40วินาทีล่ะ!!!

"ปัง! ปัง! ปัง!"

เสียงดังสะท้านต่างดังสนั่นไปทั่วตอนเหนือของป่าใบหยกจนหมู่นกต่างบินกระจายออกเป็นฝูงๆ ในขณะที่ลึกเข้าไปในนั้นคือร่างขนาดราวสองเมตรของลิงที่มีขนสีน้ำตาลไหม้กำลังกระโดดทุบพื้นไปมาด้วยความโมโหจนเปลี่ยนให้พื้นที่รอบบริเวณพังเสียหายไปเป็นแทบๆ

ซ้ำร้ายใกล้ๆมันยังมีลิงหัวขโมยอยู่อีกถึงสี่ตัว!

อึก... เป็นปัญหาจริงๆแหะเรื่องดาเมจของเราเนี่ย

พลังชีวิตสามพันงั้นหรอ แถมยังไฟร์บอลทั้งหมดที่สามารถโจมตีโดนได้ก็แค่แปดในสิบ การโจมตีไม่โดนก็เท่ากับว่าเราเสียมานาส่วนนั้นไปฟรีๆ ตีไม่โดนมานาไม่รีกลับมา... แบบนี้มันโคตรปัญหาชัดๆ การสกิลโดนครั้งหนึ่งก็แย่เกินทน ดาเมจแค่สิบคงต้องทำให้เราฝืนทนไปแบบสุดขีดกว่าจะครบสามร้อยครั้ง

ไหนจะสถานะคลั่งตอนพวกมันเลือดต่ำกว่า20%อีก ถึงจะต่างกับพวกระดับพิเศษอยู่10% แต่กับพลังชีวิตแบบนี้มันมีผลด้วยหรอหะ!

"โฮรก!!!" ลิงโลกันต์คำรามลั่นทันทีเมื่อการโจมตีนับสิบครั้งของมันล้วนมีเพียงแค่คำว่าพลาด มันไม่สามารถสร้างความเสียหายใดๆแก่ชานได้เลยแม้แต่น้อย และเป็นตอนนั้นเองที่ดวงตาของมันเริ่มกลายเป็นสีแดงสว่างจนชานได้แต่กัดฟันแน่น

ชิบหายแล้ว สถานะคลั่งสามารถเกิดขึ้นได้โดยอีกกรณี...

มันคือบอสไม่สามารถทำดาเมจได้!!!

"ตูมมม!!!"

[คลั่ง]!!!

[ต่างชั้น]!!!

เสียงระเบิดกึกก้องพร้อมๆกับพื้นบางส่วนที่แตกระแหง มัน​เกิดขึ้นพร้อมๆกับการกระโจนของลิงโลกันต์ที่พุ่งตรงเข้าหาชานด้วยความเร็วสูง หมัดหนาถูกซัดเข้าหาชานอย่างแม่นยำจนชานรับรู้ได้ถึงคำว่าอันตราย

ความเร็วของมันเพิ่มขึ้นอีก10%!!!

หมัดขวา.. เราต้องเบี่ยงขวา!

ชานม้วนตัวหลบออกด้วยใบหน้าที่กำลังเต็มไปด้วยความร้อนรน การหลบออกเมื่อครู่ไม่ใช่เพราะความเร็วของเขานั้นเหนือกว่า แต่มันเกิดขึ้นเพราะสัญชาตญาณ!

ถ้าเร็วกว่าแค่สิบหน่วย มันก็ยังพอหลบได้ แต่...

ต่างชั้น

-ลดพลังชีวิตของคู่ต่อสู้วินาทีละ2.5%

เราโดนเจ้านี่เข้าไป เท่ากับเราต้องชนะให้ได้ใน40วินาที!

พลังชีวิต1490/3000

ถึงอยากจะด่าผู้พัฒนาเกมก็เถอะ แต่ตอนนี้เราต้องสงบจิตสงบใจไว้ ถ้าวู่วามคงแพ้แน่

ลิงโลกันต์สามารถเคลื่อนที่ได้เร็วกว่าเราแล้วในตอนนี้ แต่ที่มันเสียไปคือความสามารถทางการหลบหลีกที่ลดไปถึง10% นั่นหมายความว่าเราสามารถโจมตีมันโดนได้เก้าในสิบ

ในหนึ่งวินาทีเราสามารถใช้ไฟร์บอลได้สูงสุดสี่ครั้ง เท่ากับดาเมจเฉลี่ยอยู่ที่สามสิบถึงสี่สิบต่อวินาที ต้องทำดาเมจให้ได้สูงสุดสี่ร้อยต่อสิบวินาที หวังคริติคอลกับมินิบอสที่กำลังฟิดเปรี้ยไม่มีอ่อนแรงอย่างนี้ ชัยชนะของเรามันเป็นไปไม่ได้!!!

ไม่สิ!

[กล่องเลือกรับอุปกรณ์และตำราระดับF]!!!

เรามีมันอยู่สองกล่องนิ! ตอนนั้นเอเนลใช้เจ้านั่นสินะ เจ้ารีสตามิน่า!!!

[คุณได้รับตำราระดับF รีสตามิน่า]

รีสตามิน่า ใช้มานา10หน่วย

-ทำให้การโจมตีต่อไปเป็นการโจมตีสองครั้ง(จำกัดระดับF)

คลูดาวน์10วินาที

พลังชีวิต 181.5/220

เสียเวลาคิดมากไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว!

"รีสตามิน่า! ไฟร์บอล! ไฟร์บอล! ไฟร์บอล!"

"ตูม! ตูม! ตูมมม!!!"

"ไฟร์บอล! รีสตามิน่า! ไฟร์บอล! ไฟร์บอล!"

"โฮรก!!!"

พลังชีวิต 1030/3000 !!!

พลังชีวิต 126.5/220 !!!

"ตูม! ตูม! ตูม!"

"พลาด!"

"ตูม! ตูม! ตูม!"

พลังชีวิต 110/3000 !!!

พลังชีวิต 16.5/220 !!!

ระหว่างมินิบอสอย่างแกกับฉัน ใครมันจะเป็นผู้ยืนอยุ่คนสุดท้าย!!!

"รีสตามิน่า!!! ไฟร์บอล!!!"

70/3000! 11/220 5.5/220 40/3000!

"ยาฟื้นฟูระดับต่ำ!"

พลังชีวิต+20

พลังชีวิต 25.5/220 !!!

พลังชีวิต 0/3000 !!!

"ตูมมม!!!"

"โฮรกกกกก!!!"

"เพล๊ง~~~"

"ฮ๊า! ฮ่า! ฮ่า! ฮ่า! นี่ละไอ้มินิบอส! นี่ละความต่างระหว่างผู้เล่นกับมอสเตอร์!" ชานหัวเราะลั่นออกมาทันทีเมื่อสถานการณ์ทั้งหมดที่ถูกตัดสินในวินาทีสุดท้าย กลับถูกแปรเปลี่ยนไปด้วยไอเท็มอย่าง "ยาฟื้นฟูระดับต่ำ"

เพราะการใช้มันจะทำให้เขาเสียดาเมจแบบต่อเนื่องไป และทุกวินาทีของเขานั้นมีค่าเกินกว่าจะมาใช้ยาเพิ่มเลือดอย่างไม่คิดหน้าคิดหลัง

ด้วยบัฟสังหารต่อเนื่องที่มีระยะเวลาแค่สิบวินาที การสะสมบัฟจะนับใหม่ทุกครั้งเมื่อสังหารเพิ่มเติมได้

และการเหลือลิงหัวขโมยไว้สี่ตัวนั่นไม่ใช่สิ่งบังเอิญ มันคือการคำนวณของชานที่ต้องการคงสถานะบัฟเอาไว้ เพราะหากขาดมันไป ดาเมจของเขาจะลดลงไปถึง30% เมื่อเป็นแบบนั้นต่อให้มียาฟื้นฟูอยู่อีกนับร้อยหลอดก็คงไม่ช่วยอะไรเมื่อคุณจะต้องตายเพราะรอเวลาคลูดาวน์การใช้ยาอีกครั้งที่นานถึงสิบวินาที