ตอนที่ 2072 ให้เจ้าได้ดื่มหนึ่งจอก

“เป็นไปได้อย่างไร? อาจารย์ซ่งเฉากลับแพ้ในการประลองไฟ?”

“เจ้าไฟก้อนน้อยนั้นอันแสนบอบบางนั้นมันกลับแข็งแกร่งจนแม้แต่อาจารย์ซ่งเฉาก็ยังไม่อาจจะทำอะไรได้หรือ?”

“หรือว่าเจ้าเด็กคนนี้มันจะปกปิดวิชาของตนไว้อย่างเก่งกาจปานนี้?”

… …

เสียงร้องอย่างไม่อยากเชื่อดังขึ้นทั่วทุกทิศ ดูท่าแล้วเรื่องราวในครั้งนี้มันคงไม่มีใครคาดคิดได้ถึง

ยอดนักหลอมโอสถระดับอาจารย์ของชุมเก้าสายนี้กลับพ่ายแพ้ให้แก่เด็กหนุ่มไม่รู้หัวนอนปลายเท้าคนหนึ่ง

“มีฝีมือเท่านี้หรือ? เจ้าจะน่าผิดหวังเกินไปแล้ว” เย่หยวนบอก

ซ่งเฉานั้นได้แต่ยืนตะลึงอยู่ตรงนั้นด้วยใบหน้าเจ็บแค้น เขารีบกล่าวขึ้นมาแก้ตัว “ช่างเป็นเด็กน้อยที่น่ากลัว ข้าประมาทเจ้าไป! ดูนี่เสียเถอะ!”

พูดจบซ่งเฉาก็ได้วาดตราขึ้นมาพร้อมปล่อยค้อนเพลิงยักษ์ลงมาทุบใส่ก้อนไฟน้อยนั้น

ตุบ!

เจ้าค้อนเพลิงดับหายไปทันที

ซ่งเฉาหน้าซีดเผือดลง เพราะครั้งนี้เขาตื่นตะลึงอย่างถึงที่สุด

หากก่อนหน้านี้เป็นแค่การลงมือเล่นๆ ของเขา เจ้าค้อนนี้มันก็คงนับได้ว่าเป็นพลังเจ็ดในสิบที่ตัวเขามีแล้ว

แต่เจ้าก้อนไฟตรงหน้านี้กลับสามารถดับมันลงได้ด้วยการปะทะเพียงครั้งเดียว?

หวู่หลิงได้แต่อ้าปากค้างดูภาพตรงหน้าอย่างไม่คิดอยากเชื่อ

“ท่านพี่ นี่อาจารย์ซ่งเฉาท่านประมาทศัตรูเกินไปหรือ? นี่มัน… มันจะเกินจริงไปหน่อยไหม?”

หวู่ซ่งที่ได้ยินกลับส่ายหัวออกมา “ข้าเกรงว่ามันจะไม่ใช่แค่การประมาทศัตรูใดๆ! แม้ว่าข้าเองก็จะรู้สึกว่าก้อนไฟน้อยนั้นมันอ่อนแอไม่น่าจะทนได้แม้แต่ลมพัด แต่พอลองมองมันดูดีๆ แล้วมันกลับเป็นกองไฟที่อัดแน่นถึงขีดสุด! ในสายตาของคนภายนอกแล้วมันย่อมจะเป็นไฟที่ไม่มีคลื่นพลังหรือความร้อนใดๆ ดูท่าแล้วผู้ใช้มันคงเป็นยอดผู้ใช้วิชาไฟจนถึงขั้นสมบูรณ์อย่างแน่นอน!”

หวู่หลิงนั้นอดไม่ได้ที่จะเหลือบไปมองเย่หยวน หรือว่าเจ้าหมอนี่มันจะเป็นยอดคนผู้ใช้วิชาไฟจริงๆ?

“ครั้งนี้ไม่เลว ไฟของเจ้าก่อตัวแน่นขึ้นมา แต่ทว่า… มันก็ยังไม่พอ หากเจ้ายังไม่คิดยอมแพ้จะลองดูอีกครั้งก็ได้” เย่หยวนบอก

ในสายตาของเขาแล้วค้อนไฟเมื่อสักครู่มันยังนับว่าพอใช้ได้

หากเทียบกับไฟที่ก่อเอาเท่เหมือนอย่างเสือเพลิงก่อนหน้านี้แล้วมันย่อมจะหนักแน่นกว่ามาก

นักหลอมโอสถแห่งทุ่งราบสุดอุดรนั้นย่อมจะใช้ไฟในกายสร้างความอบอุ่นให้ร่างกายเป็นนิจ แน่นอนว่าวิชาควบคุมไฟของคนทั้งหลายนี้มันย่อมจะเหนือกว่าหากเอาไปเทียบกับคนจากแดนอื่น

เพียงแค่ว่ากำลังระดับนี้มันไม่อาจจะทำอะไรแก่เย่หยวนได้แม้แต่น้อย

เพราะไม่ว่าอย่างไรเสียตัวเขานั้นก็เป็นยอดคนผู้มีวิชาโอสถเหนือล้ำที่สุดในแดนใต้

แล้วสิ่งใดคือพื้นฐานของวิชาโอสถ?

แน่นอนว่าการควบคุมไฟมันย่อมเป็นหนึ่งในนั้น!

หากวัดกันแค่เรื่องการควบคุมไฟแล้ว แม้จะเป็นในโลกแสนกว้างใหญ่นี้ คนที่จะชนะเย่หยวนได้มันก็คงมีอยู่ไม่มาก

“เด็กน้อย เจ้าอย่าเพิ่งได้ใจไป! ดูซ่งผู้นี้ทำลายไฟของเจ้าลงให้ดีเถอะ!”…Aileen-novel

ซ่งเฉานั้นได้แต่กัดฟันแน่นปล่อยไฟออกมาอีกครั้ง

เพียงแค่ว่าไม่ว่าเขาจะพยายามมากมายเท่าใด ไฟก้อนน้อยนี้มันก็ไม่สั่นไหว แข็งแกร่งราวเพชร

แม้จะใช้วิชาออกมาติดกันถึงเจ็ดแปดครั้ง ซ่งเฉาก็ยังไม่อาจจะทำให้เจ้าก้อนไฟน้อยนี้สั่นไหวได้จนตอนนี้ใบหน้าของเขามันท่วมไปด้วยเหงื่อ

เย่หยวนที่ได้เห็นเช่นนั้นก็กล่าวขึ้นด้วยท่าทางรำคาญ “เจ้าอ่อนแอเกินไป ไปเรียกอาจารย์ของเจ้ามาเถอะ ถือเป็นรางวัลที่ช่วยข้า ข้าจะให้เจ้าได้ดื่มสุรานี้หนึ่งจอก”

พูดจบเย่หยวนก็เทสุราลงและผลักดันมันไปให้แก่ซ่งเฉาจนทำให้เกิดกลิ่นหอมคลุ้งไปทั่ว

ซ่งเฉานั้นสั่นสะท้านไปทั้งกาย แต่ตัวเขาก็รู้ดีว่าแม้จะใช้วิชาที่มีออกมาจนหมดสิ้นแล้ว เขาก็ไม่อาจจะทำอะไรเจ้าก้อนไฟน้อยๆ นี้ได้เลย

ตอนนี้เขาถึงขั้นรู้สึกว่าต่อให้จะเป็นอาจารย์ของตน เทพสวรรค์กู้หงนั้นก็อาจจะไม่สามารถดับก้อนไฟนี้ลงได้เช่นกัน!

แต่ไม่นานความคิดนั้นมันก็จางหายไป

เรื่องเช่นนั้นจะเป็นไปได้อย่างไร?

อาจารย์ของเขานั้นเป็นถึงจอมเทพโอสถเจ็ดดาว! ตัวเขานั้นเก่งกาจเหนือล้ำที่สุดในชุมเก้าสายนี้

มีหรือที่เจ้าเด็กน้อยปากยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมเช่นนี้จะเก่งกาจเหนือกว่าอาจารย์ของเขาไปได้?

ซ่งเฉานั้นอดไม่ได้ที่จะหันไปสนใจสุราหอมหวนนี้

เพราะมันหอมจนเกินทนจริงๆ!