ตอนที่ 2074 แขกผู้ทรงเกียรติ

“โอสถเขี้ยวหนุมานอึดใจก็ไม่ได้หรือ?”

เย่หยวนได้แต่ส่ายหัวออกมาด้วยความผิดหวัง ตัวเขานั้นได้ลดระดับความยากลงอย่างมากแล้ว แต่สุดท้ายเทพสวรรค์กู้หงก็ยังไม่อาจจะตอบสนองมันได้

ตอนที่เขาเห็นกู้หงครั้งแรกนั้นเย่หยวนคิดว่าแค่ขึ้นไปถึงอาณาจักรเต๋าขั้นกลางมันก็คงดีมากแล้ว

แต่ดูท่า ตัวเขาผู้นี้คงยังวนเวียนอยู่ที่อาณาจักรเต๋าขั้นต้นแน่

“อ่า… เช่นนั้นลองลดระดับมาอีกหน่อย โอสถประทับใต้พิภพได้หรือไม่?”

เย่หยวนกล่าวขึ้นมา ขณะที่ตอนนี้ใบหน้าของเทพสวรรค์กู้หงนั้นมันเขียวดำไปหมดแล้ว

ดูอย่างไรเจ้าหมอนี่มันก็มาหาเรื่องก่อกวนเขาชัดๆ

“หึ! โอสถประทับใต้พิภพก็ได้! เทพสวรรค์ผู้นี้อยากจะรู้เหลือเกินว่าเจ้าจะมีปัญญาสักแค่ไหน จะหลอมโอสถศักดิ์สิทธิ์ความยากเก้าได้จริงหรือไม่” เทพสวรรค์กู้หงร้องบอก

แม้ว่าโอสถประทับใต้พิภพนี้เองจะเป็นโอสถความยากเก้าเช่นกัน แต่ตัวเขาก็ยังพอมีความมั่นใจว่าจะหลอมมันออกมาได้ในขั้นกลางหรือไม่ก็อาจจะถึงขั้นสูง

ที่ด้านล่างลานประลองตอนนี้เหล่าพวกซ่งเฉาทั้งหลายต่างได้แต่ยืนทำหน้าแห้ง

โอสถทั้งหลายที่เย่หยวนบอกชื่อออกมานี้พวกเขาทั้งหลายย่อมไม่อาจจะหลอมมันขึ้นมาได้ แค่สูตรของพวกมันเขายังไม่รู้เลย

แน่นอนว่าอาจารย์ของพวกเขาย่อมจะหลอมมันขึ้นมาได้ แต่เพียงแค่ว่าโอกาสสำเร็จมันไม่สูงมากนัก

มันมิใช่ว่าพวกเขาจะสงสัยในความเก่งกาจของอาจารย์ตน แต่มันเป็นเพราะว่าเหล่าโอสถทั้งหลายนี้มันยากเกินมือคนในสายตาพวกเขาต่างหาก

แต่ในหมู่นักยุทธทั้งหลายแล้วพวกเขาต่างแสดงสีหน้าตื่นตกใจออกมา

เทพสวรรค์กู้หง… กลับยอมเย่หยวน?

เย่หยวนบอกชื่อโอสถออกมาสามชนิด แต่สุดท้ายเทพสวรรค์กู้หงก็ยังเลือกโอสถสุดท้าย ดูท่าแล้วตัวเขาคงไม่มั่นใจว่าจะหลอมอีกสองชนิดได้

“หึ! เจ้าคนโอหังอวดดี! โอสถความยากเก้านั้นมันเป็นโอสถที่ผู้คนต้องก้าวขึ้นอาณาจักรเต๋าก่อนจึงจะหลอมขึ้นได้ อายุเท่านี้มันจะขึ้นมาเป็นยอดฝีมืออาณาจักรเต๋าได้อย่างไร?” ซ่งเฉาร้องบอก

“หึ ต่อให้จะเป็นอาณาจักรเต๋าแล้วทำไม? อาจารย์ของเรานั้นเป็นถึงอาณาจักรเต๋าขั้นต้นสุด บวกกับความห่างในการบ่มเพาะพลังจิตศักดิ์สิทธิ์แล้ว มีหรือที่ท่านจะยังแพ้?” หลัวหยูร้องขึ้นตาม

ท่ามกลางเสียงแห่งความมึนงงสงสัยทั้งหลายนั้น ในที่สุดคนทั้งสองก็เริ่มลงมือประลองกัน

เมื่อเทพสวรรค์กู้หงปล่อยคลื่นพลังออกมาทุกผู้คนต่างก็ต้องตกตะลึง

เหล่านักยุทธทั้งหลายไม่เคยจะได้เห็นจอมเทพโอสถเจ็ดดาวลงมือมาก่อน แน่นอนว่าเมื่อได้เห็นมันย่อมจะรุนแรงหนักหนากว่าคลื่นพลังที่พวกซ่งเฉาปล่อยออกมาอย่างมหาศาล

สำหรับนักยุทธทั้งหลายแล้วมันช่างสุดยอดล้ำตระการตา!

“นี่คือพลังของจอมเทพโอสถเจ็ดดาว! ต่อให้จะเป็นโอสถความยากเก้ามันก็คงเป็นแค่เรื่องง่ายกับท่านกู้หง!”

“เจ้าเด็กคนนั้นมันกลับกล้าท้าทายตัวตนระดับนี้ สมองมันยังอยู่ดีไหมเนี่ย?”

“หึ ข้าว่านะ เจ้าเด็กคนนี้มันต้องจงใจมาก่อกวนท่านแน่ๆ ด้วยอายุเท่านี้มีหรือที่จะรู้เรื่องโอสถลึกซึ้งได้?”

…

เมื่อเทพสวรรค์กู้หงลงมือคนทั้งหลายก็ได้แต่ต้องร้องขึ้นมาด้วยความตื่นตาตื่นใจ

มันราวกับว่าวันนี้พวกเขาได้เห็นสาวงามที่แท้จริงจนทำให้สาวๆ ที่พวกเขาเคยได้พบเจอในชีวิตกลายเป็นคนขี้เหร่ไปทันที

เสียงโห่ร้องทั้งหลายทั้งขึ้นรอบลานประลอง พร้อมด้วยเสียงด่าว่าเย่หยวนอย่างไม่ขาดสาย

หนิงเทียนปิงที่ได้ยินก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหัวออกมาด้วยท่าทางเหนื่อยใจ “ช่างเป็นเหล่าคนบ้านนอกที่ไม่รู้จักโลกเสียจริง แค่นี้ก็กลับเรียกเสียงโห่ร้องได้มากปานนี้”

ซ่งเฉาที่ยืนอยู่ไม่ไกลได้ยินเข้าจึงหันมาตวาดว่าทันที “แค่นี้? เจ้าเด็กคนนั้นมันยังไม่รู้วิธีหลอมโอสถเลยด้วยซ้ำล่ะมั้ง? เจ้าดูสิ จนเวลานี้มันก็ยังไม่ลงมือทำสิ่งใดเลย!”

หนิงเทียนปิงที่ได้ยินก็ส่ายหัวออกมาอีกครั้ง “นายข้านั้นแค่ใจกว้างเปิดโอกาสให้อาจารย์ของเจ้าได้ลงมือ เพราะหากเขาลงมือบ้างแล้วอาจารย์ของเขาคงไม่อาจทำสิ่งใดได้อีกต่อไป!”

ซ่งเฉาที่ได้ยินก็ยิ้มเย้ยออกมา “ช่างปากเก่งเสียจริง แต่มันไม่มีทางแปลผลลัพธ์ได้หรอก! พวกเจ้าเตรียมตัวมอบสูตรสุราสาดตะวันโอบออกมาได้เลย”

เย่หยวนนั้นได้แต่ยืนนิ่งอยู่บนลานด้วยความผิดหวังอย่างสุดหัวใจ

เทพสวรรค์กู้หงนี้ไม่อาจจะเทียบได้แม้แต่กับเทพสวรรค์ที่อ่อนแอที่สุดในงานชุมนุมโอสถเมฆา!

“เปิด!”

เย่หยวนร้องขึ้นมาก่อนจะยื่นมืออกไปดึงเหล่าสมุนไพรทั้งหลายโยนลงหม้อหลอมไป

จากนั้นมันก็เกิดคลื่นพลังปะทุขึ้นจากร่างของเขา