ตอนที่ 1339

Unrivaled Medicine God จอมเทพโอสถ – ตอนที่ 1339 ตอนที่1339 เหนือหุบเขาถงเทียน!

เบื้องหน้าเย่หยวน มีกองสมุนไพรวิญญาณศักดิ์ตั้งสูงเป็นพเนิน

ตอนที่หลอมกลั่นโอสถตราสวรรค์หนึ่งดาวขึ้นมา เขาเองก็มุ่งเน้นการฝึกฝนแบบนี้เช่นเดียวกัน

และในขณะที่เขาฝึกฝนก็เลื่อนระดับขึ้นสู่จุดสูงสุดแห่งจอมเทพโอสถหนึ่งดาวชั้นต้น!

การฝึกฝนแบบนี้จำต้องต้องทรัพยากรไม่ขาดมือ ซึ่งในแง่นี้ เย่หยวนได้รับการสนับสนุนจากหอมหาสมบัติเต็มพิกัดเช่นกัน

ภายใต้คำร้องขอของเย่หยวน หยางรุยถึงขั้นออกโรงเสาะหาสมุนไพรวิญญาณศักดิ์สิทธิ์หายากมาให้มากมาย

ในขณะนี้ กองพเนินสมุนไพรวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ตรงหน้าเย่หยวน มีมากถึงหลายพันชนิดเลยทีเดียว

แน่นอนว่านี่มิใช่สมุนไพรวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ระดับหนึ่งทั้งหมดบนมหาพิภพถงเทียน

เย่หยวนหาได้ต้องการนำไปหลอมกลั่น แต่ทั้งหมดก็เพื่อเสาะหาโอกาสทำความเข้าใจต่อเต๋า!

หลังจากทศวรรษแรกได้ผ่านพ้น เย่หยวนก็เริ่มเรียนรู้ศึกษาและทำความเข้าใจต่อศาสตร์แห่งโอสถอย่างยาวนาน

เขาตรวจพินิจวิเคราะห์สมุนไพรวิญญาณศักดิ์สิทธิ์แต่ละชนิดโดยละเอียดถี่ถ้วน จนเข้าใจคุณสมบัติจำเพาะของพวกมันเหล่านั้น

งานประเภทนี้เย่หยวนเคยทำมาบ่อยครั้งในดินแดนพฤกษานิรันดร์ นี่หาใช่เรื่องไกลตัวสำหรับเขาเลย

กาลเวลาเลยผ่าน พริบตาเดียว ก็เข้าปีที่หนึ่งร้อยยี่สิบในโลกแห่งศิลาจารึกบัลลังก์พิภพแล้ว

ในช่วงร้อยยี่สิบปีมานี้ ในที่สุดเย่หยวนก็เข้าใจคุณสมบัติต่างๆของสมุนไพรวิญญาณศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ได้อย่างถ่องแท้

เส้นทางแห่งโอสถ เย่หยวนสามารถสรุปให้เป็นหนึ่งคำคมสั้นๆได้ว่า

รากฐานที่มั่นคงเกิดการฝึกฝนและความเพียร

หนึ่งร้อยยี่สิบปีแห่งความขมขื่นนี้ เย่หยวนสละทั้งแรงกายแรงใจเพื่อมุ่งทุกความสนใจอยู่ที่สมุนไพรวิญญาณเหล่านี้โดยไม่ละสายตาเลย นี่อาจเป็นสิ่งที่น่าเบื่อที่สุดในชีวิตของคนอื่น

แม้แต่นักหลอมโอสถด้วยกัน ก็มีไม่น้อยที่มิอาจทนต่อคาวมเปลี่ยวเหงาชนิดนี้ได้

ทว่าเย่หยวนสามารถทำได้!

หนึ่งร้อยยี่สิบปีนี้ ปราศจากสิ่งอื่นใดรบกวน เย่หยวนมีสมาธิศึกษาได้อย่างเต็มที่ ส่งผลให้รากฐานเกี่ยวกับสมุนไพรวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของเขาค่อนข้างมั่นคงอย่างมาก

จากนั้น เย่หยวนก็เริ่มทดลองหลอมกลั่นโอสถในที่สุด

การหลอมกลั่นของเขาแตกต่างจากคนอื่นๆโดยสิ้นเชิง อย่างแรก เย่หยวนไร้ความข้อกังวลใดๆ และสองนี่คือการหลอมกลั่นโดยมิได้ผูกมัดกับสูตรโอสถ

แน่นอนว่ามีทั้งประสบความสำเร็จและล้มเหลวแตกต่างกันไป

ช่วงชีวิตแสนเบื่อหน่ายนี้กลับหาพรรณนาไม่ ประเดิมด้วยฤดูใบไหม้ผลิ เสื่อมสภาพแปรผันดั่งธารวารีในฤดูใบไม้ร่วง กลับมาร้อนแรงอีกครั้งด้วยฤดูร้อน และสรรพสิ่งจบลงพร้อมฤดูหนาว ก่อนทุกอย่างเริ่มผลิบานอีกครั้งในฤดูใบไม่ผลิ วัฏจักรเวียนวนไร้สิ้นสุด วันเวลาเลยผ่านปีแล้วปีเล่า

ดังนั้นยิ่งเย่หยวนหลอมกลั่นโอสถมากเท่าใด เขาก็เริ่มสัมผัสถึงจุดเชื่อมต่อกับหุบเขาถงเทียนจำลองได้มากขึ้นเรื่อยๆ!

ทันทีทันใด ธารแสงหลากสีระยิบระยับพลันเจิดจรัสประกายจ้า ธารแสงหลากสีนี้ช่างงดงามและอลังการเกินบรรยาย

เมื่อรู้สึกตัวอีกที เย่หยวนก็หลุดเข้าไปในหุบเขาถงเทียนจำลองเสียแล้ว สถานที่แห่งนี้ประหนึ่งดินแดนมหัศจรรย์!

ในที่สุดเขาก็หาจุดเชื่อต่อและเข้ามาภายในนี้ได้สำเร็จโดยใช้ศาสตร์แห่งโอสถ!

อย่างไรก็ตามแต่ นี่เพิ่งเริ่มก้าวแรกเท่านั้นของเย่หยวน เพราะท้ายที่สุดนี้สิ่งที่เขาต้องการหลอมสร้างคือวรยุทธบ่มเพาะพลัง หาใช่วรยุทธหลอมกลั่นโอสถ

ตลอดเส้นทางตั้งแต่เริ่มต้นจวบจนปัจจุบัน เย่หยวนได้รับถ่ายทดวรยุทธบ่มเพาะพลังมาแล้วแทบทุกแขนง ทันทีที่เข้ามาภายในนี้ วรยุทธเหล่านั้นก็ปรากฏขึ้นกลางห้วงความคิดของเขาไม่หยุดหย่อน

วรยุทธเก้าเซียนบูรพา, วรยุทธมังกรทรราชจุติ, สูตรจอมดาบพิชิตมารฟ้า, สูตรเก้าอักษรตรัสรู้ถ่องแท้…

เย่หยวนในปัจจุบันคล้ายพ่อครัวที่มีวัตถึอยู่ในมือมากมายเพื่อปรุงอาหารจานอร่อยขึ้นมา

วรยุทธบ่มเพาะพลังที่เขาเคยได้รับมาทั้งหมดในชีวิต คือสุดยอดส่วนผสนชั้นเลิศ ในขณะที่หุบเขาถงเทียนจำลองเป็นหม้อขนาดใหญ่

เย่หยวนจมอยู่ในนี้จนลืมเวลาไปเสียสนิท

ไม่รู้วันเวลาผ่านไปนานเพียงใด โครงสร้างขั้นพื้นฐานของวรยุทธบ่มเพาะพลังเริ่มค่อยๆก่อตัวขึ้นในจิตใจของเย่หยวน

เย่หยวนแก้ไขและพัฒนาซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่หยุดหย่อน เพื่อทำให้ผลงานชิ้นนี้ออกมาสมบูรณ์แบบที่สุด หลังจากที่ได้มา เขาก็ทำการแก้ไขพัฒนาและต่อยอดอีกครั้ง

……………………….

ในเวลาเดียวกัน ณ ใจกลางมหาพิภพถงเทียน เมืองจักรพรรดิแห่งหนึ่งที่ติดกับหุบเขาถงเทียน ยามนี้จู่ๆพลันเกิดภัยพิบัติสุดวิปลาสขึ้นกะทันหัน

พลังวิญญาณสุดบ้าดีเดือดก่อนตัวเป็นเกลียวคลื่นยักษ์สูงเทียบเคียงฟ้าดิน พลันถาโถมท่วมล้นลงมาจากบนหุบเขาถงเทียน

พลังวิญญาณนี้ทรงอนุภาพไร้ขอบเขตเกินไปจนไม่สามารถดูดซับพลังเหล่านี้เข้าตัวได้เลย

แรงซัดกระแทกปริมาณมหาศาลอัดเข้าใส่เหล่ายอดเซียนที่กำลังทำความเข้าใจต่อเต๋าอยู่บริเวณตีนหุบเขาถงเทียนโดยตรง เสียงกรีดร้องสุดเวทนาบินวอนกึกก้องสะท้านในอากาศไม่หยุดหย่อน

ไม่ว่าพวกเขาจะแข็งแกร่งเพียงใด ล้วนตายเรียบไม่เหลือ!

นี่คือพลังฟ้าดินที่แท้จริง หาใช่สิ่งที่มนุษย์สามารถต่อกรได้แม้แต่น้อย

ท่านรัศมีสีรุ้งลายงดงามอย่างหาที่เปรียบไม่ เข้าห่อหุ้มไปทั่วทั้งหุบเขาถงเทียนทั้งหมด แลดูวิจิตรพิสดารมากขึ้นหลายส่วน