ตอนที่ 2127 วินาทีแห่งปาฏิหาริย์!

“เป็นไปไม่ได้! เจ้า…เจ้าทำได้อย่างไรกัน?”

เสียงของโอสถบรรพกาลนั้นดังลั่นลงมาจากบนท้องฟ้ากว้าง

เมื่อสัญลักษณ์หยินหยางนั้นแตกสลายหายไปพร้อมเสียงดังลั่นหมากล้อมนิรันดร์ ‘อย่าถาม’ กระดานนี้ก็ได้ปล่อยแสงสว่างจ้าออกมาพร้อมค่อย ๆ หลอมรวมเข้าหากัน

ตอนนี้โลกกว้างใหญ่นั้นมันกำลังถูกดูดเข้าไปกลางพายุอันหมุนวน

พร้อม ๆ กันนั้นเงาร่างของสองผู้ยิ่งใหญ่ก็ได้ค่อย ๆ จางหายลง

“ฮ่า ๆ ๆ …คนหนุ่มนี่มันน่ากลัว! คนหนุ่มนี่มันน่ากลัวเสียจริง ๆ! หลังผ่านไปถึงสิบล้านปีในที่สุดมันก็มีคนที่มาร่วมหมากกระดานนี้กับพวกเราได้!” แม้ว่าเวลานี้เงาร่างของมหานักบวชศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลมันจะค่อย ๆ หายไปแต่เสียงหัวเราะของเขานั้นมันกลับมีแต่ดังขึ้น

ในที่สุดโลกทั้งใบมันก็ได้กลับมากลายเป็นกระดานหมากอันน้อย และแน่นอนว่านี่มันคืออย่าถามที่แท้จริง!

เว้นเสียแต่ว่าเวลานี้กระดานหมากนั้นมันได้ปล่อยคลื่นพลังสุดแสนรุนแรงออกมาอย่างไม่มีทีท่าหยุดยั้ง

“นี่มัน…เป็นไปได้อย่างไร?”

“เสมอ! มันจบลงด้วยผลเสมอ!”

“เทพสวรรค์ผู้นี้เองก็เคยศึกษาอย่าถามมาก่อนจนถึงแก่น แต่ไม่ว่าจะพยายามคิดสักเท่าไหร่สุดท้ายผลลัพธ์มันก็คือความพ่ายแพ้ เรื่องเช่นนี้มันเกิดขึ้นได้อย่างไรกัน?”

“ปาฏิหาริย์! นี่มันวินาทีแห่งปาฏิหาริย์อย่างแท้จริง! ข้าได้เห็นปาฏิหาริย์กับตาแล้ว!”

…

ตอนนี้ไม่มีใครจะไม่ตื่นตะลึงเพราะผลของอย่าถามกระดานนี้มันกลับออกมาด้วยผลเสมอ!

เหล่าคนทั้งหลายในเวลานี้ต่างย่อมจะเคยได้ยินหรือถึงขั้นศึกษาอย่าถามมาบ้าง

เจ้าหมากล้อมนิรันดร์ ‘อย่าถาม’ นี้มันเป็นเกมที่โอสถบรรพกาลได้เปรียบอย่างมหาศาล ทางมหานักบวชศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลนั้นมีแต่จะตกต่ำลงจนแพ้ในที่สุด

แม้จะบอกว่ามันคือหมากล้อมนิรันดร์ แต่แท้จริงมันคือความพ่ายแพ้อันนิรันดร์ของมหานักบวชศักดิ์สิทธิ์บรรพกาล

แต่ในเวลานี้หมากกระดานนี้มันกลับมีผลที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้น

ขาวและดำ ทั้งสองฝ่ายนั้นต่างมีจำนวนหมากบนกระดานเท่า ๆ กัน

ไม่มีฝั่งไหนมากหรือน้อยไปกว่ากัน

สภาพของมันนั้นคือการอยู่ร่วมกันอย่างสมดุล ในข้ามีเจ้า ในเจ้ามีข้า มันทำให้ผู้คนที่ได้พบเห็นรู้สึกอบอุ่นและซาบซึ้งหัวใจ

สมบูรณ์แบบ!

นั่นคือคำพูดที่ทุกผู้คนต่างคิดอยู่ในหัวใจ

จีโมมองดูที่กระดานหมากตรงหน้าอย่างตกตะลึงไม่รู้ต้องพูดกล่าวคำใด

เพราะภาพเช่นนี้มันทำให้จิตใจของเขาสั่นสะท้านจนเกินควบคุม

หากจะพูดถึงอย่าถามนี้มันจะมีใครเข้าใจไปมากกว่าตัวเขา?

หรืออาจจะต้องพูดว่า มันจะมีใครเข้าใจไปมากกว่ามหานักบวชศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลที่เล่นมันมากับมือ?

แต่มหานักบวชศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลนั้นได้ตั้งตัวอุทิศเวลาศึกษามันมานานแสนนานแต่ก็ยังไม่สามารถจะแก้สถานการณ์ของหมากกระดานนี้ได้

แต่เวลานี้เมื่อมันตกมาถึงมือของเย่หยวน เขากลับเปลี่ยนหมากตายกระดานนี้ให้มีชีวิตจนทำให้เกิดผลลัพธ์อันสมบูรณ์แบบได้

เย่หยวนได้ใช้เต๋าของตนออกมาแก้เกมของอย่าถามจนทำให้เกิดเป็นสภาพอย่างปัจจุบัน

แต่ตัวเขาเป็นแค่นักบวชหกดาว เขาทำได้อย่างไรกัน?

“ฮ่า ๆ ๆ …หมากล้อมนิรันดร์! นี่สิคือหมากล้อมนิรันดร์ที่แท้จริง! ที่แท้แล้วสภาพสุดท้ายของอย่าถามมันเป็นเช่นนี้นี่เอง!”

บนฟ้ากว้างนั้นจีโมหัวเราะดังลั่นอย่างไม่มีทีท่าจะหยุดลง

เขานั้นไม่เคยจะรู้สึกโล่งใจมากถึงขนาดนี้มาก่อนตั้งแต่เริ่มศึกษาวิชาโอสถ

อย่าถามนั้นมันคือจุดที่อาจารย์ของเขาติดค้างมานับสิบล้านปี วันนี้ในที่สุดมันก็ถูกแก้ลง

เขานั้นรู้ดีว่าตัวอาจารย์ของเขาย่อมจะมองดูเรื่องราวที่เกิดขึ้นนี้อย่างใกล้ชิด เวลานี้ตัวอาจารย์ของเขาเองก็คงหัวเราะลั่นไม่ต่างกัน

ในโลกหล้านี้สิ่งที่น่าหวาดกลัวที่สุดมันมิใช่ศัตรูคู่ปรับอันเก่งกาจ แต่มันเป็นเดียวดายของยอดฝีมือ

ตอนนี้เมื่ออาจารย์ของเขาได้เจอคู่ปรับในวิชาโอสถที่พอมือแล้วแน่นอนว่าเขาจะต้องตื่นเต้นดีใจอย่างมาก

“ซือซู เจ้าคิดว่าหมากกระดานนี้ของรองมหาปราชญ์สนุกหรือไม่?” จีโมหันไปมองจักรพรรดิเทพสวรรค์ซือซูอย่างเย็นเยือก

เวลานี้เหล่ายอดฝีมือเผ่ากิเลนนั้นต่างตกตะลึงกันไปถ้วนหน้า

ต่อให้พวกเขาทั้งหลายจะไม่เข้าใจถึงวิชาโอสถแต่พวกเขาก็รู้ได้ว่าสิ่งที่เย่หยวนทำนี้มันยิ่งใหญ่ปานใด

เจ้าหมากล้อมนิรันดร์ ‘อย่าถาม’ นี่ทางเผ่ากิเลนเองก็ทราบดีว่ามันคือเกมของสองยอดคน

เจ้าหมากกระดานนี้มันคือปริศนาอันเป็นนิรันดร์

เวลากว่าสิบล้านปีมานี้ไม่รู้ว่ามียอดคนมากมายปานใดคิดท้าทายแก้ไขมัน แต่ก็ไม่เคยจะทำได้สำเร็จแม้สักผู้คน

แต่ในเวลานี้มันกลับมีนักบวชหกดาวผู้หนึ่งทำได้ มีหรือที่พวกเขาจะไม่ตื่นตะลึง?.Aileen-novel.

มันถูกแก้ลงแล้ว!

ถูกแก้ลงอย่างสมบูรณ์ด้วย!