ตอนที่ 1778 ผีสวรรค์จุติ

ตอนที่ 1778 ผีสวรรค์จุติ “เจ้าบอกว่าเผ่าอสูรมันเป็นได้แค่พวกชั้นต่ำสินะ?”

เย่หยวนหรี่ตาลงทันที สายตาที่เขาใช้จ้องมองชายชุดเทานั้นแสนจะเย็นชา

ชายชุดเทาเองก็เปลี่ยนสีหน้าไปเมื่อเห็นเช่นนั้น? “ทำไมเล่า? หากเจ้ากล้าสังหารข้าเจ้าคงไม่มีทางออกจากเขตแดนตัดขาดนี้ไปได้แน่! ข้าสีกงซิ่วเป็นศิษย์หลักของนิกายคุมวิญญาณ! หากเจ้ากล้าสังหารข้านิกายคุมวิญญาณคงไม่ปล่อยเจ้าให้มีชีวิตรอดต่อไปแน่!”

ตอนนั้นเองที่ชายชุดเทาหมดหวังที่จะต่อรองและคิดใช้แผนการข่มขู่เย่หยวนแทน

เย่หยวนบอก “ใครสนกันว่าเจ้าเป็นใคร? เจ้ากล้ามาลบหลู่น้องชายข้า ผลลัพธ์ของมันนั้นมีแค่ความตาย!”

ระหว่างพูดไปเย่หยวนก็คิดและเรียกให้เจ้าผีร้ายปรากฏร่างออกมาอีกครั้ง

ความเย็นเยือกที่ทิ่มแทงกระดูกผู้แผ่กระจายทำให้พื้นที่รอบๆ ค่อยๆ เย็นลงจงเกือบถึงจุดเยือกแข็ง

“เจ้าหนู เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าเราจะเป็นได้แค่แกะนั่งรอให้เชือด? นิกายคุมวิญญาณของเราเก่งกาจกว่าที่เจ้าจะคิดถึงมากนัก!”

สีกงซิ่วหัวเราะลั่นพร้อมปล่อยพลังวิญญาณที่แข็งแกร่งออกมา

เมื่อเหล่าศิษย์คนอื่นๆ เห็นเช่นนั้นพวกเขาก็ทำหน้าเหยเกออกมาในทันที

“พี่ใหญ่สีกง เราจะใช้วิชานั้นกันจริงๆ หรือ?”

“ใช่แล้วพี่ใหญ่สีกง หากใช้วิชานั้นพลังบ่มเพาะเราคงต้องถดถอยไปมากแน่!”

ดูท่าแล้วผลกระทบจากวิชานี้มันจะรุนแรงไม่น้อย ไม่เช่นนั้นสีกงซิ่วก็คงไม่รอให้ถึงตอนนี้ถึงค่อยคิดใช้ออกมา

สีกงซิ่วหัวเราะ “หากพลังบ่มเพาะหายไปก็ปล่อยมันหายไป ทีหลังย่อมสามารถบ่มเพาะขึ้นมาใหม่ได้ แต่หากเจ้าเสียชีวิตไปวันนี้เจ้ายังจะกลับมามีชีวิตได้อีกไหม? ถึงเวลานี้เรายังมีทางเลือกอื่นอีกหรือ?”

มันไม่ใช่ว่าคนที่เหลือไม่เข้าใจจุดนี้ เพียงแค่ว่าการบ่มเพาะของพวกเขานั้นต้องใช้เวลาอย่างมาก หากมันตกลงไปแล้วพวกเขาไม่รู้ต้องใช้เวลาอีกนานเท่าไหร่กว่าจะกลับมายืนยังจุดเดิมได้

เรื่องนี้มันต้องใช้ความกล้าอย่างมหาศาลในการลงมือ

แต่สภาพในตอนนี้มันย่อมไม่มีทางเลือกอื่นให้พวกเขาทั้งหลายแล้ว

กลุ่มคนจากนิกายคุมวิญญาณปล่อยพลังวิญญาณออกมาพร้อมๆ กัน พลังวิญญาณเหล่านั้นจึงค่อยๆ ไหลมารวมกันในจุดเดียวอย่างพร้อมเพรียง

เย่หยวนมองดูที่ภาพตรงหน้าและสั่งออกมา “สังหาร!”

เจ้าผีร้ายส่งเสียงร้องแสบแก้วหูและพุ่งตัวเข้าไปหาเหล่าศิษย์นิกายคุมวิญญาณทันที

รอยยิ้มชั่วร้ายปรากฏขึ้นบนใบหน้าของสีกงซิ่ว “มีหรือที่วิชาของนิกายคุมวิญญาณเรามันจะเป็นสิ่งที่เจ้าคาดเดาได้? แค่ผีวิญญาณร้ายตัวเดียวเจ้าคิดว่ามันจะสังหารเราได้จริง? โอ้ ผู้พิทักษ์แห่งนิกายคุมวิญญาณเรา ศิษย์แห่งนิกายนามสีกงซิ่วขอมอบพลังวิญญาณเหล่านี้และปราณเทวะของเราเพื่อเป็นเครื่องอัญเชิญแก่สัตว์เทวะ!”

เหล่าศิษย์คนอื่นๆ เองก็ว่าออกมาพร้อมๆ กัน

เมื่อพลังวิญญาณเหล่านั้นจากหายไปมันก็เกิดเรื่องราวสุดประหลาดขึ้นมา

เพราะตอนนี้มีกรงเล็บขนาดใหญ่กำลังแหวกฝ่าช่องว่างในอากาศออกมา!

กรงเล็บนี้มันแฝงไปด้วยพลังสุดแข็งแกร่ง หากให้เทียบแล้วมันแข็งแกร่งกว่าเจ้าผีร้ายเสียอีก!

ตู้ม!

ยอดฝีมือระดับห้าสองตัวตนเข้าปะทะกันอย่างแรง

แต่เจ้ากรงเล็บนั้นมันกลับแข็งแกร่งมากกว่าระดับหนึ่งและส่งร่างของเจ้าผีร้ายระดับห้าลอยลิ่วกลับมาไกล

นั่นทำให้ผีร้ายสูญเสียพลังงานไปอย่างมาก

จากนั้นก็มีร่างของสัตว์ตัวหนึ่งในเกล็ดสีเงินค่อยๆ ปรากฏตัวออกมาจากช่องว่างนั้น

ร่างอันใหญ่โตนี้มันให้ความรู้สึกที่เหนือล้ำ

หนิงเทียนปิงหน้าถอดสีทันที “นี่มัน… เจ้าสัตว์ตนนี้คืออสูรเกล็ดเงินเขาเดียว! ช่างเป็นวิญญาณอสูรที่แข็งแกร่งนัก!”

คลื่นพลังจากร่างของพวกสีกงซิ่วนั้นอ่อนแอลงย่างเห็นได้ชัดหลังจากเจ้าสัตว์ตัวยักษ์นี้ปรากฏตัวออกมา

แต่สีกงซิ่วนั้นกลับหัวเราะร่าด้วยความยินดี “เจ้าหนู เจ้าบังคับข้าเองนะ! นี่คืออสูรเกล็ดเงินเขาเดียว เป็นสัตว์เทวะผู้พิทักษ์ประจำนิกายเรา เดิมทีเป็นถึงตัวตนระดับเจ็ด! ทีนี้ล่ะจงรับความพิโรธของเราไป!”

หู่ชิงนั้นตัวสั่นอย่างมากเมื่อต้องมาอยู่ต่อหน้าวิญญาณของอสูรเกล็ดเงินเขาเดียว