ตอนที่ 1675 อาณาจักรใหม่!

ตอนที่ 1675 อาณาจักรใหม่! “นี่พวกเจ้าว่า เจ้าหมอนี่มันคงไม่ได้เดินออกมาจากม่านหมอกหรอกใช่หรือไม่?”

“เป็นไปได้! ตำแหน่งที่เขานั่งเองก็อยู่ที่ชายขอบหมอกเช่นกัน แถมตอนนี้เส้นทางก็ยังไม่เปิด ไม่มีทางเลยที่จะเข้ามาจากด้านนอกได้”

“อืม แค่อาณาจักรบรรพชนพระเจ้าไม่มีทางหรอกที่จะซ่อนตัวเข้ามาในหมู่เราได้”

“แล้วอัจฉริยะแบบนี้มันโผล่ออกมาจากที่ไหนกัน? ฟ้าของมหาพิภพถงเทียนจะเปลี่ยนสีแล้วหรือ? การบรรลุของอาณาจักรบรรพชนพระเจ้าถึงได้สร้างความโกลาหลได้มากมายขนาดนี้!”

“ใช่ไหมล่ะ? ต่อให้เจ้ากับข้าบรรลุพร้อมๆ กันมันก็ไม่มีทางเลยที่เราจะสร้างความโกลาหลที่ยิ่งใหญ่แบบนี้ได้! ดูท่าทางของเขาตอนนี้สิ ดูท่าคงไม่ยอมปล่อยง่ายๆ จนกว่าจะกลืนพลังวิญญาณของพื้นที่นี้ทั้งหมดไป!”

…

เหล่ายอดฝีมืออาณาจักรนภาสวรรค์ต่างมองดูเย่หยวนในพายุนั้นด้วยความแปลกใจสงสัยอย่างถึงที่สุด

ลึกลับเกินไป แปลกประหลาดเกินไป มันทำให้หัวใจคนคันยิก อยากจะรู้เสียเหลือเกินว่าใครกันแน่ที่กำลังบรรลุอยู่ตรงหน้านี้

และในเวลาเดียวกันนี้ภายในทะเลจิตศักดิ์สิทธิ์ของเย่หยวนเองก็เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นเช่นกัน

พลังวิญญาณจำนวนมหาศาลกำลังหลั่งไหลเข้ามาในร่างของเขาจากทุกทิศทางจนเข้ามารวมกับทะเลจิตศักดิ์สิทธิ์

ทะเลจิตศักดิ์สิทธิ์ของเขานั้นเป็นเหมือนกับหลุมที่ไร้ก้น ไม่ว่าจะดูดซับพลังเข้ามามากแค่ไหนมันก็ไม่เต็มเสียที

เดิมทีทะเลจิตศักดิ์สิทธิ์ของเย่หยวนนั้นมันคงที่ไปแล้ว พูดตรงๆ คือมันไม่น่าจะรับปราณเทวะใดๆ ได้อีก

แต่ทว่าในครานี้ปราณเทวะในทะเลจิตศักดิ์สิทธิ์ของเขากลับค่อยๆ หนืดขึ้นเรื่อยๆ เปลี่ยนแปลงไปตามวรยุทธการบ่มเพาะระดับ 4

การเปลี่ยนแปลงนี้มันเหมือนกับกังหันน้ำที่ค่อยๆ หมุนเปลี่ยนให้ปราณเทวะหนืดขึ้นเรื่อยๆ

สุดท้ายหลังจากเย่หยวนทำการหลอมรวมปราณเทวะจำนวนมหาศาล มันจึงได้รวมกันกลางเป็นน้ำวน

น้ำวนนี้มันเหมือนกันหลุมดำที่จะดูดกลืนปราณเทวะเข้าไปอย่างบ้าคลั่ง

ตอนนี้ที่ด้านในตัวของเย่หยวนเองก็ค่อยๆ เกิดพายุหนืดขึ้นมา

หากพูดเรื่องขนาดแล้ว พายุหนืดนี้มันเล็กกว่าก่อน แต่กลับมีความหนาแน่นของปราณเทวะมากกว่าเก่านับร้อยเท่า

ตู้ม…

คลื่นพลังอันน่าเกรงขามถูกปลดปล่อยออกมาจากพายุ พุ่งขึ้นสู่ท้องนภาในทันที

พลังของเย่หยวนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ภายในพายุนั้น

ในที่สุดเขาก็ผ่านช่วงคอขวดของอาณาจักรบรรพชนพระเจ้าและเข้าสู่เส้นทางอาณาจักรพระเจ้าอันใหม่!

เย่หยวนเบิกตาโพลงด้วยนัยน์ตาที่ส่องแสงสว่างแห่งการบรรลุ

แต่ดวงตานั้นกลับเปี่ยมไปด้วยความตื่นตกใจ

ตอนนี้พายุดำค่อยๆ จางหายไป เหล่ายอดฝีมืออาณาจักรนภาสวรรค์ทั้งหลายจึงเบิกตากว้าง จะรอดูว่าคนที่ก่อเรื่องได้ขนาดนี้มันเป็นใครมาจากไหนมีหน้าตาอย่างไร

ฟุบ!

แต่ก่อนที่เขาจะทันได้เห็นว่าร่างนั้นคือใคร ร่างนั้นก็กลับพุ่งตัวถอยหลังกลับเข้าไปในม่านหมอกทันที

นั่นทำให้เหล่ายอดฝีมืออาณาจักรนภาสวรรค์ที่มารอดูต้องร่ำร้องออกมาอย่างสุดจะทน

“เด็กคนนี้มันเจ้าเล่ห์นัก หนีไปแล้ว!”

“บ้าเอ้ย เด็กคนนี้มันเจ้าเล่ห์เกินไป! มาทำให้คนสงสัยแล้วก็จากไปทั้งๆ อย่างนั้น!”

“เด็กเวร เจ้ากลับมาหาพ่อเจ้าเดี๋ยวนี้นะ! นี่เจ้าจะไม่รับผิดชอบอะไรหน่อยรึ! ขอให้เจ้าไม่ได้ตายดี!”

“เจ้าบ้านี่ มันกลับเข้าไปในม่านหมอกจริงๆ ด้วย มันทำแบบนั้นได้ยังไงกัน?”

“เด็กคนนี้มันจะลึกลับเกินไปแล้ว! อ้า ข้าไม่ไหวแล้ว อยากรู้จริงๆ ว่ามันเป็นใครกันแน่?!”

…

ตอนนี้เหล่ายอดฝีมืออาณาจักรนภาสวรรค์ทั้งหลายต่างรู้สึกเหมือนเวลาได้ดูหนังสุดลุ้นระทึก คิดว่าความลับทั้งหมดจะเปิดเผยตอนท้ายเรื่อง

แต่ก่อนที่หนังจะทันได้เฉลยเรื่องราว ไฟดันมาดับไปต่อหน้าต่อตา

ความรู้สึกแบบนั้นมันทำให้คนแทบคลั่ง มีแต่คนที่เคยเจอมันมาเท่านั้นที่จะเข้าใจได้

หากเย่หยวนปรากฏตัวออกไปตอนนี้เขาคงถูกเหล่าอาณาจักรนภาสวรรค์จับตัวไปถามไถ่อะไรต่อมิอะไร

แต่ว่าเย่หยวนนั้นไม่อยากจะไปยุ่งเกี่ยวกับพวกยอดฝีมืออาณาจักรนภาสวรรค์สักเท่าไหร่ในตอนนี้