บทที่ 849

เมเดลีนตะโกนชื่อของเจเรมี่ด้วยความโหยหวน

เมื่อเธอมองไปที่เลือดซึ่งสาดกระเซ็น เธอรู้สึกราวกับว่าเลือดในร่างกายของเธอทั้งหมดถูกแช่แข็ง

เธอกดแผลถูกยิงของเจเรมี่อย่างเร่งรีบด้วยมือของเธอ แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ผล มือสวย ๆ ของเธอเปื้อนไปด้วยสีแดงอย่างรวดเร็วและเลือดสีแดงเข้มกำลังทำร้ายสายตาของเธอ

“เจเรมี่ เจเรมี่” หัวใจของเมเดลีนกำลังเต้นผิดทาง มือที่เปื้อนเลือดของเธอจับที่ใบหน้าอันหล่อเหลาของเจเรมี่ขณะที่น้ำตาคลอเบ้า

เจเรมี่ขมวดคิ้วและอดทนต่อความเจ็บปวดรวดร้าวจากบาดแผลถูกยิง จากนั้นเขายกมือของเขาขึ้นอย่างช้า ๆ เพื่อจับใบหน้าที่เปียกน้ำตาของเมเดลีน “เอวลีน อย่าร้องไห้สิ อย่าร้องไห้ให้กับคนขี้ขลาดอย่างผมเลย”

หัวใจของเขากำลังแตกสลายขณะที่เขาหรี่ตาลง พวกมันเต็มไปด้วยความรักที่ลึกซึ้งเช่นเดิมที่เขามีให้กับเธอ

“ผมจะไม่ตายก่อนที่คุณกลับมาหาผม”

แม้ว่าเขาจะพูดอย่างอ่อนแอ มันก็ไม่ได้ขัดขวางความกระตือรือร้นในสายตาของเขาเลย

เฟลิเป้วางปืนพกของเขาและเดินไปด้านหลังของเจเรมี่ “วิดีโออยู่ไหน?” เขาถามอย่างตรงไปตรงมา

เจเรมี่เพ่งไปที่เขาและยิ้มเยาะ “ถ้ามีบางอย่างเกิดขึ้นกับฉัน วิดีโอจะถูกเปิดเผยต่อสาธารณะในโลกออนไลน์ เฟลิเป้ แกอยากจะเสี่ยงเรื่องนี้ใช่ไหม?”

เฟลิเป้ขมวดคิ้ว เห็นได้ชัดว่าเขากระวนกระวาย

เขาไม่ชอบการถูกข่มขู่

เมื่อเขาเห็นเมเดลีนกำลังร้องไห้ขณะที่กอดเจเรมี่ เฟลิเป้ก็ยกปืนพกของเขาขึ้นอีกครั้ง

อย่างไรก็ตาม เมื่อเธอเห็นเช่นนี้ เมเดลีนวิ่งไปอยู่ตรงหน้าของเฟลิเป้และฉวยปืนพกไปจากเขา

มันเกิดขึ้นอย่างกะทันหันเกินไปจนเฟลิเป้ช้าเกินไปที่จะตอบสนอง

เมื่อเขาได้สติ เมเดลีนก็กำลังเล็งปืนพกไปที่เขาด้วยท่าทางที่น่าเกรงขาม

“บอกให้ใครสักคนส่งเจเรมี่ไปที่โรงพยาบาล!”

เธอกำลังสั่งเขาและไม่นั่นใช่การวิงวอน