บทที่ 865

เจเรมี่รู้ว่าเขาไม่สามารถซ่อนความลับจากเธอได้อีกต่อไป ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่พยักหน้ายอมรับ ตรงกันข้ามเขาอธิบายอย่างนุ่มนวลว่า “ลินนี่ มันไม่ได้แย่อย่างที่คุณคิด มันก็แค่...”

"อะไรเหรอ?"

“อาการป่วยของคุณมีการกลับมาเป็นซ้ำ” เจเรมี่รู้สึกว่าคำพูดเหล่านั้นมันช่างยากพูดเหลือเกิน

กลับมาเป็นซ้ำ?

เมเดลีนจำได้ว่าเธอป่วยยังไงในตอนที่เธอมีแจ็คสัน

เมื่อเธอคิดถึงมันเธอก็สัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดที่ยังสดใหม่

เธอสัมผัสท้องของเธอเบา ๆ และในที่สุดก็เข้าใจว่าทำไมเจเรมี่ถึงยืนกรานที่จะให้เธอทำแท้ง

“ลินนี่ อย่ามองโลกในแง่ร้ายเกินไป ผมถามหมอแล้ว ตราบเท่าที่คุณผ่าตัดคุณก็จะสบายดี คุณมีโอกาสฟื้นตัวเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์เลยนะ”

เขาจับมือเธอและรู้สึกสำนึกผิด ใบหน้าที่หล่อเหลาของเขาฝืนยิ้มให้เธอ

“ลินนี่ จริง ๆ แล้ว… จริง ๆ แล้ว ไม่เป็นไรหรอกนะ แม้ว่าเราจะมีแค่แจ็คสัน ผมไม่อยากเห็นคุณทุกข์ทรมานอีกแล้ว หมอบอกว่าอาจเป็นเพราะสภาพร่างกายของคุณ ตราบใดที่คุณไม่ตั้งครรภ์ คุณก็จะไม่มีปัญหานี้อีก”

เมื่อเมเดลีนได้ยินเช่นนั้น เธอก็เงยหน้าขึ้นมองเขา

“จริง ๆ แล้วเองก็คุณต้องการเด็กคนนี้ด้วย ใช่ไหม?”

ดวงตาของเจเรมี่มั่นคงและเขาไม่ปล่อยให้มีช่องว่างสำหรับพูดแทรกเมื่อเขาพูดว่า “ผมแค่อยากให้คุณมีสุขภาพแข็งแรง”

"ฉันเข้าใจแล้ว ฉันสัญญาว่าจะเป็นแบบนั้ร” เมเดลีนมองเข้าไปในดวงตาของเขาและยิ้ม

“ลินนี่ ถ้าอย่างนั้น เราจะจัดให้มีการผ่าตัดโดยเร็วที่สุด”

"ตกลงค่ะ" เมเดลีนเห็นด้วย

ความตรงไปตรงมาของเมเดลีนทำให้เจเรมี่รู้สึกโล่งใจ อย่างไรก็ตาม เขายังลังเลเล็กน้อย

เขารู้สึกว่าเมเดลีนตอบเขาอย่างรวดเร็วเพื่อทำให้เขาเลิกกังวลเกี่ยวกับเธอ

อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้าเมเดลีนก็พิสูจน์ได้ว่าเธอไม่ได้โกหกเขา เพราะเธอเข้ารับการผ่าตัดจริง ๆ

ด้วยฟาเบียนที่ทำให้เฟลิเป้เสียสมาธิ เขาจึงไม่รู้ว่าเมเดลีนกำลังทำแท้งอยู่