ตอนที่ 1851 กลับดำเป็นขาว

ตอนที่ 1851 กลับดำเป็นขาว เล้งห่าวนั้นใจเต้นรัวจนแทบหลุดออกมาทางปาก

จู่ๆ ความสุขก็มาหาเขา!

ไม่สิ เรื่องเช่นนี้คงต้องบอกว่าความพยายามที่ผ่านมาหลายปีของเขามันไม่สูญเปล่า!

พ่อบุญธรรมของเขาสุดท้ายก็ยังเข้าข้างเขา!

ฟุบ! ฟุบ! ฟุบ!

หลายเงาร่างพุ่งตัวขึ้นมายังสังเวียนล้อมตัวเย่หยวนไว้ตรงกลาง

แต่เล้งซู่กลับตะโกนร้องขึ้นมาด้วยท่าทางไม่พอใจอย่างมาก “ท่านลุง ไม่ว่าท่านจะคิดเห็นข้าขัดหูขัดตาแค่ไหนท่านก็ไม่อาจจะกลับดำเป็นขาวได้ เรื่องนี้มันมิได้เกี่ยวข้องกับเย่หยวนเลย ท่านปล่อยเขาไป แล้วข้าจะรับผิดชอบทุกสิ่งอย่างเอง!”

เล้งซู่ในตอนนี้นั้นผิดหวังกับตระกูลเล้งอย่างถึงที่สุด

เขาไม่คิดจะอยากสู้ใดๆ มาก่อน แต่ความบิดเบี้ยวของโลกหล้ามันกลับบังคับให้เขาต้องลุกสู้ ทำลายล้างจิตใจเขาจนแตกเป็นเสี่ยงๆ

นี่คือความรู้สึกที่ทำให้เขาเหนื่อยล้าทั้งกายและใจ

แต่เพราะว่าเย่หยวนเขาจึงสามารถลุกขึ้นยืนอย่างมั่นคงได้อีกครั้งอย่างวันนี้ ทำให้เขาสามารถชนะเล้งห่าวและชนะใจตัวเองได้

เพราะว่าเย่หยวน เขาจึงสามารถละทิ้งตัวตนเก่าๆ ของตัวไปได้

แต่ตอนนี้เย่หยวนกลับต้องถูกลากมาเกี่ยวพันกับเรื่องราวสุดแสนน่ารังเกียจ แน่นอนว่าเขาย่อมไม่มีทางจะให้อภัยตัวเองกับเรื่องที่เกิดขึ้นนี้ได้

แต่ว่าเล้งหงซิ่วกลับพูดขึ้นมาด้วยสีหน้าไม่พอใจ “โอหัง! เจ้าหมายความว่าข้าพูดโกหกต่อหน้าผู้คนมากมายเช่นนั้นหรือ? เจ้าบอกว่าเล้งห่าวเลวเช่นนั้น เป็นเช่นนี้ แต่สุดท้ายมันก็แค่คำพูดของเจ้าฝ่ายเดียว! ฝั่งเจ้าเล่าเคยทำอะไรให้ตระกูลเล้งต้องเสียหายบ้าง? เจ้าถอยไป!”

เล้งซู่นั้นมีหน้าที่ซีดเผือดแต่กลับไม่คิดที่จะถอยแม้สักก้าว เขายังยืนบังหน้าเย่หยวนเอาไว้อย่างไม่ยอม “ข้าไม่ถอย!”

เล้งหงซิ่วทำหน้าดำคร่ำเครียดออกมา “ข้าขอประกาศว่าจากวันนี้ไป เล้งซู่จะถูกถอดจากตำแหน่งนายน้อยของตระกูล! เล้งห่าวนั้นจะขึ้นเป็นนายน้อยคนใหม่ของตระกูลเล้งเรา! พวกเจ้าจงเข้าโจมตีพวกมัน จับตัวพวกมันทั้งสองไว้เสีย!”

เมื่อเล้งห่าวได้ยินเขาก็ตื่นเต้นดีใจอย่างมาก

ความหวังหลายปีที่ผ่านมา ในที่สุดเขาก็ได้ตามปรารถนาแล้ว!

ที่สำคัญเมื่อดูจากสภาพการณ์ในวันนี้แล้ว เล้งซู่คงยากที่จะรอดพ้นความตายได้

หึ คนเราควรรู้หลบเป็นปีก รู้หลีกเป็นหาง แค่คนนอกคนหนึ่งมันคุ้มค่าพอที่จะแลกชีวิตให้หรือ?

ในหัวใจของเขา เขาย่อมไม่เห็นด้วยกับการกระทำนี้ของเล้งซู่

แต่ก็เป็นเพราะเช่นนั้นเองที่มันทำให้เขาได้มีโอกาสขึ้นมา

เวลานั้นเองที่หานดงจุนกลับหัวเราะลั่นออกมา “ฮ่าๆๆ เล้งหงซิ่ว ท่านไม่ต้องมาลงมือกับเจ้าสัตว์หน้าขนนี่หรอก ข้าจะจัดการจับมันด้วยตัวเอง!”

เล้งหงซิ่วพยักหน้ารับเบาๆ โดยไม่ตอบอะไร

เมื่อเรื่องมาถึงตรงนี้แล้วใครจะจับเย่หยวนไปมันก็คงไม่ต่าง

ในทะเลจิตศักดิ์สิทธิ์ของชายชุดดำนั้นเล้งหงซิ่วย่อมเห็นเรื่องราวต่างๆ มากมาย

เรื่องราวมากมายที่มันจะทำให้ตระกูลเล้งต้องเสียหาย

แต่มันมีสิ่งหนึ่ง ส่วนใหญ่ๆ ของมันคือการทำเพื่อตัวเขาและเล้งชิวหลิง

เท่านี้มันก็เพียงพอ!

เพราะจิตที่เขาค้นนั้นไม่ใช่จิตของเล้งห่าว เขาย่อมทำได้แค่คาดเดาเจตนาจากการกระทำต่างๆ ของเล้งห่าวเท่านั้น

แม้ว่าเล้งห่าวจะทำผิดมากมายเพื่อได้รับตำแหน่งนายน้อยผู้สืบทอดตระกูลมา แต่มันก็ไม่ได้ร้ายแรงจนถึงขั้นให้อภัยไม่ได้

เพราะสิ่งที่ส่งผลมากที่สุดก็คือความสงสัยและเห็นใจที่เล้งหงซิ่วมีต่อเล้งห่าว

เขาเองนั้นก็ถูกพี่ชายกดทับมาตลอดจนไม่อาจโงหัวขึ้น จนเขาได้มีลูกสาวที่แสนเก่งกาจคนนี้มา เขาจึงพอที่จะลืมตาอ้าปากขึ้นมาได้กับเขาบ้าง

เขาย่อมรู้ดีว่าเล้งห่าวนั้นต้องลำบากมากแค่ไหนกว่าที่จะได้สถานะอย่างทุกวันนี้มา

หานดงจุนหัวเราะลั่นพร้อมมองดูเย่หยวน “เด็กน้อย เจ้าคงไม่มีอะไรจะว่าแล้วใช่ไหม? เจ้านั้นมันปากดี แต่น่าเสียดายที่มันดีแค่ปาก! ต่อหน้าข้า หานดงจุนคนนี้แล้วเจ้ามันก็แค่มดปลวก! มดปลวกย่อมไม่มีทางหลบหนีจากมือข้าไปได้!”

พูดจบหานดงจุนก็ปล่อยพลังโลกออกมาพร้อมพุ่งตัวอย่างรวดเร็ว!

พลังโลกที่รุนแรงนั้นมันพุ่งเข้ามาปะทะเย่หยวนอย่างแรงปิดทางหนีของเขาไว้ในทุกทิศ

ตอนนี้เย่หยวนได้แต่ยืนนิ่งรอการจับกุม!

ปัง!