ตอนที่ 2269 ข้าต้องการโชคลาภ!

ตอนที่ 2269 ข้าต้องการโชคลาภ! “ผู้อาวุโสใหญ่แห่งตระกูลสายเลือดเร้น จีหลิงมาขอเข้าพบสหายหนุ่มเย่!”

ขณะหลี่จ้าวชิงกำลังคุกเข่าก้มโขกพื้นอยู่นั้นมันก็เกิดเสียงของผู้คนดังขึ้นมาจากนอกห้อง

แม้ว่าอีกฝ่ายนั้นจะไม่ได้จงใจปล่อยพลังกดดันออกมาแต่ตัวหลี่จ้าวชิงก็สัมผัสได้ถึงคลื่นพลังรุนแรงจากภายนอก

ตัวตนนี้มันใกล้เคียงกับเต๋าสวรรค์อย่างมาก!

แต่ทำไมคนระดับนั้นถึงได้พูดจาเช่นนี้กับเทพสวรรค์ผู้หนึ่ง? ไม่กล้าแม้แต่จะเข้ามาก่อนได้รับอนุญาต?

เจ้าหนุ่มตรงหน้าเขานี้มันเป็นใครกันแน่?

หลี่จ้าวชิงนั้นได้รับรู้แล้วว่าตัวตนที่อยู่ตรงหน้าเขานี้มันน่ากลัวจนเกินกว่าที่สมองของเขาจะรับไหว

ในเวลานี้ความหวังที่จะรอดกลับไปของเขามันดับลงสิ้น

เขาเข้าใจแล้วว่าวันนี้คงเป็นวันตายของตน

“เข้ามา” เย่หยวนลุกขึ้นกล่าว

ชายแก่ในชุดคลุมยาวสีขาวสะอาดเดินเข้ามาภายในพร้อมด้วยคลื่นพลังที่ทำให้ผู้สัมผัสถึงต้องขนลุกไปทั้งกาย

ยอดฝีมือเต๋าสวรรค์แปดลายขั้นสุดนั้นมันไม่ต้องปล่อยพลังกดดันใดๆ ออกมาพวกเขาก็มีคลื่นพลังที่ใกล้เคียงกับเต๋าสวรรค์ได้

เย่หยวนนั้นรู้ดีถึงพลังของเผ่าเทวาว่าตัวตนอย่างจีหลิงหรือหรูเฟิงนั้นต่อให้จะเป็นเจ้าฟ้าดินชาวมนุษย์หนึ่งหรือสองทลายก็คงไม่อาจเอาชนะได้

แต่ปัญหาคือยอดฝีมือชาวมนุษย์มันมีจำนวนเยอะกว่ามาก!

หากหนึ่งคนไม่อาจชนะ สองคนไม่อาจชนะ แต่หากเป็นห้าสิบคนเล่า?

ก็จริงที่ว่าสัดส่วนของจักรพรรดิเทพสวรรค์ต่อประชากรมนุษย์ทั้งเผ่าพันธุ์มันมีจำนวนเล็กน้อยมาก

แต่ประชากรของมนุษย์นั้นจะอย่างไรมันก็มหาศาล ต่อให้จักรพรรดิเทพสวรรค์จะเกิดขึ้นมาได้แค่หนึ่งในพันล้านแต่จะอย่างไรจำนวนจักรพรรดิเทพสวรรค์มันก็มากกว่าที่เผ่าเทวาจะมาเทียบเคียงได้

จีหลิงนั้นเดินเข้ามาก้มหัวลงต่อหน้าเย่หยวนและบอก “สหายหนุ่มเย่ เรื่องราวในวันนี้มันเป็นเผ่าเทวาเราเองที่ลบหลู่เจ้า เราพร้อมที่จะชดเชยให้! เราขอแค่ให้สหายหนุ่มเย่ช่วยมีเมตตาส่งยาแก้พิษมาให้เราด้วย”

หลี่จ้าวชิงเบิกตากว้าง!

เพราะในเวลานี้เมื่อจีหลิงเดินมาอยู่ข้างๆ เขานี้ตัวเขาไม่อาจจะทำได้แม้แต่เงยหน้าขึ้นมามอง!

เขามั่นใจอย่างมากว่าชายแก่คนนี้คงเป็นจักรพรรดิเทพสวรรค์ขั้นปลายขึ้นไปแน่ๆ

แต่คนระดับนี้กลับมาก้มหัวขอโทษแก่เด็กน้อยเทพสวรรค์คนหนึ่ง!

ภาพนี้มันทำให้เขาแทบสิ้นสติลง

เทพสวรรค์คนหนึ่งจะยิ่งใหญ่อะไรได้ปานนั้น?

เย่หยวนหันไปมองจีหลิงพร้อมกล่าว “โอ้? เช่นนั้นผู้อาวุโสใหญ่จะใช้สิ่งใดชดใช้เล่า?”

จีหมิงเองก็ย่อมจะเตรียมการมาอย่างดีกล่าวอย่างไม่มีติดขัด “ตระกูลสายเลือดเร้นเราสะสมสมบัติวิญญาณจักรพรรดิเทพสวรรค์ไว้ไม่น้อย หากสหายหนุ่มเย่ต้องการอยากได้มันชิ้นใดก็เชิญเลือกเอาไปได้ตามสบาย นอกจากนั้นไม่ว่าจะเป็นวรยุทธบ่มเพาะ โอสถ ผลึกปราณเทวะเราก็พร้อมมอบให้สิ้น!”

หลี่จ้าวชิงสูดหายใจเข้าลึกได้แต่นึกว่าความแค้นนี้มันต้องลึกล้ำปานใดถึงขั้นต้องจ่ายค่าชดใช้กันให้ด้วยสมบัติวิญญษณจักรพรรดิเทพสวรรค์เช่นนี้?

ที่สำคัญไปกว่านั้นมันยังให้เลือกได้!

สมบัติวิญญาณจักรพรรดิเทพสวรรค์มันไร้ค่าถึงขนาดนั้นตั้งแต่ปานใดกัน?

มีหรือที่เขาจะรู้ว่าตระกูลสายเลือดเร้นนี้หลบซ่อนในมหาพิภพถงเทียนมานับยุคสมัย? เหล่ายอดฝีมือชาวมนุษย์ที่ถูกคนทั้งหลายนี้ฆ่าสังหารไปเองมันก็มาเกินกว่าจะนับได้

สมบัติวิญญาณจักรพรรดิเทพสวรรค์ทั้งหลายนั้นมันย่อมจะมีเก็บไว้มหาศาล

“ไม่พอ!” เย่หยวนกล่าวสองคำนี้ออกมาอย่างหนักแน่น

จีหลิงขมวดคิ้วแน่น “สหายหนุ่มเย่ เฒ่าคนนี้ได้กล่าวขอโทษและแสดงออกอย่างจริงใจแล้ว! หรือว่าเจ้าคิดจะยอมตายไปพร้อมๆ กับพวกเรากัน?”

เย่หยวนหันไปมองด้วยสายตาเย็นเยือก “ชีวิตเผ่าเทวาของเจ้านั้นมีค่าแล้วชีวิตของสหายข้านี้ไร้ค่าหรือ?”

จีหลิงหลุดร้องออกมา “แต่เขาก็ยังไม่ตาย!”

เย่หยวนจึงตอกกลับไป “แต่อาจารย์ของเขาตาย!”

จีหลิงนั้นย่อมได้แต่ดูถูกอยู่ในใจ

มีหรือที่ชีวิตมดปลวกเช่นนั้นมันจะมามีค่าเท่าเผ่าเทวาได้?

แต่เวลานี้เขาย่อมจะไม่มีทางกล่าวมันออกมา

เพราะพิษนี้มันมิใช่สิ่งที่เขาจะปล่อยไปได้!

จีหลิงจึงบอก “เจ้าอยากได้อะไร?”

เย่หยวนตอบกลับไป “ข้าอยากได้โชคลาภ!”

จีหลิงขมวดคิ้วแน่น “โชคลาภของเผ่าเทวาเรามันมิใช่สิ่งที่เจ้าจะเข้าถึงได้!”