บทที่ 893

เมื่อรู้แล้วว่าไม่มีใครสักคนที่มาด้วยเจตนาที่ดี สิ่งที่เฟลิเป้สังหรณ์ใจก็ได้รับการยืนยัน เมื่อเขามองดูสิ่งที่ไดซ์พูดถึง

ฉวยโอกาสในตอนที่เฟลิเป้กำลังงุนงงอยู่ ไดซ์จึงผลักปืนของเฟลิเป้ออกไปและลุกขึ้นยืนทันที

“ฮึ เป็นยังไงบ้าง คุณวิทแมน? เพราะว่าคุณรักภรรยาของคุณมาก เราเลยจะใช้สิ่งนี้เพื่อแลกเปลี่ยนกับบริษัท มันคุ้มไม่ใช่หรือไง?”

“เอาเธอคืนมา!” เฟลิเป้เต็มไปด้วยความโกรธ

ไดซ์ยื่นเอกสารให้เขาพร้อมรอยยิ้มชั่วร้าย “นี่คือเอกสารสำหรับการโอนกรรมสิทธิ์ของบริษัท ลงชื่อด้านล่างสิ แล้วฉันจะคืนโกศโง่ ๆ ของคุณคืนให้นะ”

'โกศโง่ ๆ'

คำพูดนั้นจุดไฟแห่งความโกรธแค้นในตัวเขา

เฟลิเป้หมดความอดทนพร้อมกับที่เขากำหมัดแน่นจนทำให้ทุกคนในห้องตะลึง

เขายกกำปั้นขึ้นชกไดซ์บนใบหน้า มันแข็งแรงพอที่จะฟันซี่หนึ่งของไดซ์กระเด็นออกมา ในเวลาต่อมา เขาก็มาถึงด้านข้างของชายผู้ซึ่งมีโกศของเคธี่ก่อนที่ใครจะทันได้โต้ตอบอะไร

เขาแทงศอกทุกคนที่ขวางทาง ฉกโกศออกมาด้วยความเร็วเป็นประวัติการณ์ และวิ่งออกจากบ้านพร้อมกับขี้เถ้าของเคธี่ซึ่งอยู่ในอ้อมแขนของเขา

"จับเขาไว้! ฆ่าเขาซะ! ใครก็ตามที่ทำมันสำเร็จจะได้รับเงินล้านเหรียญจากฉัน!” ไดซ์สั่งพลางเสนอเงินรางวัลจำนวนมาก

เมื่อกล่าวถึงเงินจำนวนมาก ทุกคนก็วิ่งไล่ตามเฟลิเป้ไป

คืนนั้นฝนกำลังตกในฤดูร้อนและเฟลิเป้ก็เหลือบมองโกศในที่นั่งเบาะข้าง ๆ เขา ขณะขับรถเขาจับตาดูรถที่วิ่งตามหลังเขาจากกระจกมองหลัง

“อย่ากังวลไปเลยนะ เคธี่ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฉันสัญญาว่าฉันจะอยู่กับเธอ”

เขาสาบานกับอากาศก่อนที่จะเหยียบคันเร่งให้แรงขึ้น

ผ่านไปสักพัก เฟลิเป้ก็รู้ว่ารถน้ำมันหมด

เขาหยุดรถและเอาโกศของเคธี่ออกไป

เขาเพิ่งเดินออกไปเพียงไม่กี่ก้าวเมื่อพวกมันมาถึง

คนเหล่านี้เป็นพวกเดียวกับที่ทำงานให้เขาและทักทายเขาอย่างสุภาพก่อนหน้านี้ ทว่าตอนนี้ทุกคนต่างก็เล็งปืนมาที่เขา