ตอนที่ 1982 ตกสู่ห้วงวงล้อม

อีกด้านทางซงหยูและซัวโม่เองก็หยุดมือลงเช่นกัน

เหตุผลที่ซัวโม่เลือกที่จะเข้าต่อสู้นั้นย่อมเป็นเพราะว่าเขาเชื่อว่าทางซงหยูนั้นเป็นกำลังเดียวของกลุ่มด้วยพลังของเทพถ่องแท้สี่ดาวเพียงแค่คนเดียว

แต่ใครจะไปคาดคิดว่าเย่หยวนกลับสามารถใช้ตราประทับความเป็นความตายออกมากดดันเฟิงเสี่ยวเถียนอย่างง่ายดาย

แน่นอนว่าผลลัพธ์เช่นนี้มันย่อมจะเหนือล้ำกว่าที่เขาคาดคิด

ซัวโม่มองดูเย่หยวนด้วยรอยยิ้มอันเย็นเยือก “ซากร่างเทพสวรรค์นี้พวกเราเป็นผู้พบเจอก่อน ทั้งเรายังล่อเหล่ามารกระดูกออกไปแต่เจ้ากลับเข้ามาแย่งชิงมันไป เจ้าคิดว่ามันถูกต้องอย่างนั้นหรือ?”

เมื่อสู้ด้วยกำลังไม่ได้ ก็ต้องใช้เหตุผลสู้!

เย่หยวนที่ได้ยินเช่นนั้นจึงหัวเราะขึ้นทันที “เจ้าเห็นมันแล้วมันก็กลายเป็นของเจ้าไปแล้วหรือ? ตอนนี้ข้าเห็นเจ้าแล้ว ข้าอยากได้เจ้าเป็นทาส เจ้าจะยอมเป็นหรือไม่เล่า?”

“ฮ่าๆ!”

คำพูดนี้มันทำให้ผู้คนทั้งหลายหัวเราะลั่นขึ้น

ซัวโม่นั้นโกรธจนหน้าดำหน้าแดง “เย่หยวน เจ้าอย่าได้อวดดีไป! หรือว่าเจ้าคิดจะสู้กับพวกเราจนมีใครตายไปข้าง?”

เย่หยวนตอบกลับไป “ตายกันไปข้าง? เรื่องเช่นนั้นก่อนจะพูดเจ้าต้องมีปัญญาทำให้ได้ก่อน! หากเราต่อสู้กันไปเช่นนี้จริงแล้วใครที่จะตายนั้นมันย่อมไม่แน่! ที่สำคัญพวกเจ้าทั้งหลายเองก็คงหมายตากระดูกจักรพรรดิกิเลนไว้เช่นกันใช่ไหมเล่า? ไม่ต้องพูดถึงความตายใดๆ เลย แค่อาการบาดเจ็บมันก็มากพอจะทำให้เจ้าเอาชีวิตไม่รอดในเขากระดูกอสูรนี้แล้ว ข้าอยากรู้จริงๆ ว่าถึงตอนนั้นแล้วจะยังมีใครไปเอากระดูกจักรพรรดิกิเลนมาได้หรือไม่”

ซัวโม่และเฟิงเสี่ยวเถียนเบิกตากว้างทันที ไม่นึกไม่ฝันว่าเย่หยวนกลับจะมีเป้าหมายเป็นกระดูกจักรพรรดิกิเลนเช่นเดียวกัน

เท่านี้เรื่องราวมันก็ยิ่งยุ่งยากมากขึ้นแล้ว

เพราะถึงเวลานั้นสุดท้ายพวกเขาย่อมไม่อาจจะเลี่ยงการปะทะได้แน่

เย่หยวนมองดูที่พวกซัวโม่ด้วยรอยยิ้มที่เย็นเยือก “ที่สำคัญ การที่ข้าเก็บซากร่างเทพสวรรค์นี้ไปมันก็นับว่าเป็นการช่วยเหลือพวกเจ้าเสียด้วยซ้ำ หากไม่แล้วซัวโม่… เจ้าคงมิใช่ซัวโม่อีกต่อไปแน่”

ซัวโม่นั้นคิดว่าคำพูดนี้ของเย่หยวนเป็นคำเย้ยหยันเขาจึงร้องตะโกนตอบกลับไป “เด็กน้อย เจ้าอย่าได้พูดจาโอหังให้มันมากไป!”

แต่ซงหยูที่ด้านข้างนั้นกลับหัวเราะขึ้น “ใครโอหังใดกัน? เย่หยวนไม่ได้ล้อเจ้าใดๆ ซากร่างเทพสวรรค์นี้แท้จริงแล้วมันเป็นกับดักดีๆ นี่เอง เทพสวรรค์ผู้นั้นได้ส่งเสี้ยววิญญาณของตนผนึกไว้ในกระดูกนั้น ตราบเท่าที่มีใครคิดจะหลอมดูดพลังมันแล้วเทพสวรรค์ผู้รนั้นก็จะออกมาสิงร่างของคนผู้นั้น! หึ เจ้าจำเอาไว้เสียเถอะว่าตนนั้นโชคดีแค่ไหนที่ไม่ได้ไปแตะต้องซากร่างเทพสวรรค์นี้”

ซัวโม่และเฟิงเสี่ยวเถียนหน้าซีดลงทันทีที่ได้ยิน แน่นอนว่าพวกเขาทั้งหลายย่อมจะไม่ได้คิดถึงเรื่องราวเช่นนั้น

แต่ไม่นานนักซัวโม่ก็หัวเราะขึ้น “หากเป็นเช่นนั้นจริงแล้วทำไมพวกเจ้ายังไม่มีใครถูกสิงกันเล่า?”

ซงหยูยิ้มตอบกลับไป “มีหรือที่ฝีมือของพี่เย่จะเป็นอะไรที่เจ้าคาดคิดได้?”

เย่หยวนยิ้มออกมา “จะไปเถียงกับพวกมันทำไม? ไปกันเถอะ”

พูดจบเย่หยวนก็พาพวกซงหยูเดินทางจากไปทันที

ซัวโม่และเฟิงเสี่ยวเถียนนั้นได้แต่หันมามองหน้ากันอย่างไม่กล้าที่จะตามติดอีกฝ่ายไป

อย่างที่เย่หยวนว่า เป้าหมายสุดท้ายของพวกเขานั้นคือกระดูกจักรพรรดิ

หากพวกเขาลงแรงตรงนี้มากเกินไปแล้วมันคงทำให้ไม่มีใครได้กระดูกจักรพรรดิไปในที่สุด และอาจจะถึงขั้นเสียชีวิตลงในที่แห่งนี้ด้วย

…

ยิ่งพวกเขาเดินทางเข้าไปในเขากระดูกอสูรมากเท่าไหร่ พลังลึกลับที่ทำให้อกสั่นขวัญหายมันก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น

ระหว่างทางเข้ามาพวกเย่หยวนนั้นได้พบเจอกับมารกระดูกอยู่ไม่น้อยและหลายต่อหลายครั้งที่ถูกพวกมันเข้ามาล้อมไว้ โชคยังดีที่พวกเขานั้นมีเย่หยวนและซงหยูทำให้ความอันตรายใดๆ มันก็กลับกลายเป็นความปลอดภัยได้

แต่สิ่งที่พวกเขารับรู้ก็คือยิ่งเข้าไปลึก พลังฝีมือของเหล่ามารกระดูกมันก็ยิ่งเก่งกาจขึ้น

เหล่ามารกระดูกนั้นมันยากที่จะรับมือมากด้วยเพราะพลังการป้องกันที่แข็งแกร่งไม่ด้อยไปกว่ากายทองคำระดับหก

เมื่อใดก็ตามที่ถูกพวกมันล้อมไว้ แม้แต่พลังของเทพถ่องแท้ขั้นกลางเองก็คงยากที่จะเอาตัวรอดออกไป

โชคยังดีที่พลังฝีมือของเย่หยวนและพวกซงหยูนั้นเหนือล้ำกว่าผู้คนในรุ่นเดียวกันไปอย่างมาก ทำให้พวกเขาสามารถเดินทางผ่านมาได้อย่างง่ายดาย

“พี่เย่ ทำไมข้ารู้สึกราวกับว่ามันมีอะไรบางอย่างควบคุมเหล่ามารกระดูกนี้อยู่กัน?” ซงหยูถามขึ้น

เย่หยวนพยักหน้าออกมา “ขนาดซากร่างของเทพสวรรค์ยังยุ่งยากขนาดนั้น กระดูกของจักรพรรดิยิ่งจะยุ่งยากไปกันใหญ่ ข้าคิดว่าเจ้ามารกระดูกทั้งหลายนี้อาจจะอยู่ใต้การควบคุมของกระดูกจักรพรรดินั้น”

ซงหยูหน้าซีดลงทันที “มารกระดูกทั้งหลายที่เราได้เจอมานี้มันมีพลังเพียงแค่ระดับเดียวกับเทพถ่องแท้หนึ่งดาวหรือสองดาว หากเข้าไปลึกกว่านี้เราอาจจะเจอมารกระดูกที่มีพลังระดับเทพถ่องแท้ขั้นกลางก็เป็นได้!”

เย่หยวนพยักหน้ารับ “เรื่องนั้นมันคงไม่มีทางเลี่ยง มารกระดูกระดับเทพถ่องแท้ขั้นกลางนั้นเราคงต้องพบเจอแน่ๆ สิ่งที่ข้ากังวลกว่าก็คือมันจะมีมารกระดูกระดับเทพถ่องแท้ขั้นปลายหรือมารกระดูกเทพสวรรค์หรือไม่ต่างหาก หากเป็นเช่นนั้นแล้ว… มันคงยุ่งยากไม่น้อยแน่!”

เมื่อทุกผู้คนได้ยินเช่นนั้นพวกเขาต่างก็หน้าซีดลงไปตามๆ กัน