บทที่ 917

นายท่านอาวุโสวิทแมนสั่งเฟลิเป้ให้หยุดอย่างฉะฉาน

เขามองเมเดลีนด้วยความโล่งใจและดึงเธอไปข้างหลังเขา

“ปู่คะ ไม่นะ”

“ไม่ต้องห่วง” นายท่านอาวุโสวิทแมนปลอบเมเดลีน แต่เขากลับมองชายที่ตาบอดด้วยความเคียดแค้นไปแล้วอย่างเฉยเมย

“ตอนนี้ ในเมื่อทุกอย่างมาถึงจุดนี้แล้ว ดูเหมือนว่าฉันต้องบอกว่าจริงเรื่องเมื่อก่อนกับแก ไม่อย่างนั้น แกก็คงมีแต่จะถลำลึกลงไปในความเคียดแค้นเรื่อย ๆ เท่านั้น”

เมื่อได้ยินคำพูดของเขา นิ้วของเฟลิเป้ที่อยู่บนไกปืนก็ผ่อนลงเล็กน้อย

‘ความจริงเมื่อก่อนงั้นเหรอ?’

เมเดลีนประหลาดใจ ‘มีความจริงอื่นเรื่องอุบัติเหตุทางรถยนต์ในตอนนั้นจริง ๆ เหรอ? มันไม่ใช่แค่อุบัติเหตุธรรมดางั้นเหรอ?’

คาเลนก็ตกใจมากด้วยเช่นกัน “ความจริงงั้นเหรอ? ใช่นายท่านอาวุโสวิทแมนจริง ๆ เหรอที่...”

“เลิกพล่ามไร้สาระได้แล้ว!” วินส์ตันแทรกคาลนอย่างรวดเร็วขณะที่เธอกำลังพูดและมองไปที่นายท่านอาวุโสวิทแมนอย่างสงสัยด้วยเช่นกัน

“แกกำลังพูดถึงความจริงอะไร? อย่าหาข้ออ้างที่จะโกหกฉันดีกว่า”

แม้ว่าเฟลิเป้กระตือรือร้นอยากที่จะรู้เรื่องนั้น แต่เขาก็ยังมีความสงสัย

นายท่านอาวุโสวิทแมนสบสายตาที่สงสัยของเฟลิเป้อย่างสงบ จากนั้นก็ถอนหายใจด้วยความเศร้าใจ

“แน่นอนว่ามันไม่ใช่แค่อุบัติเหตุ แต่เป็นอุบัติเหตุทางรถยนต์ที่มีคนเป็นสาเหตุ”

คำตอบของนายท่านอาวุโสวิทแมนสร้างความประหลาดใจให้กับทุกคนในที่นี้

กลายเป็นว่ามันมีบุคคลหนึ่งเป็นต้นเหตุของอุบัติเหตุนั้นจริง ๆ