ตอนที่ 1332

ตอนที่1332 ออกไปเตะก้น

เสี้ยวขณะนั้นเอง ได้เกิดตราสัญญาศักดิ์สิทธิ์ขึ้นระหว่างเย่หยวนและชายรูปงามตนนั้น

“กุ้ยหยุนทำความเคารพนายท่าน!”

วิญญาณชั่วสองดาวตนนั้นกล่าวทำความเคารพ

เย่หยวนพยักหน้าและกล่าวว่า

“อืม ความทรงพลังของอักขระร้อยภูตเต๋า นายน้อยผู้นี้คงมิต้องพรรณนาอันใดนัก เจ้าเพียงช่วยเหลือข้าเท่าก็พอ แล้วข้าจะค่อยๆมอบสิ่งนี้ให้แก่เจ้าทีละส่วน หากเจ้าสามารถสำเร็จวรยุทธนี้ได้อย่างถ่องแท้ การจะขึ้นกลายเป็นจักรพรรดิเทพสวรรค์แห่งภูตกลับหาใช่เรื่องเพ้อฝันอีกต่อไป”

กุ้ยหยุนที่ได้ฟังดังนั้นดวงตาเป็นประกายในทันใด เขาเร่งกล่าวขอบคุณด้วยความอิ่มเอมใจว่า

“กุ้ยหยุนจะไม่ลืมบุญคุณ!”

“เอาล่ะ ข้าจะพาเจ้าไปเข้ามาในมิติส่วนตัวของข้าก่อน ไม่ต้องกังวลไป ข้าไม่ทำอะไรแน่นอน”

เย่หยวนเอ่ยปากกล่าวต่อ

มิติส่วนตัวที่ว่ากลับหาใช่ใดอื่นนอกเสียจากไข่มุขสยบวิญญาณ แต่พวกฉางเหลียนพลันคิดไปว่า ภายในตัวเย่หยวนคงมีเครื่องรางศักดิ์สิทธิ์พื้นที่ติดตัวอยู่ จึงหาใดประหลาดใจอันใด

กล่าวก่อนว่า สำหรับเซียนอาณาจักรพระเจ้าคนหนึ่งที่มีเครื่องศักดิ์สิทธิ์พื้นที่ติดตัวสักชิ้น กลับเป็นเรื่องปกติเกินไป

กุ้ยหยุนเองก็มิได้รู้สึกอะไรเช่นกัน แต่เมื่อร่างของเขาปรากฏตัวขึ้นในมิติของไข่มุกสยบวิญญาณ เขาก็รู้สึกได้ถึงความผิดปกติทันที!

เสี้ยวพริบตาที่ได้พบกับหวูเฉิน กุ้ยหยุนดั่งว่ากำลังยืนอยู่ต่อหน้าภูเขาลูกมหึมาที่ไม่ว่าอย่างไรก็มิอาจข้ามฝ่าไปได้

“หุหุ เจ้าภูตน้อย เจ้านี่มันโชคดีจริงๆ! ไม่เพียงก่อเกิดสติสัมปชัญญะได้ในระดับพลังเพียงแค่นี้ แต่ยังมีโอกาสได้เจอเราชายชราอีก บางทีในภายภาคหน้า เจ้าอาจจะได้กลายเป็นจักรพรรดิเทพสวรรค์แห่งภูตจริงๆ!”

หวูเฉินกล่าวขึ้นพร้อมรอยยิ้ม

วิญญาณชั่วสองดาวรูปงามตนนี้ กลับกลายเป็นภูตน้อยตัวจิ๋วไปแล้วเมื่ออยู่ต่อหน้าหวูเฉิน

“ทะ-ท่านอาวุโส นามขานของท่านคือ?”

กุ้ยหยุนกล่าวขึ้นอย่างระมัดระวัง

หวูเฉินกล่าวตอบว่า

“เราชายชรานามว่า หวูเฉิน ก็เป็นเช่นเดียวกับเจ้า ผู้ติดตามเชิงรับใช้ของเจ้าเด็กนี่ เย่หยวนคือเจ้านายของข้า!”

ทันทีที่ได้ยินแบบนั้น กุ้ยหยุนก็เริ่มค้นพบแล้วว่า เย่หยวนคนนี้น่ากลัวเพียงใด

“ท่านอาวุโสหวูเฉิน สถานที่แห่งนี้คือที่ใด ไฉนข้ารู้สึกว่ามันแตกต่างจากเครื่องรางพื้นที่ทั่วไปโดยสิ้นเชิง?”

กุ้ยหยุนกล่าวขึ้นด้วยความฉงนสงสัย

“สถานที่แห่งนี้คือห้วงมิติชั้นในของสมบัติเวทย์สวรรค์ เราชายชราเป็นจิตวิญญาณของสมบัติเวทย์สวรรค์ชิ้นนี้ ในอนาคตต่อไป ที่แห่งนี้นับเป็นบ้านใหม่ของเจ้าและอยู่ร่วมกับเราชายชรา ตราบใดที่เย่หยวนเอ่ยปากบอกอนุญาต เราชายชราจะถ่ายทอดอักขระร้อยภูติเต๋าให้เจ้าทันที!”

หวูเฉินกล่าว

ยามนี้กระจิตกระใจของกุ้ยหยุนคล้ายโหว่งเหวงขาวโพล่นไปหมด ยืนตัวแข็งทื่อจับจ้องอีกฝ่ายอย่างโง่งมทำอะไรไม่ถูก

ทันทีที่ได้ยินคำว่า‘สมบัติเวทย์สวรรค์’ ประดุจมีสายฟ้าฟาดอัดศีรษะมันอย่างจัง

“ทะ-ท่าน…ท่านอาวุโส ท่านกำลังบอกว่า…ที่นี่…ที่นี่คือห้วงมิติภายในสมบัติเวทย์สวรรค์?!”

ทั้งปากทั้งลิ้นของกุ้ยหยุนแข็งค้าง พูดติดอ่างแทบไม่เป็นภาษา

ความประหลาดใจที่หวูเฉินมอบให้ในตอนนี้รุนแรงเกินไปนัก

เรื่องนี้ยังสะเทือนขวัญเสียยิ่งกว่าอักขระร้อยภูตเต๋า!

ในตอนนี้มันรู้สึกตื่นเต้นอย่างไม่น่าเชื่อ หากเมื่อครู่กุ้ยหยุนปฏิเสธข้อเสนอของเย่หยวนไป ป่านนี้ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่า มันจะตายอย่างไร?

หากเข้าจู่โจมทางกายภาพใส่เย่หยวนโดยตรง หวูเฉินกลับไม่มีพลังอำนาจให้ความช่วยเหลือใดๆได้เลย

แต่ความน่ากลัวที่แท้จริงกลับต่อจากนั้น โดยธรรมชาติของวิญญาณชั่ว หลังสังหารเหล่านักสู้เสร็จ พวกเขาจำต้องเข้าสำรวจจิตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของอีกฝ่ายเสียก่อน ซึ่งนั้นเท่ากับล่วงล้ำเข้าสู่อาณาเขตของหวูเฉินผู้นี้โดยไม่รู้ตัว ผลลัพธ์ที่ได้ต่อจากนั้นอาจน่ากลัวเสียยิ่งกว่าความตาย!

ไม่น่าแปลกใจไฉนเย่หยวนถึงดูไม่เกรงกลัวเลย แถมยังดูเห็นใจให้โอกาสมมันอีก ปรากฏว่าเด็กคนนี้มิได้ข่มขู่ส่งเดชจริงๆ

“ถูกต้องแล้ว นี่คือสมบัติเวทย์สวรรค์ ยิ่งไปกว่านั้น ยังเป็นสมบัติเวทย์สวรรค์แขนงจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งที่สุดอันดับต้นๆแห่งมหาพิภพถงเทียน! ภูติน้อย นี่จึงเป็นสาเหตุที่เราชายชรากล่าวว่า ตัวเจ้านั้นโชคดีมากจริงๆ หากเป็นยามที่ข้าอยู่ในสภาวะสุดยอด ตัวเจ้าคงไม่นับเป็นอันใด! แต่ตอนนี้เจ้าคือผู้รับใช้ของเย่หยวน นับเป็นมิตรสหาฝ่ายเดียวกัน!”

หวูเฉินกล่าว

วิญญาณชั่วสองดาวกลับเป็นเพียงผีตัวน้อยในสายตาของหวูเฉินเท่านั้น

หากใช่สิ่งเพราะเขาในปัจจุบันเปรียบเสมือนพญาเสือบาดเจ็บ มีหรือที่หวูเฉินจะมาสนใจกุ้ยหยุนให้เสียเวลาเปล่า?

แต่ประโยคนี้ของหวูเฉินเองก็ทำเอากุ้ยหยุนกังวลใจเช่นกัน

เนื่องจากในตอนนี้ ความแกร่งกล้าของมันยังสูงกว่าเย่หยวนมาก นั้นจึงเป็นเหตุผลที่เสนอทางเลือกมาเช่นนี้ แต่หากในอนาคต เมื่อถึงเวลาที่มันหมดประโยชน์แล้วล่ะ? มิใช่ว่าเย่หยวนจะฆ่ามันทิ้งทันทีเลยรึ?

หวูเฉินสายตาเฉียบคม เพียงปราดครู่เดียวก็มองผ่านอ่านความกังวลอีกฝ่ายออกทันที เช่นนั้นจึงกล่าวขึ้นพร้อมรอยยิ้มว่า

“เจ้าสบายใจได้ เจ้าเด็กเวรเย่หยวนคนนี้ มันให้ความสำคัญกับคำว่ามิตรภาพยิ่งกว่าชีวิตมันเองเสียอีก ตราบใดที่เจ้ามอบความจริงใจแก่เขา เขาก็จะมอบความจริงใจกลับคืนเป็นหลายเท่าตัว! เขาเองก็กล่าวออกจากปากแล้วว่า จะช่วยให้เจ้าได้ขึ้นกลายเป็นจักรพรรดิเทพสวรรค์แห่งภูต เช่นนั้นก็วางใจได้เลย ส่วนที่ว่าเจ้าจะเชื่อคำพูดของข้าหรือไม่ เดี๋ยวเจ้าติดตามไปสักพักแล้วจะรู้เองโดยธรรมชาติ แต่ตอนนี้ เราชายชราจะถ่ายทอดอักขระร้อยภูติให้แก่เจ้าก่อนส่วนหนึ่ง!”