ตอนที่ 2199 จะรอพี่มารับกลับบ้าน!

แต่ทว่านี่มันคือความจริง!

หยวนเจี่ยวที่เก่งกาจดั่งพระเจ้านั้นกำลังบาดเจ็บสาหัส พลังบ่มเพาะตกร่วง!

“ล-ลุงหยวนเจี่ยว มันเกิดอะไรขึ้นกัน? ทำไมท่าน… จึงมีสภาพเช่นนี้?”

ซินกล่าวถามขึ้นมาด้วยใจที่เต้นรัวราวกลองศึก

ความตื่นตะลึงของเขาในเวลานี้มันเหนือล้ำกว่าที่เคยพบเจอในชีวิต!

“ฮ่าๆๆ…”

แต่ลุงหยวนเจี่ยวของเขากลับหัวเราะขึ้นมาแทน “คุ้ม! ได้ทำลายเจ้าเด็กคนนี้ไม่ว่าจะต้องบาดเจ็บปานใดมันก็คุ้มค่า! ซิน ได้เจอเจ้าเด็กคนนี้เสียก่อนมันเป็นโชคของเผ่าเทวาเราแล้ว หากปล่อยให้มันได้เติบโตขึ้นไปวันหน้ามันคงได้กลายเป็นหายนะของเผ่าเทวาเรา!”

ซินนั้นเบิกตากว้างอย่างตกตะลึง

เพราะคนที่หยวนเจี่ยวนำขึ้นมาพูดนั้นมันมิใช่แค่ตัวเขาหรือซินที่โชคดี แต่เป็นเผ่าเทวาทั้งหมด!

การที่เผ่าเทวาก้าวขึ้นมาถึงจุดที่อยู่นี้ได้แน่นอนว่าพวกเขาทั้งหลายย่อมจะเก่งกาจเหนือล้ำสิ้น

แต่เรื่องราวทั้งหลายนั้นมันจะเปลี่ยนแปลงไปได้ด้วยคนผู้เดียวหรือ?

หยวนเจี่ยวจะประเมินเจ้าเด็กคนนี้สูงไปหรือไม่?

แต่คิดมาได้ถึงตรงนี้ซินก็ต้องเผยรอยยิ้มขมขื่นออกมาอย่างไม่อาจห้าม

หยวนเจี่ยวมีสภาพเช่นนี้แล้ว มันยังจะต้องใช้คำใดมาอธิบาย?

หยวนเจี่ยวนั้นคือหนึ่งในเก้าผู้อาวุโสสายเลือดลมปราณ เป็นผู้คนที่เก่งกาจล้ำคนในระดับเดียวกันไปอย่างไม่อาจเทียบเคียง

แต่ยอดคนระดับเก้าผู้อาวุโสสายเลือดลมปราณกลับบาดเจ็บสาหัสได้ปานนี้

เย่หยวนคนนั้นมันทำไปได้อย่างไรกัน?

ไม่ว่าตัวเขาจะไม่อยากยอมรับสักเท่าใด ซินก็เข้าใจดีแต่แรกว่าพรสวรรค์ของเย่หยวนนั้นเหนือล้ำหัวตัวเองขึ้นไปไม่น้อย

แต่เขาก็ไม่เคยคิดฝันว่ามันจะล้ำหน้าไปมากมายจนปานนี้!

“หยวนเจี่ยว เจ้าทำอะไรพี่หยวน? เขา… เขาอยู่ที่ใด?” เยวี่ยเมิ่งลี่จ้องมองดูหยวนเจี่ยวด้วยใบหน้าเป็นกังวล

หยวนเจี่ยวนั้นไม่ได้คิดหันกลับไปมองที่ตัวนางแต่กลับจ้องไปที่จุดหนึ่งบนฟ้า “ต้องขออภัยบุตรีเทวะ แม้ว่ากายเทวะเต๋าของเจ้ามันจะเก่งกาจเหนือล้ำกว่ากายเทวะใดๆ แต่วันนี้เจ้าเด็กคนนี้มันต้องตาย!”

เยวี่ยเมิ่งลี่หน้าซีดขาวลงในทันที

ทำพูดของหยวนเจี่ยวนี้มันชัดเจนว่าเย่หยวนยังไม่ตายลง

แต่เขาจะสังหารลงให้ได้!

ในเวลานั้นเองที่มันก็ได้ปรากฏอีกร่างหนึ่งขึ้นมากลางอากาศ

แน่นอนว่ามันย่อมเป็นเย่หยวน!

แต่สภาพของเย่หยวนในเวลานี้มันก็ไม่ได้ต่างจากหยวนเจี่ยว มีเลือดอาบร่างพร้อมบาดแผลอย่างสาหัส

ที่สำคัญไปกว่านั้นคือเวลานี้เขาไร้ซึ่งสติใดๆ ร่างกายของเขาตกร่วงลงมาเร็วขึ้นเรื่อยๆ ตามพลังแรงโน้มถ่วง

ฟุบ!

เยวี่ยเมิ่งลี่ที่เห็นเช่นนั้นจึงพุ่งตัวออกมาอย่างไม่คิดใดๆ

“หยุดนาง!”

หยวนเจี่ยวสั่งขึ้นและทางท่านหย่าก็ไม่คิดลังเลใดๆ ใช้พลังกดดันร่างของเยวี่ยเมิ่งลี่ไว้ทันที

แล้วพลังของม่านหย่านั้นคือระดับใด? เยวี่ยเมิ่งลี่ย่อมไม่อาจขยับได้แม้ปลายนิ้ว

พร้อมๆ กันนั้นหยวนเจี่ยวก็ได้รวบรวมพลังทั้งหมดจากร่างกายพุ่งทะยานออกมาอย่างไม่ลังเลพร้อมซัดฝ่ามือใส่ร่างที่ร่วงลงของเย่หยวน!

“พี่หยวน!” เยวี่ยเมิ่งลี่ร้องขึ้นดั่งลั่นไปทั่วเขตแดนตัดขาด

แต่หยวนเจี่ยวนั้นไม่ได้คิดจะหยุดลงแม้แต่น้อย

นี่คือฝ่ามือสังหาร!

ในเวลานั้นไม่มีใครที่จะมาช่วยเหลือเย่หยวนใดๆ ได้อีกต่อไปแล้ว

“ฮ่าๆๆ… ตายเสีย!”

แต่ก่อนที่ฝ่ามือนี้มันจะปะทะเข้ากับร่างของเย่หยวน ร่างกายของเย่หยวนมันกลับส่องแสงสีทองจ้าขึ้นมาก่อน

“โฮ่ก!”

พร้อมๆ กันนั้นก็มีเงามังกรสีทองตัวใหญ่ล้ำพุ่งทะยานออกมาจากกายของเย่หยวนพร้อมเสียงร้องคำราม

เสียงคำรามนี้มันมากพอที่จะทำให้เขตแดนตัดขาดสั่นสะท้าน

มิติเริ่มแตกแยก รอยร้าวเกิดขึ้นทั่วผนังถ้ำ

และเจ้ารอยร้าวทั้งหลายนี้มันกลับไม่ได้มีท่าทีจะปิดลง มีแต่จะขยายขึ้นหลังเสียงนั้นจางหายไป

พร้อมๆ กันนั้นเจ้ามังกรยักษ์ก็ตะปบกรงเล็บลงมายังร่างของหยวนเจี่ยว

หยวนเจี่ยวต้องหน้าซีดขาวลงทันทีแต่เวลานี้เขากำลังใช้กระบวนท่าโจมตีออกมาสุดตัวและยังไม่ได้อยู่ในสภาพสมบูรณ์พร้อม หากคิดจะหลบมันก็คงสายเกินไปแล้ว

“ท่านหยวนเจี่ยว!”

ในวินาทีก่อนที่กรงเล็บนั้นจะตะปบถึงทางม่านหย่าก็พุ่งตัวเข้ามากระแทกร่างของหยวนเจี่ยวลอยลิ่วออกไปจากกรงเล็บมังกรนั้น

ปัง!