ตอนที่ 2080 ต่ำต้อย

ตอนนี้ภายในห้างยอดโอสถ เทพสวรรค์กู้หงกำลังแสดงท่าทางนอบน้อมเท่าที่สมองของเขาจะคิดได้ออกมาต่อเย่หยวน

ในหนึ่งปีนี้เย่หยวนได้นำพาเขาเดินทางไปทั่วทั้งทุ่งราบสุดอุดร ท้าทายเหล่าจอมเทพโอสถเจ็ดดาวทั้งหลายโดยไร้พ่ายแม้สักครั้ง

แม้แต่ยอดคนอันดับหนึ่งในทุ่งราบสุดอุดรอย่างเทพสวรรค์เซียวหยู เย่หยวนก็ยังเอาชนะมาได้อย่างง่ายดาย

แน่นอนว่าในเวลาหนึ่งปีมานี้เทพสวรรค์กู้หงย่อมจะได้ประโยชน์มากมายมหาศาลจากการติดตามเย่หยวนนี้

เพราะเดิมทีเขานั้นก็เป็นถึงเทพสวรรค์อยู่แล้ว แน่นอนว่าย่อมจะรู้สึกได้ถึงเต๋าอย่างหนักหน่วงมากมายกว่านักยุทธทั้งหลาย

พลังฝีมือที่เย่หยวนแสดงออกมานี้มันทำให้เขารู้สึกราวกับว่าได้เห็นแสดงสว่างท่ามกลางความมืดมิด

เมื่อผสานเข้ากับคำสอนของเย่หยวนแล้วเทพสวรรค์กู้หงยิ่งก้าวขึ้นมาสูงจนตอนนี้แทบจะถึงอาณาจักรเต๋าขั้นกลางอย่างแท้จริงแล้ว

ในตอนนี้เขารู้สึกได้ถึงความตื้นตันดีใจกับการตัดสินใจนั้นของตน

เป็นเทพสวรรค์แล้วมันทำไมกันเล่า?

วางสิ่งของโง่เง่าเลื่อนลอยอย่างศักดิ์ศรีทั้งหลายนั้นลงเพื่อก้มลงกราบยอดอาจารย์มันย่อมจะดีกว่าฝืนทนบ่มเพาะอย่างผิด ๆ ไปอีกนับหมื่น ๆ ปี!

“อาจารย์ ข้าว่าทำการคว่ำบาตรหอเมฆาน้ำแข็งเช่นนี้ต่อไปมันจะไม่ดีหรือไม่? ไม่ว่าจะอย่างไรเสียพวกนางนั้นก็เป็นยอดฝีมือ หากจนตรอกจริง ๆ ข้ากลัวว่านางจะคิดร้ายใด ๆ ต่อท่านอาจารย์!” เทพสวรรค์กู้หงบอก

เย่หยวนนั้นเข้าใจได้ทันทีว่าเทพสวรรค์กู้หงนั้นกังวลว่าเขาจะเป็นอันตราย

แต่เขานั้นย่อมไม่คิดสนใจ “ไม่ต้องกังวลไป แค่ตัวนางนั้นมันไม่มีปัญญาทำร้ายข้าได้หรอก อ่า จริงด้วย ช่วยประกาศออกไปให้ข้าหน่อยว่าอาจารย์ของเจ้าผู้นี้ต้องการเคลือบหม้อหลอมและต้องการผู้มีกายเทวะหยินล้ำช่วยเหลือ หากมีใครผู้ใดที่มีกายเทวะหยินล้ำ อาจารย์ของเจ้านี้จะตอบแทนให้อย่างงาม”

เมื่อกู้หงได้ยินคำพูดนี้เขาก็เบิกตากว้างขึ้นมาทันที “นี่มัน…ตอนนี้ทางหอเมฆาน้ำแข็งมีผู้มีกายเทวะหยินล้ำอยู่ท่านอาจารย์!”

เย่หยวนแสดงสีหน้าตื่นตะลึงขึ้นมาตาม “อ่า? บังเอิญได้ปานนั้น? ช่างเถอะ เช่นนั้นนางคงยังพอมีดวงเหลือในชีวิตอยู่บ้าง หากนางนั้นส่งผู้มีกายเทวะหยินล้ำมาช่วยข้าหลอมจริง ๆ ก็ถือว่าปล่อยเรื่องที่ผ่านมาไปแล้วกัน อ่า จริงด้วย ประกาศนี้ต้องทำการประกาศ อย่าทำเหมือนว่าเราเข้าไปขอคนมาจากหอเมฆาน้ำแข็งเด็ดขาด เราจะไม่ก้มหัวร้องขอพวกมัน”

“ขอรับท่านอาจารย์!” เทพสวรรค์กู้หงรับคำสั่ง

เย่หยวนนั้นย่อมจะกล่าวคำพูดทั้งหลายนี้อย่างจงใจ

กับตัวเทพสวรรค์กู้หงผู้นี้ เย่หยวนยังไม่อาจทำใจเชื่อลงได้สนิท

เพราะไม่ว่าอย่างไรเสียเหล่าคนที่ก้าวขึ้นมาถึงระดับเทพสวรรค์ในทุ่งราบสุดอุดรนี้ต่างก็เป็นคนชั่วร้ายไม่มากก็น้อยกันทั้งสิ้น มีใครบ้างจะขึ้นมาเป็นได้ง่าย ๆ?

หากเรื่องราวมันผิดพลาดไปแล้ว เย่หยวนคงพอปกป้องตัวเองได้ แต่หากคิดอยากช่วยลู่เอ๋อถึงเวลานั้นมันคงยากแล้ว

การเดินทางอันยาวนานครั้งนี้เย่หยวนได้วางแผนทั้งหลายทั้งสิ้นมาระหว่างทาง

เทพสวรรค์ปิงหยุนนั้นไม่ได้คิดกังวลในตัวเขาใด ๆ แต่ตัวเย่หยวนนั้นเข้าใจว่าเทพสวรรค์ปิงหยุนนั้นมีอะไรในมือบางอย่างดีเพราะความทรงจำของซุนชิงหลิง

เขานั้นคิดเรียกหากายเทวะหยินล้ำมาช่วยการหลอมโอสถใด ๆ นี้ด้วยชื่อของยอดนักหลอมโอสถก็เพื่อจะไม่ให้ผู้คนเกิดความสงสัยใด ๆ

สิ่งต่าง ๆ ที่เขาทำลงไปก่อนหน้ามันก็เพื่อเรื่องราวในวันนี้

เขานั้นคิดอยากจะทำให้เทพสวรรค์ปิงหยุนยอมมอบลู่เอ๋อออกมาด้วยตนเอง!

เพียงแค่ว่าการที่เทพสวรรค์กู้หงกราบเขาเป็นอาจารย์นี้มันได้ช่วยให้เรื่องราวง่ายดายขึ้นมาก

แน่นอนว่าเมื่อข่าวนี้ถูกประกาศออกไปเทพสวรรค์ปิงหยุนก็รีบรุดหน้ามาอย่างไม่รอช้า

แค่ให้ยืมไม่กี่วันมัน เทพสวรรค์ปิงหยุนย่อมจะไม่ปล่อยโอกาสคืนดีกับเย่หยวนนี้ออกจากมือไป

“เรื่องราวในคราก่อนหน้าทั้งหลายนั้นมันเป็นเพราะว่าปิงหยุนมีตาหามีแววไม่ ไม่รู้จักความเก่งกาจของท่านอาจารย์จี้ดีพอ ข้าได้ยินว่าเวลานี้อาจารย์จี้ต้องการอยากได้ผู้มีกายเทวะหยินล้ำมาช่วยการหลอมโอสถ ทางหอเมฆาน้ำแข็งเรานั้นบังเอิญได้มีศิษย์คนหนึ่งที่มีกายเทวะหยินล้ำพอดี ปิงหยุนนั้นหวังว่าจะส่งนางมาช่วยการหลอมโอสถของอาจารย์จี้ได้ หวังว่าอาจารย์จี้จะไม่โกรธเคืองเรื่องราวที่ผ่าน ๆ มาและแสดงความเมตตาต่อหอเมฆาน้ำแข็งเราด้วย” เทพสวรรค์ปิงหยุนกล่าวด้วยรอยยิ้มเต็มหน้า

เย่หยวนนั้นย่อมจะมองออกตั้งแต่แรกเห็นว่าเทพสวรรค์ปิงหยุนนั้นเป็นผู้ชอบรังแกคนอ่อนแอ และเกรงกลัวผู้แข็งแกร่ง

ชุมวายุไพศาลนั้นเก่งกาจ นางจึงคิดยอมอีกฝ่ายอย่างไม่ขัดขืน

เดิมทีที่กล้าดูถูกว่าเย่หยวนก็เพราะเย่หยวนนั้นเป็นแค่เด็กน้อยและตัวนางเองก็ยังพอมีช่องทางเอาตัวรอด

แต่ตอนนี้เมื่อนางได้เห็นฝีมือที่แท้ของเย่หยวน นางก็ยอมแพ้ลงในที่สุด