บทที่ 966

“ฮ่าฮ่าฮ่า…”

หลังจากคาเลนเอ่ยเช่นนั้นเสียงหัวเราะอย่างพอใจของผู้หญิงคนหนึ่งก็ดังมาจากทางฝั่งประตู

ลาน่าสวมชุดกระโปรงสีแดงเซ็กซี่เดินสูบบุหรี่กรีดกรายเข้ามาด้านใน

“ลาน่า!” คาเลนโกรธจัด “มาได้เวลาพอดียัยปีศาจแพศยา! แกทำให้ลูกชายของฉันสูญเสียความทรงจำ ลูกสะใภ้ของฉันก็คลอดก่อนกำหนด แล้วยังฆ่าคนในครอบครัวของฉัน! ฉันจะฆ่าแก!”

คาเลนคว้าไม้กวาดแล้วหวดอย่างแรงไปทางลาน่า

“หยุด”

เจเรมี่โผล่มาหยุดเธอได้ทันเวลา

“อย่าได้คิดแตะต้องเธอ”

คาเลนหยุดไม้กวาดกลางอากาศและจ้องมองผู้ชายที่เดินมาตรงหน้าตน จากนั้นเธอจึงวางไม้กวาดลงอย่างโกรธเกรี้ยว

“เจเรมี่ทำไมแกไม่ตื่นเสียที? ยัยคนนี้เป็นตัวการทำให้เมียของแกคลอดลูกก่อนกำหนดและยังฆ่าคนในครอบครัวของแก! ยังจะปกป้องมันอยู่อีกเหรอ?”

คาเลนตำหนิ ทว่าเจเรมี่เพียงเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ “หมายความว่ายังไงครอบครัวของผม? ผมไม่ใช่เจเรมี่”

“แก…” คาเลนนั้นโกรธจนพูดไม่ออก

ผู้อาวุโสวิทแมนเดินมาเบื้องหน้าเจเรมี่ด้วยไม้เท้าของเขาและพิจารณาใบหน้านั้นอย่างละเอียด นั่นคือหลานชายของเขาอย่างแน่นอน

“เจเรมี่รู้ตัวไหมว่ากำลังทำอะไรอยู่? แกทำร้ายเอวลีนมากมายเมื่อก่อนนั้นและต้องทำอะไรตั้งมากมายเพื่อให้ได้เธอคืนมา แกอยากจะทำลายโอกาสที่เอวลีนมอบให้แกไปอีกเหรอ?”

ลาน่าอัดบุหรี่เฮือกหนึ่งแล้วเยาะหยันอย่างเย่อหยิ่ง “ไหนล่ะเอวลีน? บอกให้ยัยนั่นออกมา”