ตอนที่ 2025 ทำตัวเหมือนมิใช่คนนอก

“นายท่าน มีคนส่งจดหมายเชิญมาและคนส่งก็บอกมาว่าต้องให้ท่านเปิดอ่านเอง” หนิงซืออวี๋นำจดหมายเชิญฉบับหนึ่งมาให้แก่เย่หยวน

เย่หยวนเปิดจดหมายนั้นออกดูและก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วแน่น

หนิงซืออวี๋เองก็เริ่มเกิดสงสัยขึ้นมาจึงได้อ้อมมาดูด้านหลังของเย่หยวนและได้พบว่ามันคือจดหมายเชิญไปร่วมการชุมนุมวิชาโอสถ

“นายท่าน พวกเขาทั้งหลายนั้นเป็นถึงเทพสวรรค์ จอมเทพโอสถเจ็ดดาว! ชิๆ ปรมาจารย์นี่มันปรมาจารย์จริงๆ แม้แต่คนทั้งหลายนี้ก็ยังต้องเคารพ” หนิงซืออวี๋ร้องบอก

เย่หยวนที่ได้ยินเช่นนั้นก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา “ปรมาจารย์? หึๆ ดูอย่างไรมันก็ต้องมีแผนการลับอะไรมิใช่หรือ?”

หนิงซืออวี๋ที่ได้ยินก็ตกตะลึงไปทันที

ในใจของนางนั้นเย่หยวนย่อมจะเป็นยอดคนในระดับเดียวกับเหล่าจอมเทพโอสถเจ็ดดาวทั้งหลายได้ ความคิดแรกของนางมันจึงเป็น ‘สมแล้ว’ คิดว่าเย่หยวนนั้นยอดเยี่ยมตามที่นางคาด

แต่เมื่อได้คิดดูอย่างถี่ถ้วนอีกครั้งนางก็เข้าใจทันทีว่ามันไม่ถูกต้อง

นางคิดอย่างหนึ่ง แต่คนทั้งหลายนั้นไม่ได้คิดอย่างนาง!

มีหรือที่เหล่าเทพสวรรค์ทั้งหลายนั้นจะมอบเย่หยวนว่าเหนือล้ำสูงส่ง เย่หยวนที่เป็นแค่จอมเทพโอสถหกดาวผู้นี้?

“เช่นนั้นเองหรือ? เช่นนั้นคงไม่ต้องไปแล้ว?” หนิงซืออวี๋ถามขึ้น

เย่หยวนยิ้มตอบกลับไป “ไปสิ ทำไมจะไม่ไปเล่า? การที่จะขึ้นมาเป็นถึงจอมเทพโอสถเจ็ดดาวมันย่อมจะมีความรู้ความสามารถกันไม่น้อย หากเป็นเช่นนั้นแล้วไปแลกเปลี่ยนความรู้กับพวกเขาจะเป็นปัญหาอย่างไร?”

เพราะที่เย่หยวนรับคำเชิญมางานชุมนุมโอสถเมฆานี้มันก็เพื่อจะได้พบเจอเหล่าจอมเทพโอสถเจ็ดดาวทั้งหลายนั้นเอง

เมื่อขึ้นมาจนถึงจอมเทพโอสถเจ็ดดาวได้มันย่อมจะมิใช่คนธรรมดา

เย่หยวนนั้นไม่เคยจะสงสัยในความสามารถของตน แต่ตัวเขาก็ไม่เคยอวดดีดูถูกผู้อื่น

ตอนนั้นในบึงเมฆเองเขาก็ได้ต่อสู้อย่างดุเดือดนับพันๆ ศึก แต่มันมิใช่เพื่อที่จะแสดงความเก่งกาจของตนเองแต่มันเพื่อที่จะเรียกรู้ความเก่งกาจจุดเด่นของผู้อื่น

หลังจากวันนั้นเขาก็ได้ความรู้กลับมามากมายจริงๆ จนทำให้ฝีมือวิชาโอสถพัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดด

การมายังงานชุมนุมโอสถเมฆาครั้งนี้เองก็มีเป้าหมายเดียวกัน

ส่วนเรื่องของพวกลั่วเยว่ทั้งหลายนั้นมันย่อมจะไร้ค่าเมื่ออยู่ต่อหน้าเย่หยวน มีหรือที่เขาจะยอมเสียแรงลงมือใดๆ

เพราะหากให้พูดเทียบถึงวิชายุทธแล้ว มันก็เหมือนการเอาจักรพรรดิเทพสวรรค์มานั่งแลกเปลี่ยนความรู้กับนภาสวรรค์

หากคิดจะแลกเปลี่ยนความรู้กับเย่หยวน อีกฝ่ายนั้นก็ย่อมจะต้องมีวิชาโอสถอาณาจักรเต๋าขั้นกลางขึ้นไป

หนิงซืออวี๋นั้นลังเลอยู่เล็กน้อย “แต่คนทั้งหลายนั้นมันไม่หวังดีนะ!”

เย่หยวนตอบกลับไป “หากคิดจะทำให้ข้าต้องลำบากแล้วพวกมันก็ต้องเก่งกาจให้ได้เท่าพี่เปียวหยูก่อน คนอย่างพวกมันนั้นไม่มีปัญญาพอหรอก”

ที่ด้านข้างหนิงซืออวี๋นั้นได้แต่มองภาพนี้อย่างหลงใหล

ความมั่นใจที่เย็นเยือกนี้มันย่อมจะเกิดขึ้นมาได้จากชัยชนะที่นับไม่ถ้วนของเขา

นิสัยเช่นนี้มันเหนือล้ำกว่านิสัยใดๆ ที่ชอบแสดงความดูถูกเหยียดหยามผู้คนมากนัก

คนเช่นนี้เองที่จะเป็นที่ต้องการหมายตาของสาวๆ มากหน้าหลายตา

แต่หนิงซืออวี๋นั้นย่อมเข้าใจดีว่าหัวใจของนายท่านนางนั้นมันมิได้อยู่ที่ตัวเขาอีกต่อไปแล้ว

หนิงซืออวี๋ในเวลานี้พึงพอใจในชีวิตอย่างมาก ตราบเท่าที่นางได้ติดตามนายท่านผู้นี้ไปนางก็ย่อมจะพึงพอใจจนถึงที่สุดแล้ว

…

“หยุด! ศาลาโอสถแห้งนั้นเป็นสถานที่สำคัญของยอดเมืองหลวงจักรพรรดิโอสถเมฆา คนรับใช้ทั่วไปห้ามเข้า!”

เย่หยวนนั้นมายืนอยู่หน้าตึกสูงหลายชั้นตามที่อยู่ที่จดหมายบอกมาแต่กลับถูกเทพถ่องแท้เก้าดาวที่ดูเหมือนยามผู้นี้หยุดไว้ด้วยคำเตือนรุนแรง

เทพถ่องแท้สามดาวที่กล้าเดินมาถึงที่นี่ สมองของมันมีปัญหาหรือ?

เย่หยวนจึงหยิบจดหมายเชิญนั้นออกมา “เทพสวรรค์เหลียวหมิงเชิญข้ามาและมันก็เขียนไว้ว่าที่แห่งนี้ ไม่น่าจะผิดพลาดใช่หรือไม่?”

เมื่อได้เห็นจดหมายเชิญนั้นเทพถ่องแท้เก้าดาวผู้นั้นก็ผงะไปเล็กน้อยก่อนจะใช้สายตาไม่ไว้ใจมองดูเย่หยวน

เหตุใดเทพสวรรค์เหลียวหมิงท่านต้องเชิญเทพถ่องแท้มาด้วย?

เมื่อได้เปิดจดหมายเชิญออกมาอ่านดูเทพถ่องแท้เก้าดาวผู้นั้นก็แทบจะร้องไห้ออกมา “เจ้า… ไม่สิ… ท่านคือปรมาจารย์เย่หยวน?”

“หากมันไม่มีเย่หยวนที่ไหนอีกก็คงเป็นข้า” เย่หยวนหยิบเหรียญปรมาจารย์ออกมาทำให้สีหน้าของอีกฝ่ายซีดขาวทันที