ตอนที่ 1249

ตอนที่1249 เปิดใช้งานตรามังกรศักดิ์สิทธิ์!

“ต้นกำเนิดแห่งอัตลักษณ์สี่สัตว์เทวะ?”

สีหน้าการแสดงออกของเย่หยวนพลันเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมในทันใด ไม่คาดไม่ฝันเลยว่า นี่จะเป็นคำตอบทั้งหมดที่เขาสงสัย

หลังจากที่ศาสตร์แห่งสวรรค์สาบสูญหายไป เผ่าอสูรในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ก็ลดน้อยลงอย่างรวดเร็ว

หลังจากมหาศึกสัประยุทธ์เมื่อห้าหมื่นปีก่อน เผ่าสี่สัตว์เทวะสูญเสียกำลังพลไปเป็นจำนวนมหาศาล

แม้ว่าตอนนี้ยังมียอดเซียนรุ่นลายครามอย่างหลงหมิ่นอยู่ ทว่าโดยรวมแล้วเดผ่าอสูรยังคงอ่อนแอกว่าเผ่ามนุษย์อยู่ดี

กาลเวลาที่เวียนไหลดุจสายวารีนี้ ยังมีเบื้องลึกเบื้องหลังอีกมากมายที่เร้นซ่อนและรอวันเปิดเผยอยู่

และเย่หยวนมิอาจทราบได้เลยว่า แท้ที่จริงแล้วต้นกำเนิดแห่งอัตลักษณ์สี่สัตว์เทวะคืออะไรกันแน่

เผ่าสัตว์เทวะทั้งสี่ล้วนมีบรรพชนต้นกำเนิดผู้เป็นตำนาน พละกำลังฝีมือควบคุมฟ้าดินได้ดั่งใจนึก กระนั้นเอง…บรรพชนต้นกำเนิดเหล่านี้มาจากที่แห่งหนใดกัน?

ท่านบรรพบุรุษกล่าวตอบอย่างแช่มช้าว่า

“เผ่ามังกรฟ้าแห่งทิศตะวันออก เผ่าพยัคฆ์ขาวแห่งทิศตะวันตก เผ่าวิหคเพลิงแห่งทิศใต้ และเผ่าเต่าดำแห่งทิศเหนือ นี่คือสัตว์เทวะผู้ยิ่งใหญ่แห่งจตุทิศ ในครั้นบรรพกาลท่านบรรพชนต้นกำเนิดทั้งสี่มีหน้าที่ปกปักรักษาทั้งสี่ทิศในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ พวกท่านทั้งสี่ผนึกกำลังช่วยเหลือซึ่งกันและกันมาโดยตลอด ยามใดผนึกกำลังเข้าผสานสัประยุทธ์ ยามนั้นแม้กระทั้งยอดเซียนอาณาจักรบรรพชนพระเจ้ายังไร้ต้าน! ฟังว่า ภายใต้ยอดสัประยุทธ์ผสาน,ค่ายกลสี่อัตลักษณ์เทวะ โบกมือสะบัดหนึ่งครา ยอดเซียนอาณาจักรบรรพชนพระเจ้าชีพวายนับร้อยพัน!”

เพียงได้ยินดังนั้นกระจิตกระใจของเย่หยวนถึงกับปั่นปวนหนัก

การดำรงอยู่ในระดับชั้นยอดเซียนอาณาจักรบรรพชนพระเจ้าทรงพลังเพียงใด กระทั้งเย่หยวนยังไม่สามารถจิตนาการถึงได้

แต่นี่…เพียงโบกมือปัดออกไป ก็สามารถสังหารยอดเซียนระดับชั้นนี้นับร้อยพันชีวิต!

เหล่าบรรพชนต้นกำเนิดแห่งเผ่าสี่สัตว์เทวะคือสิ่งมีชีวิตแบบใดกันแน่?

“ท่านบรรพชนต้นกำเนิดทั้งสี่คือใครกันแน่?”

เย่หยวนอดเอ่ยปากถามมิได้

ทว่าท่านบรรพบุรุษกลับส่ายหัวและกล่าวว่า

“ข้าก็ไม่ทราบเช่นกัน! แค่ทราบเพียงว่า พวกท่านแกร่งกล้าหาผู้ใดทัดเทียมไม่! ความทรงพลังของพวกท่านทั้งสี่มิใช่สิ่งที่พวกเราสามารถจินตนาการได้แม้แต่เศษเสี้ยว! ถามว่าแกร่งกล้าเพียงใด คงมีแค่ทั้งสี่เท่านั้นที่ทราบกันและกัน!”

เย่หยวนสูดไอเย็นแช่มเต็มปอดอย่างตื่นตะลึง ภายในจิตใจช่างรู้สึกโกลาหลอย่างไม่เคยสัมผัสมาก่อน

เหล่าบรรพชนต้นกำเนิดทั้งสี่ดำรงอยู่มานานกว่าล้านปีแน่นอน

ถ้าเช่นนั้นแล้ว แสดงว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้เก่าแก่กว่าเท่าใด?

แต่ไฉนดินแดนศักดิ์สิทธิ์ในปัจจุบันถึงตกต่ำถึงจุดนี้ได้?

เย่หยวนพบว่า ยิ่งตนรู้มากเท่าใด ความจริงกลับยิ่งหยั่งลึกลงไปมากขึ้นเท่านั้น

ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่เขาเคยรู้จักกลับเป็นเพียงผิวเผินเท่านั้น

“วรยุทธต่อสู้ของเผ่าสี่สัตว์เทวะได้ถูกถ่ายทอดลงมาจากรุ่นสู่รุ่น และเมื่อทั้งสี่เผ่าผนึกกำลังรวมกัน พวกเขาจะสามารถปลุกกระตุ้นพลังที่แฝงซ่อนในสายเลือดออกมา ในเวลานั้นจะสามารถเพิ่มพูนความแกร่งกล้าได้เป็นเท่าทวีในช่วงระยะเวลาหนึ่ง”

ท่านบรรพบุรุษกล่าวขึ้น

“เป็นเช่นนี้นี่เอง!”

เย่หยวนที่ได้ฟังเช่นนั้นจึงเข้าใจได้ทันที

ความแข็งแกร่งของผู้อาวุโสสูงสุดทั้งสี่เผ่าอยู่ต่ำกว่าสิบจอมราชันย์อย่างเห็นได้ชัด

แต่เมื่อทั้งสี่ผนึกพลังโจมตีร่วมกัน นั้นกลับทรงอนุภาพเสียยิ่งกว่าระเบิดเวทย์สวรรค์ของจอมราชันย์แห่งความมืด,ซือกงซ่าง

นี่มิจำเป็นฝึกปรือร่วมกันใดๆ มันคล้ายสัญชาตญาณที่อยู่ในสายเลือดในกายของพวกเขา

“หุหุ เพียงว่าทั้งสี่อ่อนแอเกินไปจึงไม่สามารถปลดปล่อยพลังที่แท้จริงออกมาได้ หากเป็นการผสานโจมตีระหว่างเซียนอาณาจักรปฐมพระเจ้า นั้นสามารถสัประยุทธ์ข้ามระดับได้อย่างมิใช่ปัญหา!”

ท่านบรรพบุรุษกล่าวอธิบาย

ม่านตาดำเย่หยวนหดเล็กเท่ารูเข็มในทันใดที่ได้ยินวาจาคำกล่าวของท่านบรรพบุรุษ

สำหรับเซียนอาณาจักรพระเจ้าด้วนกันแล้ว การสัประยุทธ์ข้ามระดับนับเป็นเรื่องยากเกินจินตนาการได้

แม้จะเป็นถึงเซียนอาณาจักรปฐมพระเจ้าขั้นสุด แต่นั้นก็เป็นไปไม่ได้เช่นกันที่จะเข้าคู่กับเซียนอาณาจักรปัจฉิมพระเจ้า

ไม่ว่าจะเป็นเคล็ดวิชาศาสตร์ลับใด ก็ไม่มีทางชดเชยความแตกต่างระหว่างอาณาจักรพระเจ้าได้

ทันทีทันใด ราวกับเย่หยวนนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้จึงเอ่ยปากถามขึ้นทันทีว่า

“ค่ายกลเจ็ดพิชิตจอมทัพพยัคฆ์ขาวของเผ่าพยัคฆ์ขาว… ค่ายกลจอมทัพเจ็ดเซียนดาราของเผ่ามังกรฟ้า… ค่ายกลทั้งสองชนิดคือการอัญเชิญจิตวิญญาณผู้พิทักษ์ออกมาเหมือนกัน เช่นนั้นข้าสงสัยว่า หากทั้งสี่เผ่าอัญเชิญจิตวิญญาณผู้พิทักษ์ออกมาพร้อมกัน นั้นจะสามารถผนึกกำลังโจมตีผสานได้หรือไม่?”

หากย้อนกลับไปในตอนนั้น จี้ฉางหลานเองก็ต้องการจับจิตวิญญาณพยัคฆ์ขาวกลับไปเช่นกัน ทว่ากลับถูกขัดขวางโดยเย่หยวนเสียก่อน

เป็นที่ชัดเจนว่า เป้าหมายของมันคือจิตวิญญาณพยัคฆ์ขาวเท่านั้น มิใช่ต้องการล้างบางเผ่าพยัคฆ์ขาวแต่อย่างใด

ที่เย่หยวนเอ่ยถามออกไปแบบนี้ก็เพราะพลันนึกถึงเหตุการณ์ในวันนั้นได้

ท่านบรรพบุรุษพยักหน้าเล็กน้อยและกล่าวว่า