ตอนที่ 2169 ไม่อาจทนดูได้

“ทำไมมันเป็นเช่นนี้ไปได้? ต่อให้จะเป็นหัตถ์อนิจจังมังกรสวรรค์มันก็คงไม่มีทางจะรุนแรงได้ปานนี้ใช่หรือไม่? เจ้าเด็กคนนี้มันใช้วิธีการลึกลับใดกันแน่?”

หลงเทียนยู่มองดูเย่หยวนบนจอนั้นด้วยความมึนงงสงสัยอย่างสุดใจ

ก็จริงที่ว่าหัตถ์อนิจจังมังกรสวรรค์มันรุนแรง

แต่จะอย่างไรหมัดกระบวยใหญ่ไร้สุดก็ย่อมจะเหนือกว่า!

ต่อให้เย่หยวนจะมีกายทองคำสัมบูรณ์ระดับเจ็ดมันก็คงไม่มีทางจะเอาชนะอ่าวหยูลงอย่างเด็ดขาดเช่นนี้มิใช่หรือ?

เหล่าจักรพรรดิเทพสวรรค์ทั้งหลายที่ได้เห็นภาพนั้นต่างก็รู้สึกสงสัยกับผลลัพธ์นี้ไม่ต่างกัน

พวกเขาทั้งหลายนั้นไม่ได้สนใจว่าอ่าวหยูจะตายหรือรอด สิ่งที่พวกเขาสนใจนั้นมันคือความเก่งกาจของเย่หยวน

“ใครจะสนเล่าว่าเขามีวิธีการลึกลับใด? ชนะก็คือชนะ! ท่านบอกไว้มิใช่หรือว่าเย่หยวนนั้นไม่มีโอกาสชนะแม้แต่น้อย?” หลงเสี่ยวฉุนถือโอกาสพูดฉีกหน้าหลงเทียนยู่ทันทีที่ได้โอกาส

หลงเทียนยู่เองก็ได้แต่นั่งหน้าแดงก่ำอย่างอับอายไม่กล้าพูดกล่าวใดๆ สวนกลับไปอีก

แต่เฉินซิงกลับเป็นฝ่ายที่กล่าวพูดขึ้นมา “หากข้าดูไม่ผิดสิ่งที่เย่หยวนทำมันน่าจะเป็นการกักพลัง! วิธีการเช่นนี้มันจะทำให้วรยุทธไม่สูญเสียพลังก่อนจะปล่อยออกทำให้มันดูสุดแสนธรรมดาก่อนจะปล่อยแต่เมื่อปล่อยออกมาแล้วมันจะเกิดคลื่นพลังที่รุนแรงกว่าเก่าอย่างไม่อาจหยุดยั้งได้! ทำเช่นนี้ได้มันก็จะทำให้วรยุทธนั้นรุนแรงกว่าเก่าได้เป็นเท่าตัวหรือหลายเท่าตัวจากพลังเดิม!”

“หะ? มันมีวิธีการเช่นนั้นอยู่ด้วย!”

“นี่มันจะบ้าเกินฟ้าดินไปแล้ว! วิธีการเช่นนั้นมันย่อมจะทำให้วรยุทธแสดงพลังออกมาได้อย่างถึงที่สุดเป็นแน่! ไม่แปลกใจเลยว่าเหตุใดหมัดกระบวยใหญ่ไร้สุดมันถึงได้ดูอ่อนแอเสียเหลือเกินเมื่ออยู่ต่อหน้าเขา!”

“ทำไมข้าจึงไม่เคยได้ยินวิธีการเช่นนั้นมาก่อนเลยเล่า?”

…

เหล่าจักรพรรดิเทพสวรรค์ทั้งหลายนั้นมีชีวิตมาอย่างยาวนาน หากพูดตามสามัญสำนึกแล้วความรู้ความเข้าใจที่พวกเขาทั้งหลายมีต่อโลกหล้ามันย่อมจะเหนือล้ำผู้คนทั่วไป

แต่วิธีการปล่อยวรยุทธของเย่หยวนนี้มันไม่เคยมีใครได้ยินมาก่อน

เจ้าเด็กคนนี้มันต้องมีโชคดีล้ำปานใดจึงไปเจอเรื่องราวเช่นนั้นได้?

เฉินซิงได้แต่ส่ายหัวออกมา “วิธีการเช่นนี้ในยุคก่อนมันนับว่าเป็นเรื่องแสนธรรมดา แต่เวลาผ่านไปมันก็จางหายไปตามกาลเวลา จักรพรรดิผู้นี้เองก็แค่ได้เห็นมันสลักอยู่ในบันทึกโบราณของเขามังกรสวรรค์และวิธีการที่เย่หยวนใช้ออกมานี้มันก็ตรงกับที่บันทึกไว้อย่างน่าเหลือเชื่อ”

เหล่าจักรพรรดิเทพสวรรค์ทั้งหลายต่างหันมามองหน้ากันพร้อมสูดหายใจเข้าลึก

หลังจากไม้ตายแล้วไม้ตายเล่าของเย่หยวนถูกเปิดเผยออกสู่สายตาพวกเขา เวลานี้ความตื่นตกใจที่พวกเขามีมันจึงยิ่งเพิ่มพูน

…

ภายในลานศึกหมอกเวลานี้เย่หยวนก้มลงมองดูอ่าวหยูที่อยู่ใต้เท้าก่อนกล่าวขึ้น “มันไม่มีทำไม เหตุผลเดียวนั้น…เพราะว่าเจ้าอ่อนแอ! ปลุกตรามังกรสวรรค์ครั้งที่สองแล้วทำไมเล่า? สุดท้ายเจ้าก็ไม่อาจจะทำให้ข้าต้องเอาจริงได้ด้วยซ้ำ ฝีมือเพียงเท่านี้ก็คิดอยากฆ่าสังหารข้าแล้วหรือ?”

อ่าวหยูจ้องมองดูภาพตรงหน้าอย่างไม่อาจทำใจเชื่อ แต่เวลานี้ม่านตาของเขามันก็เริ่มเบิกกว้างขึ้นเรื่อยๆ

หลังจากต่อสู้กันปานนี้แล้วเย่หยวนกลับยังไม่ได้เอาจริง?

เจ้าหมอนี่…มันมีขีดจำกัดหรือไม่?

แต่ทว่าเรื่องราวจากนี้มันมิใช่สิ่งที่เขาต้องกังวลอีกต่อไปแล้ว

เย่หยวนเหยียบเท้าลงจบชีวิตอันน่าสมเพชของอ่าวหยู

หลงเจิงนั้นไม่ได้มีความแค้นใดๆ กับเย่หยวน เย่หยวนจึงไม่ได้ถึงขั้นฆ่าสังหารใดๆ

แต่อ่าวหยูนี้คิดอยากฆ่าสังหารเขา แน่นอนว่าเขาย่อมจะไม่ปล่อยเสือเข้าป่า

ได้เห็นเช่นนั้นอ่าวฉีเองก็ได้แต่ส่ายหัวออกมาอย่างหนักใจ

เขานั้นไม่นึกไม่ฝันว่าปราการมังกรม่วงของเขานั้นจะให้กำเนิดยอดอัจฉริยะขึ้นมาถึงสองคนเช่นนี้ แต่สุดท้ายคนทั้งสองกลับต้องมาเอาชีวิตกันเอง

เย่หยวนเก็บผลึกต้นมังกรขึ้นมาและเดินทางต่อไปในลานศึกหมอก

เขานั้นเดินไปอย่างสบายใจไม่คิดกังวลใดๆ ทั้งสิ้น

ในลานศึกหมอกนี้คนที่จะสามารถทำร้ายเขาได้นั้นมันยังไม่ปรากฏตัวขึ้น

หากเขาไม่อาจจัดการคนในระดับเดียวกันได้แล้วมันก็คงจะอ่อนแอจนเกินไป

แต่ไม่ว่าอย่างไรเหล่าทายาทมังกรสวรรค์ทั้งหลายนั้นก็เก่งกาจเหนือล้ำ ต่อสู้ข้ามดาวได้อย่างไม่ยากเย็น

หากเอาอ่าวหยูออกไปจากลานศึกหมอกนี้ ตัวเขาคงบรรลุขึ้นอาณาจักรเทพสวรรค์สามดาวได้ในไม่ช้า

ด้วยพลังการต่อสู้ของเขาแล้วต่อให้จะต้องเจอเทพสวรรค์สี่ดาวตัวเขาก็คงพอปกป้องตัวเองได้

เพราะไม่ว่าอย่างไรเสียสำหรับคนทั่วๆ ไปการที่เทพสวรรค์สี่ดาวสู้กับเทพสวรรค์สามดาวนั้นมันก็เท่ากับความตายอย่างไม่อาจเลี่ยง

แต่ในระดับเดียวกันแล้วใครก็คงไม่อาจจะโค่นเย่หยวนลงได้ง่ายๆ