ตอนที่ 2083 แก้แค้น

ทุกผู้คนที่ได้ยินต่างหน้าซีดขาวลง นี่มันคือการต่อต้านอาจารย์จี้มิใช่หรือ?

ทุกผู้คนในที่นี้ต่างเข้าใจว่าในทุ่งราบสุดอุดรนี้อาจารย์จี้นั้นเป็นผู้ยิ่งใหญ่ทรงอำนาจ ต่อให้เป็นหอเมฆาน้ำแข็งก็ยังได้แต่ต้องก้มหัวให้อย่างจนตัว

ส่วนทางเฟิงเทียนหยางนั้นเองก็เป็นถึงยอดอัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งทุ่งราบสุดอุดร เป็นยอดคนสวรรค์ส่ง มหาอำนาจที่ก้าวเข้าใกล้อาณาจักรเทพสวรรค์เต็มที

สองเทพนี้จะปะทะกันแล้วอย่างนั้นหรือ?

ทางเทพสวรรค์เซียวหยูนั้นได้แต่ขมวดคิ้วแน่น “เทียนหยาง อาจารย์จี้ท่านนั้นเป็นยอดคนมีอำนาจเหนือล้น ข้าเกรงว่า… ทำเช่นนี้มันจะไม่เหมาะสมหรือไม่?”

เฟิงเทียนหยางนั้นเป็นคนที่มีนิสัยโอหังวางตัวเหนือผู้คนเป็นชีวิต “มีอะไรไม่เหมาะสม? ข้านั้นคิดอยากเจอจี้ฉิงหยุนผู้นี้มาแสนนานแล้ว ข้าแค่อยากจะเห็นว่ามันจะเก่งกาจเหมือนที่เขาเล่ากันหรือไม่”

เขานั้นมิใช่นักหลอมโอสถ ไม่รู้วิชาการโอสถใด ๆ แน่นอนว่าย่อมจะไม่เข้าใจว่าเย่หยวนนั้นเก่งกาจเช่นใด

ในสายตาของเขาแล้วไม่ว่าอาจารย์จี้ผู้นี้จะเก่งกาจปานใด หากตัวเขาไม่อาจใช้งานได้ มันก็ย่อมจะไม่มีค่าใด ดาบศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ในมือผู้อื่นมันย่อมจะมีประโยชน์ใด ๆ กับตัวเขา

ในเมื่อเขาคิดจะหาทางพบเจออาจารย์จี้คนนี้อยู่แล้ว นี่มันก็เป็นโอกาสที่ดี ทำไมจะไม่ใช้มันเล่า?

ส่วนเรื่องว่าชายหญิงใต้ชายคาเดียวกันนั้นเฟิงเทียนหยางย่อมจะไม่คิดกังวลใด ๆ

ในแดนสุดอุดรนี้ไม่มีใครกล้าที่จะแตะต้องผู้หญิงของเขา เฟิงเทียนหยาง

เมื่อเห็นว่ากู้หงไม่ยอมตอบใด ๆ กลับมาเฟิงเทียนหยางก็ถามขึ้น “เป็นอะไรไปกู้หง? ไม่ได้ยินคำของข้าหรือ?”

ในเวลานี้เฟิงเทียนหยางไม่คิดจะพูดจาสุภาพใด ๆ อีกต่อไป

เมื่อได้พูดกับเทพสวรรค์กู้หงนี้ ตัวเขากลับไม่เรียกท่านเรียกผู้อาวุโสใด ๆ และกล่าวนามของเขาออกมาห้วน ๆ

กู้หงเองก็ผงะไปทันทีที่ได้ยิน ชุมวายุไพศาลนั้นมีกำลังเหนือล้ำเขาไม่อาจจะไปลบหลู่ท้าทายเฟิงเทียนหยางด้วยตัวคนเดียวได้

ในหมู่ค่ายสำนักของทุ่งราบสุดอุดรนั้นคนทั้งหลายต่างรู้และเข้าใจดีว่าใครมีอำนาจเหนือกว่าใคร

และยอดกองกำลังอย่างชุมวายุไพศาลนั้นมันมีกำลังที่เหนือล้ำกว่าคนทั้งหลายไปอย่างมากมาย ไม่อาจจะลบหลู่ว่ากล่าวหรือขัดขืนใด ๆ ได้

ในทุ่งราบสุดอุดรนี้ การที่กองกำลังหนึ่งจะกลืนกินกองกำลังอื่นมันเกิดขึ้นได้มิใช่เรื่องแปลก

การที่ชุมวายุไพศาลมีอำนาจยิ่งใหญ่ได้อย่างทุกวันนี้มันก็เพราะว่าเทพสวรรค์ห่าวเฟิงนั้นทำสงครามขยายดินแดนกับผู้มีอำนาจโดยรอบ

และมันก็เพราะเช่นนั้นเองที่เทพสวรรค์ห่าวเฟิงจึงจะกล้าทำตัวโอหังวางท่าเหนือผู้คน มีกำลังเหนือล้ำสุดอุดร เฟิงเทียนหยางที่เป็นลูกชายจึงได้มีความมั่นใจว่าตนจะทำอะไรก็ได้ดินแดนนี้

เทพสวรรค์ปิงหยุนนั้นหวาดกลัวเย่หยวนอย่างมากจึงได้แต่กล่าวเตือน “เทียนหยาง อาจารย์จี้นั้นเป็นคนเย่อหยิ่งมาก ข้าเกรงว่า…”

เฟิงเทียนหยางนั้นได้แต่หัวเราะขึ้น “เกรงว่าอะไรเล่า? ผู้อาวุโสปิงหยุนท่านกลัวว่าตนเองจะไม่มีโอสถใช้หรือ? วางใจเถอะ ด้วยการแต่งงานของข้ากับลู่เอ๋อแล้วมีหรือที่ข้าจะไม่ดูแลบ้านแม่เมีย? ผู้อาวุโสเซียวหยู เรื่องโอสถของหอเมฆาน้ำแข็งในวันหน้าท่านจัดการได้ใช่หรือไม่?”

เทพสวรรค์เซียวหยูนั้นได้ยินและเข้าใจทันทีว่าเฟิงเทียนหยางนั้นคิดจะจัดการจี้ฉิงหยุนเพื่อเป็นตัวอย่างแก่ทุกผู้คน!

เพียงแค่ว่าเฟิงเทียนหยางนั้นมีนิสัยไม่ต่างจากพ่อ เป็นคนที่ไม่อาจขัดใจได้เขาจึงได้แต่ต้องตอบรับมา “ย่อมไม่เป็นปัญหา!”

หลังจากเทพสวรรค์ปิงหยุนได้ยินเช่นนั้นนางก็ยิ้มตอบกลับมา “เช่นนั้น… ข้าคงต้องขอบคุณเจ้ามากหลานเทียนหยาง!”

เฮ่อเซียงหยุนที่ได้ยินก็ยิ้มปริ่มขึ้นมาก่อนจะเดินไปกระซิบด้านหลังเทพสวรรค์ปิงหยุน “ท่านอาจารย์ เจ้าอาจารย์จี้นั้นมันโอหังอวดตัว ท่านต้องจัดการมันให้ข้านะ!”

วันนั้นหลังจากนางส่งตัวลู่เอ๋อไปแล้วนางก็กลับมาถึงหอพร้อมรอยแดงบนใบหน้าและจนถึงวันนี้ความเจ็บปวดนั้นมันก็ยังไม่จางหายไปดี

หลังจากที่เฮ่อเซียงหยุนมองซ้ายมองขวาดูนางก็ได้แต่เข้ามาร้องร่ำบอกเทพสวรรค์ปิงหยุนถึงเรื่องที่เกิดขึ้น

แม้ว่าทางเทพสวรรค์ปิงหยุนนั้นจะโกรธแค้นมาก แต่นางจะกล้าลบหลู่ท้าทายเย่หยวน? นางจึงได้แต่ต้องกลืนความเจ็บแค้นใด ๆ ลงไปและส่งตัวหยางเฟยออกไปดูแลเรื่องราวแทน

แต่ตอนนี้ทุกสิ่งอย่างมันเปลี่ยนไปแล้ว!

เทพสวรรค์ปิงหยุนจึงกล่าวขึ้นตอบ “หากเป็นเช่นนั้นแล้วเจ้าก็ไป เดินทางไปกับเทพสวรรค์กู้หงและพวก หากเจ้าเย่หยวนนั้นกลับขัดคำสั่งของหลานเทียนหยาง เจ้ารีบจัดการมันลงทันทีและพามันกลับมานี่!”

เทพสวรรค์กู้หงที่ได้ยินต้องหันหน้ากลับมาร้องบอก “ปิงหยุน ทำเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร? หรือว่าเจ้าคิดจะไม่ไว้หน้าเทพสวรรค์ผู้นี้แล้ว?”

“หึ! กู้หง เจ้าคิดว่าเฟิงผู้นี้ไม่มีตัวตนหรือ?” เทพสวรรค์ปิงหยุนยังไม่ทันจะตอบอะไรทางเฟิงเทียนหยางก็ตอบขึ้นมาแทน

เทพสวรรค์กู้หงได้แต่ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นก่อนจะสะบัดแขนเสื้อเดินออกไป

ทางเทพสวรรค์ปิงหยุนเองก็ตื่นเต้นดีใจอย่างมาก เดิมทีนางคิดไปว่าเฟิงเทียนหยางอาจจะแค่เห็นลู่เอ๋อเป็นของเล่นไม่สนใจมากมาย แต่หากดูสภาพตอนนี้แล้ว เขาคงให้ความสำคัญกับลู่เอ๋อไม่น้อย

ด้วยกำลังของชุมวายุไพศาล ใครจะยังมากลัวชุมเก้าสายนี้?

“เซียงหยุน จะยังยืนนิ่งทำไมอีก?” เทพสวรรค์ปิงหยุนบอก

รอยยิ้มชั่วร้ายปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเฮ่อเซียงหยุนก่อนที่นางจะรีบเดินตามเทพสวรรค์กู้หงออกไป