ตอนที่ 1566 เปลี่ยนหินให้เป็นทอง

ตอนที่ 1566 เปลี่ยนหินให้เป็นทอง โดย Ink Stone_Fantasy “นี่มันเรื่องวิปลาสอันใด?! จอมเทพโอสถสี่ดาวก้มศีรษะคารวะให้กับจอมเทพโอสถสามดาวจริงๆ?!”

“จอมเทพโอสถสามดาวให้คำชี้แนะแก่จอมเทพโอสถสี่ดาวงั้นรึ? หากไม่เห็นกับตาตนเองชั่วชีวิตนี้ก็ไม่มีทางเชื่อ!”

“ท่านปรมาจารย์เย่เป็นเทพกระมัง? ความแกร่งกล้าในศาสตร์แห่งโอสถของเขาไม่น่ากลัวเกินไปหน่อยรึ?”

…

จอมเทพโอสถสี่ดาวโค้งคารวะแสดงความเคารพต่อจอมเทพโอสถสามดาวกลับเป็นภาพฉากที่น่าเหลือเชื่อเกินไป

สำหรับนักหลอมโอสถของเขตเมืองชั้นนอกทุกคน ต่างเคารพเลื่อมใสจอมเทพโอสถสี่ดาวประดุจเทพ!

แต่ตอนนี้การดำรงอยู่ของเทพที่ว่ากลับกำลังใครความเคารพต่อจอมเทพโอสถสามดาวตัวน้อย

เย่หยวนยิ้มและกล่าวว่า

“ข้ากล่าวไปก่อนหน้าแล้ว ตาแก่คนนี้ข้าเองก็รำคาญหน้าเช่นกัน หากมันกล้าประลองกับข้า ผลที่ออกมาคงมิได้ง่ายปานนี้ แต่ข้าจะบดขยี้มันจนไม่มีหน้าออกไปไหนชั่วชีวิต!”

ทุกคนต่างอดตื่นตะลึงใจมิได้เมื่อได้ยินแบบนั้น แต่กลับไม่มีใครกังขาในคำกล่าวของเย่หยวนเลยสักคน

เพียงชี้แนะอบรมแค่หนึ่งชั่วยามก็สามารถทำให้จอมเทพโอสถสี่ดาวคนหนึ่งเก่งขึ้นอย่างก้าวกระโดด หากเขาผู้นี้ออกโรงเองจะเป็นเช่นไร?

หากประลองด้วยโอสถศักดิ์สิทธิ์ระดับสาม ต่อให้หลู่เมิงจะได้เปรียบเพียงใด แต่เย่หยวนก็สามารถบดขยี้อีกฝ่ายได้เช่นกัน

ประเด็นนี้ไม่มีใครกล้ากังขาข้องใจ

ในบรรดาโอสถศักดิ์สิทธิ์ระดับสามทั้งหมด ไม่มีใครสามารถเอาชนะเย่หยวนได้!

ลวี่อี้ยิ้มและกล่าวว่า

“ผู้น้อยคนนี้เองก็ไม่ค่อยมั่นใจเช่นกัน! แม้ว่าโอสถเจ็ดตรัสรู้อริยะจะหลอมกลั่นเสร็จสมบูรณ์ แต่กลับ…ไม่มั่นใจว่าจะสามารถเอาชนะอีกฝ่ายได้”

เย่หยวนยิ้มและกล่าวว่า

“ผ่อนคลายเสีย ระดับฝีมือของตาแก่นี่ขยะเกินไป มันไม่มีทางหลอมกลั่นโอสถเจ็ดตรัสรู้อริยะได้เกินขั้นสูงได้แน่นอน”

ระดับฝีมือขยะเกินไป…

ทุกคนต่างสำลักพูดไม่ออกอีกครา

หากอีกฝ่ายระดับฝีมือขยะจริง เขาที่เป็นถึงผู้ดูแลระดับสูงของหอโอสถ…

นั้นมันรุ่นอาวุโสลายครามแห่งหอโอสถเชียว!

อีกครึ่งชั่วยามผ่านไป ในที่สุดหลู่เมิงก็หลอมกลั่นเสร็จสิ้น

เขาพอใจอย่างยิ่งกับผลลัพธ์ของตน คุณภาพโอสถของเขาไม่ควรต่ำชั้น

แต่เมื่อเห็นว่าลวี่อี้นั่งไขว้ห้างแช่มรออย่างสบายอารมณ์ สายตาของเขาพลันแปรเปลี่ยนไปทันที

ไอ้เด็กเหลือขอนี่เสร็จเร็วปานนั้น?

หรือว่า…มันจะหลอมกลั่นล้มเหลว?

ต้องใช่แน่นอน มันต้องหลอมกลั่นล้มเหลวแน่นอน!

มิฉะนั้นแล้วมันจะเสร็จเร็วกว่าข้าได้อย่างไร?

เมื่อนึกถึงตรงนี้ หลู่เมิงก็ระเบิดหัวเราะเยาะดังสนั่น กล่าวน้ำเสียงเหยียดหยามว่า

“อะไรกัน? หลอมกลั่นล้มเหลวงั้นรึ? เจ้ายังหนุ่มยังแน่นแถมมีอนาคตไกล แต่กลับไม่ระวังคำพูดและที่สำคัญยังไร้ซึ่งความเคารพต่อสผู้อาวุโสกว่า สมควรได้รับการสั่งสอนแล้ว!”

แต่เมื่อคำกล่าวเหล่านี้เอ่ยดังออกมา ดหล่าฝูงชนโดยรอบต่างจับจ้องมาทางเขาราวกับกำลังมองคนโง่

แม้ว่าโอสถของลวี่อี้ยังมิได้ถูกนำออกจากหม้อหลอม แต่อย่างน้อยที่สุดพวกเขาก็มั่นใจว่า โอสถเม็ดนั้นต้องสมบูรณ์แบบแน่นอน

นอกจากนี้…หากมิได้เกิดเรื่องผิดพลาด ระดับชั้นคุณภาพโอสถไม่น่าต้อยต่ำ

ลวี่อี้หัวเราะเย้ยเยาะดังลั่นกล่าวว่า

“ข้าหลอมกลั่นเสร็จสิ้นนานแล้ว รอเจ้าเสร็จเพื่อเปิดหม้อหลอมพร้อมกัน”

หลู่เมิงที่ได้ยินแบบนั้นแทบสำลัก

“เจ้าหลอมกลั่นสำเร็จจริงๆงั้นรึ?”

ลวี่อี้กล่าคร้านใจรบเร้าตอบโต้ กล่าวตอบว่า

“พล่ามมากไร้สาระ! เปิดหม้อหลอมได้แล้ว!”

หลู่เมิงขมวดคิ้วแน่นกล่าวเสียงเยียบเย็นว่า

“เปิดก็เปิด! ข้ากลัวที่ไหน!”

สิ้นเสียงกล่าวจบ เขาก็เปิดฝาหม้อหลอมออกมาโดยตรง โอสถเจ็ดตรัสรู้อริยะเม็ดหนึ่งบินทะยานออกมาอย่างเงียบงัน

คล้อยเห็นเม็ดโอสถของหลู่เมิง เขาก็อดอุทานลือลั่นมิได้

“ขั้นสูง! โอสถขั้นสูงจริงๆ! เจ้าหนุ่มนั้นแพ้แล้ว! แม้จะบังเอิญหลอมกลั่นได้สำเร็จ แต่คงไม่มีทางเทียบชั้นได้กับของข้า!”