ตอนที่ 1343

Unrivaled Medicine God จอมเทพโอสถ – ตอนที่ 1343 ตอนที่1343 โอสถบ่มเพาะปราณ

แม้ว่าเขาจะพอคาดเดามาได้นานแล้ว แต่หอมหาสมบัติที่ตกต่ำถึงขั้นนี้กลับเกินความคาดหมายของเย่หยวนไม่น้อย

หอมหาสมบัติเป็นถึงธุรกิจหลักของจักรพรรดิเทพสวรรค์มหาสมบัติ แต่ระบบการบริหารกลับน่าสังเวชโดยแท้

“เช่นนั้นพวกเราก็รั้นแต่ต้องพึ่งพาตัวเองแล้ว?”

เย่หยวนกล่าวขึ้น

หงหยินพยักหน้าอย่างช่วยมิได้และกล่าวว่า

“คงต้องเป็นเช่นนั้น! แต่…พวกมันมีจอมเทพโอสถสองดาวอยู่ เราไม่มีทางเอาชนะในศึกครานี้ได้เลย!”

เย่หยวนยิ้มและกล่าวว่า

“จอมเทพโอสถสองดาว ฟังดูน่าสนใจดีหนิ แต่ภายในเมืองกุยฉางแห่งนี้จะมีสักกี่คนที่สามารถใช้โอสถศักดิ์สิทธิ์ระดับสองได้บ้าง? จะขายได้กี่เม็ดเชียว?”

หงหยินกล่าวตอบ

“เพราะแบบนั้นพวกตระกูลหวังจึงให้จอมเทพโอสถสองดาวหลอมกลั่นโอสถศักดิ์สิทธิ์ระดับหนึ่งชั้นกลาง แถมประสิทธิภาพยังสูงมาก พวกมันหวังบีบเราให้ตายคามือจริงๆในคราวนี้!”

เย่หยวนพยักหน้าและกล่าวว่า

“อืม…โอสถศักดิ์สิทธิ์ระดับหนึ่งชั้นกลางงั้นรึ ดูท่าจะมีปัญหาไม่น้อยจริงๆ ดูท่าข้าจำต้องเลื่อนระดับในเร็ววันเสีย”

หงหยินงุนงงเล็กน้อยเมื่อได้ยินแบบนั้น พลันไม่แน่ใจว่านั้นหมายความอย่างไร

เย่หยวนกล่าวขึ้นพร้อมรอยยิ้มว่า

“เอาล่ะ เช่นนั้นข้าขอตัวไปพบกับท่านประมุขหอก่อน โอ้ใช่แล้ว แม่นางหวานหรูสบายดีหรือไม่?”

เมื่อฟังว่าอีกฝ่ายเอ่ยถึงเหลียงหวางหรู หงหยินพลันคลี่ยิ้มหวานและกล่าวว่า

“ไม่สบายไปกว่านี้อีกแล้ว! พรสวรรค์ในเส้นทางแห่งการต่อสู้ของนางช่างน่าเหลือเชื่อยิ่งนัก! ในปัจจุบัน นางแกร่งกล้ากว่าข้าไปหลายขุมแล้ว!”

เย่หยวนเลิกคิ้วกระตุกและกล่าวถามว่า

“นางพัฒนาไวขนาดนั้นเชียว?”

เหลียงหวางหรูทะลวงขึ้นสู่อาณาจักรพระเจ้าเป็นที่เรียบร้อยในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา ทว่าหงหยินกลับติดอยู่ที่อาณาจักรพระเจ้าไม่ขยับไปไหนนานมากแล้ว

เพียงช่วงเวลาสั้นๆ เหลียงหวางหรูสามารถแซงหน้าหงหยินจนทิ้งทวนไม่เห็นฝุ่น นี่แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนถึงพรสวรรค์อันน่าเหลือเชื่อของนาง

สีหน้าการแสดงออกของหงหยินพลันแปรผันดูเศร้าสร้อย กล่าวเสียงละห้อยขึ้นว่า

“ถูกต้องแล้ว ในตอนนี้ข้ากลับมิใช่คู่มือของนางอีกต่อไป! ข้าสามารถบอกได้เลยว่า เพราะนายท่านเย่ช่วยชีวิตนางในวันที่นางไม่เหลืออะไรเลย ดังนั้นตอนนี้หวังหรูกลับเฝ้าคิดถึงท่านไม่เว้นวัน นางหลงท่านหัวปักหัวปำ! สงสัยท่านจะดูแลนางดีเกินไปกระมัง?”

เย่หยวนตกใจอย่างมากเมื่อได้ยินแบบนั้น ก่อนส่ายหัวอานกล่าวว่า

“อย่ากล่าวเรื่องเช่นนั้นเลย หัวในของเย่คนนี้กลับมีเจ้าของแล้ว ที่ข้าช่วยแม่นางหวางหรูในตอนนั้นเพราะนางเคยช่วยชีวิตข้าไว้ หาได้ช่วยเหลือเพื่อหวังความสัมพันธ์ดั่งหนุ่มสาว”

เมื่อกล่าวจบเย่หยวนก็ผสานมือคำนับและจากไปทันที ทิ้งทวนหงหยินที่ทอดสายตามองพร้อมรอยยิ้มอันขมขื่น

เย่หยวนรู้สึกปวดเศียรไม่น้อยในยามนี้ เขาเพียงต้องการตอบแทนบุญคุณชีวิตที่เหลียงหวางหรูเคยช่วยชีวิตเอาไว้ แต่ใครจะไปคิดว่ากลับเป็นการทิ้งหนี้รักสลักใจนางแบบนี้

เหลียงหวางหรูคือผู้ช่วยชีวิตของเขาในวันนั้น แล้วเป็นไปได้หรือไหมที่จะให้เย่หยวนงอแขนงอขาเฝ้ามองนางตายไปเฉยๆ?

ตอนนี้เขามีทั้งลี่เอ๋อทั้งมู่หลินเสวียแล้ว เย่หยวนไม่สามารถรับรักใครได้อีก

“ดูท่าในอนาคตต่อไป เขาอาจต้องสนทนาติดต่อกับแม่นางหวางหรูให้น้อยลง มิเช่นนั้นนางคงจมดิ่งไปกับความรู้สึกลงลึกไปกว่านี้แน่”

เย่หยวนพึมพำกับตัวเองพลางนวดขมับเบาๆ

……………………….

เมื่อหยางรุยเห็นเย่หยวนเดินเข้ามา ดั่งว่าเขาได้เห็นแสงแห่งความหวังอีกครั้ง!

“ขอบคุณสวรรค์! น้องเล็กเย่ หากเจ้ายังไม่ออกมา เกรงว่าหอมหาสมบัติต้องปิดตัวลงแล้ว!”

หยางรุยดึงเย่หยวนเข้ามากล่าวโดยไว

ภายใต้สถานการณ์มืดแปดด้านเช่นนี้ เย่หยวนคือความหวังเดียวที่เขาเหลืออยู่แล้ว

เย่หยวนยิ้มและกล่าวว่า

“ท่านประมุขหอไม่จำต้องกังวลไป ข้ารู้เรื่องทุกอย่างจากหงหยินหมดแล้ว”

หยางรุยจับจ้องเจือสายตาประหลาดใจ แต่ในไม่ช้าพลันมีข้อสงสัยหนึ่งผุดขึ้นมา จึงอดเอ่ยปากถามมิได้ว่า

“เจ้ามีทางหนีทีไล่อยู่? แต่…ดูท่าหนทางยังอีกยาวไกลกว่าจะเลื่อนขึ้นสู่อาณาจักรปฐมพระเจ้าชั้นกลางได้?”

การจะหลอมกลั่นโอสถศักดิ์สิทธิ์ระดับหนึ่งชั้นกลาง จำเป็นต้องมีขุมพลังอยู่ที่อาณาจักรปฐมพระเจ้าชั้นกลางเสียให้ได้ก่อนเท่านั้น

ความแตกต่างระหว่างอาณาจักรพระเจ้ากลับมีมากเกินไป การจะข้ามขั้นเพื่อหลอมกลั่นโอสถศักดิ์สิทธิ์ กลับไม่มีทางเป็นไปได้เลย