บทที่ 968

“ใครใช้ให้พ่อแม่ของเธอตรวจสอบประวัติฉันล่ะ?” ลาน่าตอบอย่างไม่นำพา สำหรับเธอแล้วเงินและอำนาจมีค่ามากกว่าชีวิตมนุษย์

“ฮานส์ เอวลีนน่ะดูดีมาก เป็นไปได้ไหมว่าคุณกำลังหลงเธอ?” ลาน่าเอ่ยถามขณะขยับเข้าใกล้เจเรมี่

“ผู้หญิงจืดชืดแบบเธอจะเทียบกับฉันได้ยังไง? เธอก็แค่หน้าตาดี แต่ความสวยไม่ใช่ทุกอย่างหรอกนะ”

ลาน่าเชื่อมั่นในเสน่ห์ของตัวเอง เมื่อเห็นว่าเจเรมี่ยังนิ่งเงียบอยู่เธอก็ยิ้มแล้วออดอ้อนเขา “ฮานส์คะ คุณกำลังโทษว่าฉันทำเกินไปเหรอ? คุณต้องเข้าใจนะคะ ว่าเราไม่สามารถให้คนอื่นรู้ภูมิหลังของสเตเจี่ยน จอห์นสันได้ ไม่อย่างนั้นเราอาจเป็นฝ่ายที่เจอปัญหา คุณไม่ต้องการให้เกิดอะไรขึ้นกับฉัน ใช่ไหม?”

เจเรมี่ยิ้มอย่างเผิน ๆ หลังจากที่ได้ฟัง “แน่นอนว่าไม่”

“ฉันรู้ว่าคงไม่” ลาน่ายิ้มอย่างเขินอายขณะพยายามเข้าใกล้เจเรมี่เพื่อจูบ อย่างไรก็ตามเจเรมี่บอกให้คนขับจอดรถกะทันหัน

“ฮานส์ นั่นคุณจะไปไหน?”

ดวงตาของเจเรมี่เย็นชาเมื่อเขาเอ่ย “ผมคิดว่าผมปล่อยเอวลีนง่ายเกินไป ผมจะกลับไปอีกสักหน่อย”

ดวงตาของลาน่าเป็นประกาย “ฮานส์ คุณจะทำอะไรเธอ?”

“ผมจะทำให้เธอได้รู้สึกถึงความเจ็บปวดมากกว่านี้”

เจ็บปวดมากกว่านี้?

ลาน่ารู้สึกเบิกบานใจกับคำตอบนี้

อย่างไรก็ตามเมื่อเจเรมี่ออกมาจากรถเขาไม่ได้ไปหาเมเดลีน ตรงกันข้าม เขากลับตรงไปยังคฤหาสน์มอนต์โกเมอรีซึ่งถูกเผาเป็นเถ้าถ่าน

เขารู้สึกคุ้นเคยอย่างแปลกประหลาดเมื่อจ้องมองไปยังพื้นที่

เขารู้สึกเหมือนว่าเคยมาที่นี่มาก่อน

เขาเดินผ่านประตูเข้าไปและกลิ่นไหม้ยังคงอบอวล

อาคารขนาดใหญ่ถูกเผาจนอยู่ในสภาพนี้ แน่นอนว่ามันคงไม่ใช่ไฟธรรมดา

อย่างไรก็ตาม ลาน่าบอกว่าเขาเป็นคนวางเพลิง