ตอนที่ 2276 ยังจำที่ข้าแตะตัวเจ้าได้ไหม?

เย่หยวนมองดูที่ตัวถังยู่เฉิงพร้อมกล่าวขึ้นด้วยสีหน้าหนักใจ “ข้าก็อุตส่าห์เชื่อเจ้า แต่เจ้ากลับมาหักหลังกันเช่นนี้หรือ?”

ถังยู่เฉิงนั้นหัวเราะลั่นขึ้น “หากข้าไม่กล่าวเช่นนั้นแล้วเจ้าจะปล่อยข้ามาหรือ? เจ้าโง่! เจ้าถูกหลอกด้วยคำพูดแค่ไม่กี่คำ!”

แต่เย่หยวนกลับถอนหายใจยาวเหมือนหมดหวังต่อโลกหล้า “เฮ้อ ทำไมเจ้าต้องทำเช่นนี้ด้วย?”

ถังยู่เฉิงยิ้มเย้ย “แค่มดปลวกทั้งหลายนั้นเจ้าคิดว่าข้าจะสนใจหรือ? มหาพิภพถงเทียนนี้มันมีมดปลวกอยู่มากมาย! ลูกพี่ลูกน้องข้าแค่เล่นกับพวกมันนิดหน่อยจะผิดใด? แต่เฒ่าขี้เมานั้นมันกลับสังหารเขาลง! ฝ่าฝืนกฎแห่งสวรรค์!”

ถังยู่เฉิงนั้นเป็นหนึ่งในเหล่าคนที่ถูกเรียกว่ายอดอัจฉริยะบุตรแห่งสวรรค์ทั้งหลาย!

เขานั้นเกิดมาจากคู่รักจักรพรรดิเทพสวรรค์ แน่นอนว่าย่อมมีรากฐานหนักแน่นเกิดมาก็มีพลังบ่มเพาะอาณาจักรเทพสวรรค์

ในสายตาของเขานั้นคนที่ยังขึ้นไม่ถึงอาณาจักรเทพสวรรค์ล้วนไร้ค่าเป็นแค่มดปลวก

มีหรือที่คนเช่นนี้จะไปสนใจความเป็นความตายของนักยุทธอาณาจักรราชันพระเจ้าใด?

ถังยู่เฉิงนั้นมองดูเย่หยวนด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย “เจ้าคิดว่าตนมีพลังบ่มเพาะถึงอาณาจักรเทพสวรรค์ขั้นสุดแล้วจะทำตัวเหนือฟ้าล้ำกฎสวรรค์ได้? นายน้อยผู้นี้จะบอกเจ้าให้ว่าต่อหน้าพ่อแม่ข้าแล้วเจ้ามันก็แค่มดปลวกเช่นกัน!”

จักรพรรดิเทพสวรรค์ซุนหยูมองดูเย่หยวนด้วยสายตาเย็นเยือก “ได้ยินหรือไม่? ต่อหน้าจักรพรรดิเทพสวรรค์นั้นทุกสิ่งอย่างล้วนเป็นแค่มดปลวก! เด็กน้อย ปลิดชีวิตตัวเองเสีย หรือเจ้าอยากจะตายลงด้วยมือจักรพรรดิผู้นี้?”

เย่หยวนนั้นไม่คิดสนใจจักรพรรดิเทพสวรรค์ซุนหยูใดๆ และยังคงกล่าวต่อถังยู่เฉิงด้วยรอยยิ้ม “แต่ในสายตาของข้า เจ้ามันก็แค่มดปลวกเหมือนกัน!”

ถังยู่เฉิงนั้นหัวเราะลั่นขึ้นมา “เป็นแล้วทำไมเล่า? ต่อหน้าพ่อแม่ข้าเจ้าจะทำอะไรข้าได้?”

เย่หยวนมองดูที่ถังยู่เฉิงด้วยสายตาหนักใจ “เจ้ายังจำที่ข้าแตะตัวเจ้าก่อนไปได้หรือไม่?”

ถังยู่เฉิงหน้าถอดสีร้องขึ้นมา “จ-เจ้าคิดขู่ข้า?”

เวลานี้มิใช่แค่ถังยู่เฉิงแต่แม้แต่ตัวจักรพรรดิเทพสวรรค์ซุนหยูและจักรพรรดิเทพสวรรค์เฟิงหวู่เองก็ยังต้องหันหน้ากลับมามองดูตัวลูกชายอย่างไม่อาจห้าม

แต่มันก็สายเกินไปแล้ว

ฉัวะ!

เย่หยวนยกนิ้วขึ้นมาดีดทำให้เกิดคลื่นดาบมหาศาลพุ่งพวยออกมาจากร่างกายของถังยู่เฉิง

ถังยู่เฉิงถูกสับหั่นจนกลายเป็นเศษก้อนเนื้อด้วยพลังดาบทั้งหลายนั้น

สิ่งที่เย่หยวนทิ้งไว้บนร่างของถังยู่เฉิงมันก็คือพลังงานดาบนั่นเอง

ตราบเท่าที่เย่หยวนคิดใช้มัน พลังของดาบนั้นก็จะปะทุขึ้นอย่างรุนแรง

เพียงแค่ว่าด้วยฝีมือของถังยู่เฉิงแล้วเขาย่อมไม่อาจรู้ตัวได้

จักรพรรดิเทพสวรรค์ซุนหยูและจักรพรรดิเทพสวรรค์เฟิงหวู่นั้นต่างต้องมองดูภาพตรงหน้าอย่างไม่คิดอยากเชื่อสายตา

ลูกชายที่รักของพวกเขาถูกสังหารลงต่อหน้าเช่นนั้น! ศพของเขาในเวลานี้มันไม่เหมือนแม้แต่เค้าเดิมให้จดจำใดๆ!

เฒ่าขี้เมาเองก็ต้องอ้าปากค้างขึ้นมา ไม่นึกไม่ฝันว่าเย่หยวนจะคลั่งได้ปานนี้ ถึงกับคิดฆ่าสังหารลูกของจักรพรรดิเทพสวรรค์ต่อหน้าพ่อแม่

เมื่อได้เห็นเช่นนี้แล้ว ดูท่ามันคงมิใช่ว่าเย่หยวนไม่รู้เรื่องราวโลกหล้า

แต่ในเมื่อเขาฝังพลังดาบไว้ในร่างของถังยู่เฉิงแล้ว ทำไมเขาจึงไม่คิดใช้มันเพื่อข่มขู่สองจักรพรรดิเทพสวรรค์เอาเล่า?

เขานั้นยิ่งได้รู้ก็ยิ่งไม่อาจเข้าใจวิธีการคิดของเย่หยวนได้

แต่เย่หยวนนั้นไม่คิดสนใจราวกับว่าเขาแค่กวาดขยะออกจากพื้นและยิ้มกล่าว “ที่ข้าเชิญพวกเจ้าทั้งสองมานี้ก็เพราะข้าอยากให้เจ้าปล่อยประทับเสี้ยววิญญาณของเฒ่าขี้เมาออก พอจะทำได้หรือไม่?”

ตู้ม!

ตู้ม!

สองคลื่นพลังรุนแรงนั้นพุ่งทะยานเข้ามาหาเย่หยวนในทันที

“ประทับเสี้ยววิญญาณ? หึๆ! เจ้าฆ่าสังหารลูกข้า จักรพรรดิผู้นี้จะป่นกระดูกของเจ้าให้มันสาใจ!” จักรพรรดิเทพสวรรค์เฟิงหวู่ร้องลั่น

ถังยู่เฉิงนั้นเป็นหัวแก้วหัวแหวนของนาง จักรพรรดิเทพสวรรค์เฟิงหวู่เองก็ตามใจลูกอย่างมากไม่คิดปล่อยให้เขาต้องเผชิญความยากลำบากใดๆ

แต่เวลานี้เย่หยวนกลับมาสังหารลูกรักลงต่อหน้านาง มีหรือที่จักรพรรดิเทพสวรรค์เฟิงหวู่จะทนรับไว้ได้?

นางคิดระบายมันออกมาใส่เย่หยวนสิ้น

หลังจากยืนนิ่งไปพักหนึ่งตัวจักรพรรดิเทพสวรรค์ซุนหยูเองก็กล่าวขึ้นมาด้วยน้ำเสียงโกรธแค้น “ดีมากเจ้าเด็กนรก! เจ้ามันกล้า! ไม่นานเจ้าจะได้เสียใจที่เกิดขึ้นมาบนโลกนี้!”

ฟุบ!

เวลานี้ตัวจักรพรรดิเทพสวรรค์เฟิงหวู่ไม่คิดรอให้จักรพรรดิเทพสวรรค์ซุนหยูลงมือใดๆ นางมาถึงหน้าเย่หยวนในพริบตาและกำลังจะทุบฝ่ามือหนักหน่วงใส่

ลายพระเจ้าปลิวว่อนพร้อมด้วยคลื่นพลังที่ทำให้ฟ้าดินเปลี่ยนสี