอนใกล้ค่ำ ในที่สุดเมเดลีนก็ได้รับการตอบกลับของเจเรมี่ ในการตอบกลับของเขา เขากล่าวถึงความไม่พอใจและขอให้เธอออกแบบขึ้นมาใหม่

เพื่อที่จะทำตามความคิดเจเรมี่ เมเดลีนจึงออกแบบขึ้นมาใหม่ อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าหลังจากจะแก้ไขมันไปกี่ครั้ง เจเรมี่ก็ยังคงไม่พอใจ เขาย้ำกับเธอว่าเขายุ่งมากและไม่อยากให้เธอส่งงานที่คุณภาพต่ำเช่นนี้ให้กับเขาราวกับว่ามันจะทำให้เขาเสียเวลาอันล้ำค่าเพื่อดูแบบร่างทั้งหมด

เมเดลีนรู้สึกว่าเจเรมี่พยายามที่จะสร้างปัญหาให้กับเธอย่างจงใจ เธอตั้งสติ เก็บไอแพ็ดและกระดาษวาดภาพ จากนั้นก็มุ่งตรงไปยังออฟฟิศปัจจุบันของเจเรมี่

มันเป็นบริษัทที่เจเรมี่ตั้งขึ้นโดยการใช้ชื่อของเขา ตึกนั้นอยู่ใกล้กับบริษัท วิทแมน หลังจากที่ข้ามถนนไปไม่กี่สายเธอก็มาถึงที่ออฟฟิศของเขา

เธอเดินฉุยฉายไปยังโต๊ะทำงานส่วนหน้าและแนะนำตัวอย่างสุภาพ “ดิฉันเป็นนักออกแบบซึ่งมาที่นี่เพื่อช่วยคุณวิทแมนออกแบบแหวนแต่งงานของเขาค่ะ นี่คือนามบัตรของดิฉัน ดิฉันได้แจ้งกับคุณวิทแมนไว้แล้วว่าฉันมาที่นี่เพื่อหารือเรื่องแบบกับเขา คุณช่วยส่งต่อข้อความนี้ให้กับเขาได้ไหมคะ?”

“ได้ค่ะ ได้โปรดรอสักครู่นะคะ” ผู้หญิงที่อยู่ตรงโต๊ะทำงานส่วนหน้ารับนามบัตรของเมเดลีนและเดินเข้าไปในออฟฟิศของเจเรมี่

ทันใดนั้น หญิงคนนั้นก็กลับมา “ขอโทษนะคะ คุณมอนต์โกเมอรี ตอนนี้คุณวิทแมนกำลังมีประชุมอยู่ค่ะ ถ้าคุณไม่รีบ คุณรออยู่ตรงนี้สักครู่ได้นะคะ”

“ได้ค่ะ งั้นฉันจะรอตรงนี้นะคะ”

เมเดลีนนั่งลงและรออยู่เงียบ ๆ ในขณะที่จ้องมองนาฬิกา

เจเรมี่กำลังนั่งอยู่ในออฟฟิศของเขา จ้องดูเทปวงจรปิดของห้องโถงด้วยท่าทางที่ไร้ความกังวล

เมเดลีนปรากฏขึ้นบนหน้าจอ เธอกำลังนั่งอยู่ในห้องโถงและรออย่างไม่มีจุดสิ้นจุด

เจเรมี่ที่มีท่าทีที่ไร้ความรู้สึกหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและแตะลงในแอปข้อความ

เมเดลีนกำลังคิดถึงเรื่องการออกแบบในตอนที่โทรศัพท์ของเธอได้รับข้อความอย่างกะทันหัน มันเป็นข้อความจากหญิงแปลกหน้าคนนั้นที่เพิ่งจะอกหัก