ตอนที่ 2160 แผนผิดพลาด?

“ทายาทมังกรสวรรค์เย่ แม้ว่าท่านจะมีตำแหน่งสูงล้ำแต่อ่าวซู่นี้ก็เป็นจักรพรรดิเทพสวรรค์แห่งปราการมังกรม่วงข้า ตำแหน่งของเขานี้เองก็สูงส่งไม่อาจลบหลู่ได้ กล่าวคำเช่นนี้ออกมาท่านย่อมจะต้องนำเอาหลักฐานออกมาด้วย!”

เจ้ามังกรที่เงียบปากมาตลอดกล่าวแทรกขึ้น

การปรากฏตัวนี้ของเย่หยวนมันทำให้เขาตื่นตะลึงไม่น้อย

การจะหนีรอดจากมือของโจรเสี่ยวออกมาได้ด้วยการบ่มเพาะเพียงเท่านี้มันคงต้องยอมรับว่าเย่หยวนนั้นเก่งกาจจริงๆ

แต่แน่นอนว่ามันย่อมจะเกี่ยวข้องกับโชคด้วย

พวกหลงเสี่ยวนั้นต่างเป็นเฒ่ามากเล่ห์ ไปไหนมาไหนไร้ร่องรอย ที่สำคัญไปกว่านั้นตัวเขายังมีวิธีการที่หนักแน่นเด็ดขาด เป้าหมายที่เขาหมายหัวไม่เคยจะรอดกลับออกมาได้แม้สักครั้ง

ต่อให้จะเป็นทายาทมังกรสวรรค์เองก็ต้องตายลงด้วยน้ำมือของคนทั้งหลายนี้มานักต่อนัก!

พวกเขานั้นไม่นึกไม่ฝันว่าวันนี้ทายาทมังกรสวรรค์ผู้หนึ่งกลับจะรอดออกมาได้จริงๆ

เย่หยวนมองดูอ่าวซู่ด้วยรอยยิ้ม “ดูท่าเจ้าจะมั่นใจเหลือเกิน เจ้าคงคิดว่าข้าทำอะไรเจ้าไม่ได้แล้ว?”

อ่าวซู่จึงหัวเราะออกมา “ทายาทมังกรสวรรค์เย่ ที่จักรพรรดิผู้นี้เรียกท่านว่าทายาทมังกรสวรรค์นั้นมันก็เพราะความเคารพที่มีต่อเขามังกรสวรรค์! แต่เจ้ากลับว่ากล่าวใส่ร้ายจักรพรรดิผู้นี้ จักรพรรดิผู้นี้เองก็จะไม่ปล่อยให้เรื่องราวมันผ่านไปเฉยๆ เช่นกัน! จักรพรรดิเทพสวรรค์นั้นสูงส่งไม่อาจถูกลบหลู่ได้!”

อ่าวซู่ร้องกล่าวราวกับว่าเย่หยวนนั้นเป็นตัวร้ายก็ไม่ปาน

ทุกผู้คนในที่นี้ต่างรู้นิสัยของอ่าวซู่ที่เขาแสดงออกมาและต่างมองว่าเย่หยวนนั้นเป็นฝ่ายหาเรื่องคนผิด

แต่เย่หยวนกลับส่ายหัวออกมาพร้อมหัวเราะ “ดูท่าเจ้าจะเป็นพวกไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา ท่านเจ้ามังกร ข้าสงสัยเหลือเกินว่าโทษในการสังหารทายาทมังกรสวรรค์นั้นมันคือสิ่งใด?”

เจ้ามังกรหรี่ตาลงตอบ “สังหารทายาทมังกรสวรรค์นั้นมีโทษตาย! แต่ทว่าด้วยตำแหน่งของจักรพรรดิเทพสวรรค์แล้วหากว่ากันตามกฎของเขามังกรสวรรค์ มันผู้นั้นจะต้องถูกส่งลงไปยังถ้ำเนตรมังกรชั้นสอง!”

เย่หยวนที่ได้ยินต้องเบิกตากว้าง ‘ถ้ำเนตรมังกรชั้นสองนั้นมันคงเป็นที่ที่ผู้อาวุโสปริศนาผู้นั้นอยู่ใช่หรือไม่?’

แต่ตัวเขานั้นเดาผิดไปไกล ที่ที่ไป่เชินจากมานั้นมันอยู่ลึกไปกว่านั้นมาก

อ่าวซู่ทำหน้าหนักใจกล่าวออกมา “เย่หยวน! ต่อให้จะเป็นโพธิสัตว์ก็ยังมีความโกรธเคืองได้! เจ้ากล่าวหาข้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า พยายามกล่าวว่าในสิ่งที่ผู้คนไม่ได้ทำ เจ้ามีประสงค์ใดกันแน่? เจ้าคิดว่าตำแหน่งของทายาทมังกรสวรรค์นี้มันยิ่งใหญ่จนเจ้าจะทำอะไรก็ได้หรือ?”

เย่หยวนจึงยิ้มตอบกลับไป “ว้าว หมาจนตรอกมันดุร้ายเช่นนี้เองหรือ? ไม่ต้องรีบไปๆ มาๆๆ มาเจอสหายเก่าแก่หน่อย”

พูดจบเย่หยวนก็ชี้นิ้วออกไปด้านข้างก่อนจะส่งร่างของผู้คนร่วงลงมาจากห้วงมิติ

คนทั้งหลายนั้นต่างอยู่ในสภาพถูกมัดมือไพล่หลัง คุกเข่าลงตรงหน้านั้นแต่ก็ยังมีท่าทางไม่คิดก้มหัวยอมง่ายๆ

เมื่อได้เห็นคนทั้งหลายนี้อ่าวซู่ก็ต้องเบิกตากว้าง

“หลงเสี่ยว! เจ้ามารร้ายหลงเสี่ยว! มัน…มันถูกผนึกทะเลจิตศักดิ์สิทธิ์อยู่!”

“นี่มัน…จะเป็นไปได้อย่างไรกัน! ราชามารหลงเสี่ยวนั้นเป็นใคร? เหตุใดจึงจะถูกเด็กหนุ่มเช่นนี้จับได้?”

คนทั้งหลายนั้นต่างร่ำร้องออกมาทันทีที่ได้เห็นหลงเสี่ยวและพวก!

เหล่ายอดฝีมือในปราการมังกรม่วงนั้นต่างตื่นตะลึงจนแทบลืมหายใจ

หลงเสี่ยวและพวกนั้นฆ่าสังหารคนราวผักปลา ทำเรื่องชั่วช้าอย่างไม่มีจบสิ้นทำร้ายปราการมังกรม่วงมาอย่างยาวนาน

เพื่อที่จะจับหลงเสี่ยวและพวกนั้นปราการมังกรม่วงต้องเสียเวลาและกำลังคนไปมากมายมหาศาลแต่กลับไม่อาจจะทำใดๆ ได้สำเร็จ

วันนี้เหล่าคนทั้งหลายนี้กลับพ่ายให้เย่หยวนน้อย มีหรือที่พวกเขาจะไม่ตื่นตกใจ?

ผู้คนบนโลกนี้รู้ดีว่าการกระโดดสู้ข้ามดาวในอาณาจักรเทพสวรรค์มันเป็นเรื่องยากเย็นปานใด

เทพสวรรค์สองดาวปะทะเทพสวรรค์หนึ่งดาวนั้น ผลมันย่อมจะเป็นความตายของเทพสวรรค์หนึ่งดาวเป็นแน่