ตอนที่ 2077 กวาดล้างอย่างบ้าคลั่ง

ขวดโอสถนี้ต่างได้ถูกส่งผ่านมือของเหล่าเทพสวรรค์ทั้งหลายไปเรื่อย

เมื่อคนหนึ่งตรวจดูเสร็จพวกเขาก็จะเงียบปากลงไม่พูดใด ๆ พร้อมส่งต่อขวดโอสถนั้นไปให้คนถัดไปทันที

ตอนนี้แม้แต่คนที่เย่อหยิ่งเย็นเยือกอย่างเทพสวรรค์ปิงหยุนก็ยังอดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าตื่นตกใจสงสัยออกมา

นางนั้นได้แต่คิดในใจว่ามันจะเป็นถึงโอสถขั้นเทวะจริง ๆ อย่างนั้นหรือ?

“น้องปิงหยุน เจ้าดูเองเถอะ”

ในหมู่คนทั้งแปดนั้นเทพสวรรค์ฉือหยูเป็นผู้ที่เก่งกาจที่สุด แต่เขาก็ยังต้องถอนหายใจยาวส่งขวดโอสถนี้ต่อไปให้เทพสวรรค์ปิงหยุน

เทพสวรรค์ปิงหยุนได้แต่มองใบหน้าของเขานั้นอย่างสงสัยก่อนจะรับขวดโอสถมาและกล่าวขึ้น “ต่อให้มันจะเป็นขั้นเทวะมันก็คงไม่ถึงกับทำให้พวกท่านทั้งหลายต้องแสดงสีหน้าเช่นนั้นออกมาหรอกใช่ไหมเล่า? หึ! จะเป็นขั้นเทวะแล้วทำไม มันถึงขั้นที่จะดูถูกพวกเราได้…หรือ?”

นางยังพูดไม่ทันขาดคำจิตของนางก็ได้มองเห็นว่าขวดโอสถนี้มันบรรจุสิ่งใดไว้อยู่

เมื่อพูดมาถึงคำสุดท้าย คำพูดของนางนั้นมันกลับจุกอยู่ที่หลอดลม รู้สึกแห้งผากไปทั้งปากและคอ

“ข-ขั้นเทวะ…วิญญาณไพศาล! น-นี่มันเป็นไปได้อย่างไร?”

เทพสวรรค์ปิงหยุนได้แต่จ้องมองดูขวดนั้นอย่างไม่คิดอยากเชื่อสายตา

ขั้นเทวะวิญญาณไพศาล!

ในทุ่งราบสุดอุดรอันกว้างไกลนี้ มันเคยมีโอสถขั้นเทวะวิญญาณไพศาลด้วยหรือ?

เทพสวรรค์ปิงหยุนนั้นไม่มั่นใจนัก แต่นางคิดว่ามันต้องไม่เคยมีปรากฏขึ้นมา!

เพราะไม่ว่าทุ่งราบสุดอุดรนี้มันจะยิ่งใหญ่ปานใด เหล่าจอมเทพโอสถเจ็ดดาวทั้งหลายมันก็มีอยู่แค่ไม่กี่คน

ต่อให้อีกฝ่ายนั้นจะมีพลังเหนือล้ำกว่าเทพสวรรค์กู้หง พวกเขาก็คงไม่ได้ต่างชั้นกันมากมายปานนั้น

อย่าว่าแต่จะหลอมโอสถขั้นเทวะวิญญาณไพศาล ต่อให้เป็นแค่โอสถขั้นเทวะม่วงพวกเขาทั้งหลายก็คงไม่อาจมีปัญญาหลอมขึ้นได้

หรือต่อให้จะหลอมขั้นเทวะม่วงได้ มันก็คงเป็นแค่โอสถความยากหนึ่งหรือสองเท่านั้น

เพราะความยากของโอสถความยากเก้ามันเหนือล้ำผู้คนจนเกินไป!

แต่ชายหนุ่มคนนี้กลับสามารถหลอมโอสถระดับนั้นได้ถึงขั้นเทวะวิญญาณไพศาลทั้ง ๆ ที่มีพลังบ่มเพาะแค่อาณาจักรเทพถ่องแท้?

นี่มันจะเป็นไปได้อย่างไร?

“เฮ้อ น้องปิงหยุน เจ้าเองก็ใจร้อนจนเกินไป! มีหรือที่น้องกู้หงจะก้มหัวลงกราบคนที่ไม่มีฝีมือใด ๆ เลยได้?” เทพสวรรค์ฉือหยูถอนหายใจยาว

“ฝีมือ? หึ ๆ อาจารย์จี้นั้น… ฝีมือของอาจารย์นี้นั้นมันเหนือล้ำกว่าที่เราคาดคิดไปมาก!” เทพสวรรค์ซูเจียนร้องหัวเราะขึ้น

“หึ! เทพสวรรค์ผู้นี้เองก็เป็นคนใหญ่คนโตมีคนนับหน้าถือตาในทุ่งราบสุดอุดรนี้ หากมิใช่เพราะท่านอาจารย์มีเต๋าโอสถที่ข้าได้แต่ต้องเงยหน้ามองมีหรือที่ข้าจะก้มหัวกราบให้ผู้ที่เก่งกาจกว่าตนแค่เล็กน้อย? ปิงหยุน ก่อนเจ้าจะมาเจ้าก็พูดบอกว่าจะพูดจาดี ๆ เทพสวรรค์ผู้นี้จึงได้เห็นแก่หน้าเจ้าให้เจ้าเข้าพบท่านอาจารย์ แต่หลังเดินเข้ามาถึงไม่กี่ก้าวเจ้าก็ดูถูกอาจารย์ข้า เรื่องนี้เทพสวรรค์ผู้นี้คงไม่คิดช่วยใด ๆ เจ้าอีกแล้ว!” เทพสวรรค์กู้หงร้องบอก

การที่เทพสวรรค์ปิงหยุนนั้นดูถูกว่าเย่หยวนมันก็เหมือนเป็นการดูถูกตัวเขาว่าไม่รู้จักเลือกกราบอาจารย์มิใช่หรือ?

ใครมันจะไปโง่เง่าถึงขั้นก้มกราบจอมเทพโอสถหกดาวไร้ฝีมือมาเป็นอาจารย์กัน?

“เรื่องนี้…อาจารย์จี้ ข้า…ข้า…” เทพสวรรค์ปิงหยุนนั้นได้แต่พูดขึ้นอย่างอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ ไม่รู้ต้องกล่าวขอโทษอย่างไร

การที่จอมเทพโอสถหกดาวจะเก่งกาจจนถึงขั้นหลอมโอสถขั้นเทวะวิญญาณไพศาลได้นี้มันย่อมจะทำให้เขากลายเป็นสุดยอดตัวตนเหนือหัวทุกผู้คนในทุ่งราบสุดอุดรนี้

แต่ตัวนางนั้นกลับไปลบหลู่ยอดคนเข้าเสียแล้ว

เป็นเวลานี้เองที่นางได้เข้าใจว่าเย่หยวนสามารถจะสร้างเทพสวรรค์ขึ้นมาได้อย่างง่ายดายอย่างที่ว่าจริง มันมิใช่คำพูดโม้โอ้อวดใด ๆ

ในเมื่อเย่หยวนหลอมโอสถประทับใต้พิภพได้ถึงขั้นเทวะวิญญาณไพศาล การจะหลอมโอสถลาภครองสวรรค์ให้ถึงขั้นเทวะเองมันก็คงมิใช่เรื่องยากเย็น

เพียงแค่ว่าสมุนไพรที่ใช้ประกอบโอสถลาภครองสวรรค์นั้นมันเป็นสิ่งที่หาได้ยากยิ่ง ไม่เช่นนั้นแล้วเย่หยวนก็คงสร้างเทพสวรรค์ออกมาดูเล่นได้นับไม่ถ้วนแล้ว

“เทพสวรรค์ปิงหยุน เจ้าไปได้แล้ว โอสถใด ๆ ที่เจ้าคิดขอจี้ผู้นี้จะไม่หลอมมันให้ นอกจากนั้นโอสถใด ๆ ที่ทางหอเมฆาน้ำแข็งเจ้าทำสัญญาซื้อจากห้างยอดโอสถไว้ก็จะถือเป็นโมฆะนับจากวันนี้ไป!” เย่หยวนเปิดปากไล่แขกออกไปทันที

เขานั้นได้แต่หัวเราะเย้ยออกมาอย่างสะใจ ในที่สุดเขาก็จะเริ่มแผนการที่วางไว้ได้เสียที

กล้าปล่อยให้ลู่เอ๋อต้องเจอเรื่องราวเช่นนั้น มีหรือที่จะปล่อยให้เจ้าลอยนวลไปได้?

ตั้งแต่ต้นเย่หยวนก็ไม่เคยคิดจะไปขอให้ทางเทพสวรรค์ปิงหยุนปล่อยตัวนางใด ๆ แล้ว

เพราะมันเป็นแผนที่โง่เกินไป