บทที่ 971

ทันทีที่ลาน่าได้ยินเช่นนั้น เธอก็ตกตะลึงเพราะคิดว่าตัวเองได้ยินผิด

ถึงอย่างนั้น สายตาของเมเดลีนยังคงดูเฉียบขาด เธอดึงลาน่ากลับอย่างแรงและเตะเข้าที่เข่าขวา

ลาน่านั้นไม่ได้ตั้งตัว ด้วยขาขวาที่งอลง ตอนนี้กลายเป็นว่าเธอกำลังคุกเข่าข้างหนึ่งลงตรงหน้าเมเดลีน

ไม่มีใครคาดว่าเมเดลีนจะทำแบบนี้ และลาน่าเองก็ถึงกับอึ้งงัน

อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้าเธอก็กระวนกระวายใจ เธอเงยหน้าเพื่อจะยืนขึ้น ทว่าเมเดลีนกลับตบที่หน้าของเธออย่างแรงโดยไม่มีสัญญาณล่วงหน้า

ลาน่าพลุ่งพล่านด้วยความโกรธ “เอวลีน แก…”

เมื่อเธอกำลังจะด่าและเตือนอีกฝ่าย เอวลีนก็ยึดคางของเธอไว้อย่างเหนือกว่า ดวงตาอันเย็นชาเต็มไปด้วยเพลิงแห่งการล้างแค้นที่ล้อมลาน่าไว้อย่างแน่นหนา

“ขอโทษ!” เมเดลีนจ้องตรงมาที่เธอ จากนั้นจึงเอารูปโพลารอยด์ออกมาจากกระเป๋าของตัวเอง มันเป็นรูปถ่ายของเอโลอิสและฌอนขณะยังมีชีวิต “ขอโทษพ่อแม่ของฉันซะ!”

เมื่อลาน่าเห็นรูปนั้นเธอเข้าใจสิ่งที่เมเดลีนกำลังสื่อ อย่างไรก็ตามเธอคือรองหัวหน้าของแก๊งสเตเจี่ยน จอห์นสัน เป็นเหมือนเจ้าหญิงน้อยที่ถูกตามใจโดยพี่น้องชายตั้งแต่เล็ก เธอจะคุกเข่าและขอโทษคนตายในที่สาธารณะได้อย่างไร?

เมื่อฝูงชนรอบข้างได้ยินดังนั้น พวกเขาก็เริ่มจับกลุ่มซุบซิบนินทา

พวกเขาได้อ่านข้อมูลทางออนไลน์เกี่ยวกับเพลิงไหม้คฤหาสน์มอนต์โกเมอรี เป็นไปได้หรือไม่ว่าผู้หญิงที่ดูเหมือนอันธพาลคนนี้มีความเกี่ยวข้องกับเพลิงไหม้นั้น?

ถ้าหากไม่ ทำไมเอวลีนต้องโกรธจัดถึงขนาดที่ต้องการสั่งสอนให้ผู้หญิงคนนี้ได้รับบทเรียน?

“เอวลีน ปล่อยลาน่าเดี๋ยวนี้นะ!” นาโอมิรีบออกคำสั่งให้เอวลีนปล่อยมือ

เมเดลีนกลอกดวงตาแดงก่ำแล้วมองตอบอย่างเย็นชา “นี่เป็นเรื่องระหว่างฉันและผู้หญิงคนนี้ เธอไม่ควรเอาตัวเองเข้ามายุ่ง ถ้าไม่อย่างนั้นอย่าโทษฉันล่ะที่ฉันจะหันไปโทษเธอบ้าง!”

“เธอ…” นาโอมิต้องการช่วยลาน่า แต่เมื่อเห็นสายตาจ้องเขม็งและการวางท่าอย่างผ่าเผยของเมเดลีน เธอก็ไม่กล้าแม้แต่เอ่ยคำ

ลาน่าขบฟันด้วยความโกรธ เธออยากจะลุกขึ้น แต่เมเดลีนใช้กำลังเต็มที่กดเธอไว้