ตอนที่ 2022 เจ้าท้าทายนาง!

ลั่วเยว่เบิกตากว้างถามขึ้นทันที “เพียงแค่อะไร?”

ทางเย่หยวนนั้นจึงหันหน้าไปมองยังหนิงซืออวี๋และการกระทำนี้มันได้ทำให้สายตาทุกคู่จับจ้องไปยังตัวของนางด้วย

คนที่พอฉลาดบ้างย่อมจะเข้าใจได้ถึงเจตนาของเย่หยวนและทำให้คนทั้งหลายตื่นตะลึงไปทันที

และไม่นานนักพวกเขาก็ได้ยินเย่หยวนพูดบอกขึ้น “พวกเจ้าต้องชนะนางให้ได้ก่อน”

หนิงซืออวี๋หันกลับมามองเย่หยวนอย่างไม่คิดอยากเชื่อคำพูดนั้นพร้อมยกนิ้วขึ้นมาชี้ใบหน้าของตนเอง “ข้า?”

เย่หยวนพยักหน้าขึ้น “ใช่ เจ้านั่นแหละ!”

หนิงซืออวี๋แทบจะกระโดดขึ้นจากที่ด้วยความหวาดกลัว นางได้แต่ยกมือขึ้นมาโบกปัดเป็นพัลวัน “ไม่มีทางๆ! นายท่าน ข้าทำไม่ได้หรอก! ข้า… จะทำท่านเสียหน้าเปล่าๆ!”

หนิงซืออวี๋นั้นมั่นใจในตัวเย่หยวนอย่างมากแต่นางนั้นขาดความมั่นใจในตัวเอง

ในเมืองจักรพรรดิอินทรีสวรรค์นั้นแม้นางจะเป็นยอดคนอัจฉริยะหาสิ่งใดเปรียบแต่ที่นี่มันที่ไหนกันเล่า?

ที่นี่มันคือยอดเมืองหลวงจักรพรรดิโอสถเมฆา ในงานชุมนุมโอสถเมฆา หัวใจของดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งวิชาการโอสถในแดนใต้

เหล่ายอดอัจฉริยะตรงหน้านางนี้เองก็เป็นถึงยอดคนทายาทตระกูลใหญ่จากเมืองดัง แน่นอนว่าความสามารถของพวกเขาทั้งหลายนี้มันจะเกินรุ่นผู้คนหนุ่มสาวไปไกลลิบแล้ว

คนอย่างนางจะเอาอะไรไปเทียบกับคนทั้งหลายนี้?

เพราะเมืองจักรพรรดิอินทรีสวรรค์นั้นสุดท้ายแล้วมันก็เป็นได้แค่เมืองบ้านนอกเล็กๆ!

ความรู้สึกต่ำต้อยนั้นมันจึงไหลพล่านไปทั่วทั้งตัวของหนิงซืออวี๋

ทั้งยังเรื่องที่ว่าผู้คนตรงหน้านางทั้งหลายนี้เป็นถึงจอมเทพโอสถหกดาว ส่วนนางนั้นเป็นเพียงแค่จอมเทพโอสถห้าดาว

การท้าทายข้ามอาณาจักรเช่นนี้มันย่อมจะทำให้เกิดแรงกดดันมหาศาล

เพราะคนที่จะทำได้แบบเย่หยวนมันคงมีไม่มากนัก

เมื่อลั่วเยว่และพวกได้เห็นท่าทางนั้นของหนิงซืออวี๋พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะขึ้นมา

“นาง… ปรมาจารย์เย่จะให้นางท้าทายพวกเราหรือ? ฮ่าๆๆ… เรานั้นล้วนเป็นจอมเทพโอสถหกดาว นี่มันผิดพลาดใดหรือไม่?” ลั่วเยว่ถามขึ้นด้วยเสียงหัวเราะ

“ฮ่าๆ!”

นั่นทำให้คนรอบๆ หัวเราะขึ้นตาม ดูท่าแล้วการกระทำนี้ของเย่หยวนมันจะตลกในสายตาของพวกเขาทั้งหลายมาก

หนิงซืออวี๋นั้นไม่ได้มีใบหน้าหรือท่าทางของยอดฝีมือเลยไม่ว่าจะมองในมุมใด

เมื่อได้ยินเช่นนั้นเย่หยวนก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหัวออกมา “มันมิใช่ให้นางท้าทายเจ้า แต่เป็นพวกเจ้าต่างหากที่ต้องมาท้าทายนาง”

ลั่วเยว่ที่ได้ยินเช่นนั้นก็ต้องเบิกตากว้าง “ข้า? ท้าทายนาง? ล้อกันเล่นแล้ว! คนอย่างนาง แค่จอมเทพโอสถห้าดาวจะมีค่าใดให้ข้าต้องเป็นคนไปท้าทายนางกัน?”

เย่หยวนตอบกลับมาด้วยท่าทางสบาย “ได้ลองสู้แล้วเจ้าก็จะรู้ พวกเจ้าทั้งหลายแยกสู้ตัวต่อตัว ตราบเท่าที่เจ้าสามารถชนะนางได้พวกเจ้าก็จะมีสิทธิ์ท้าทายข้า”

ได้ยินเช่นนั้นพวกเขาทั้งหลายก็ได้แต่อมยิ้มออกมา ‘เจ้าเด็กนี่คงมิใช่คนโง่ไร้สมองหรอกใช่หรือไม่?’

คนเช่นนี้กลับมีเหรียญปรมาจารย์อยู่ในมือ มันเป็นการดูถูกเหรียญปรมาจารย์อย่างมาก!

“เอาล่ะ เรื่องนี้เจ้าพูดออกมาเองนะ!” ลั่วเยว่ยิ้มเยาะ

หนิงซืออวี๋นั้นได้แต่หันหน้ากลับมากระซิบบอกเย่หยวน “นายท่าน ข้าไม่ไหวหรอก ข้าทำไม่ได้!”

เย่หยวนหรี่ตาลงกล่าวขึ้นทันทีที่ได้ยิน “ติดตามข้ามากี่ปี หากเจ้ายังชนะพวกมันนี้ไม่ได้ก็อย่าได้กลับไปที่เมืองอินทรีสวรรค์อีก”

หนิงซืออวี๋หน้าถอดสีทันทีที่ได้ยินเพราะนางนั้นเห็นถึงความจริงจังบนใบหน้าเย่หยวน

หากนายท่านของนางไม่คิดจะให้นางกลับไปยังเมืองอินทรีสวรรค์จริงแล้วนางจะทำอย่างไรกับชีวิตต่อไป?

“นายท่าน ข้า… ข้าเข้าใจแล้ว!” หนิงซืออวี๋ร้องกัดฟันบอก

พูดจบนางก็หันมากัดฟันร้องใส่พวกลั่วเยว่ “พวกเจ้าคนใดจะเข้ามาก่อน?”

ลั่วเยว่ที่ได้ยินก็หัวเราะลั่นออกมา “นังหนู เจ้าคิดว่าตัวเองนั้นเป็นปรมาจารย์หรืออย่างไร? เจ้าไม่รู้หรือว่าพวกเราเป็นใคร?”

หนิงซืออวี๋ตอบกลับไปด้วยสีหน้าหนักแน่น “ไม่ว่าพวกเจ้าจะเป็นใครมาจากไหน ข้าก็จะไม่ยอมแพ้ให้แก่เจ้า! ไม่เช่นนั้นแล้วนายท่านจะไม่ยอมให้ข้ากลับไปยังเมืองอินทรีสวรรค์อีก!”

เมื่อได้เห็นสีหน้านั้นของหนิงซืออวี๋เย่หยวนก็แทบจะหลุดขำออกมา