ตอนที่ 2279 เหนือระยะหมื่นกิโลเมตร!

“เขา… เขาเดินเข้าหมอกไป?”

“หรือว่าเขามาที่เขาแห่งถงเทียนเพื่อฆ่าตัวตาย?”

“อ่า! ข้าจำได้แล้ว! เขา… คือคนผู้นั้น!”

จู่ๆ ก็มีชายชุดเทาผู้หนึ่งร้องกล่าวขึ้นมาอย่างกับว่าจำเรื่องราวสุดเหนือธรรมชาติขึ้นมาได้

คนทั้งหลายที่บ่มเพาะศึกษาเต๋าอยู่นั้นต่างต้องหันหน้ามามองดูที่ต้นเสียงผู้ร้องลั่นนั้น

ชายชุดเทานั้นกลับไม่ได้แสดงสีหน้าหวั่นไหวใดๆ

คนผู้หนึ่งกล่าวขึ้นมาอย่างเย้ยหยัน “ใครกันเล่า มาทำเสียงดังรบกวนคนไปได้?! เขาเดินเข้าม่านหมอกไปแล้วมีหรือยังรอดชีวิตได้?”

ชายชุดเทานั้นหยักหน้ารับอย่างหนักแน่น “รอดสิ! ข้านั้นเดิมทีก็ยังจดจำเขาไม่ได้แต่เมื่อได้เห็นเขาเดินเข้าม่านหมอกไปข้าก็จดจำได้ขึ้นมาว่าเมื่อราวสองพันปีก่อนมันได้มีคนที่เข้าม่านหมอกไปเช่นนี้เหมือนกันและยังกลับออกมาได้อย่างปลอดภัย! และเขาคนนั้นก็คือชายคนที่เราได้เห็นเมื่อกี้! แต่ว่าคลื่นพลังของเขานั้นเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ข้าไม่อาจจะจดจำเขาได้จนเห็นเขาเดินเขาม่านหมอกไปนั่นแหละ!”

“หะ?! มันเป็นไปไม่ได้หรอก!”

ชายชุดเทานั้นยิ้มรับออกมา “มันจะมีอะไรเป็นไปไม่ได้? คนที่ได้เห็นเรื่องราวในวันนั้นมันมิใช่แค่ข้าคนเดียว! ในตอนนั้นมันกลายเป็นเรื่องสุดโด่งดังในระยะสิบกิโลเมตรเรา! แต่หลังจากเราลงไปแล้วมันย่อมจะไม่มีใครเชื่อเรื่องที่เกิดขึ้นมา ในตอนนั้นข้ายังเป็นแค่ราชันพระเจ้าสามดาว เวลานี้สองพันปีผ่านไปข้าบรรลุขึ้นอาณาจักรราชันพระเจ้าเก้าดาวได้ แต่ดูท่าทางของเขานี้ ข้าล่ะสงสัยจริงๆ ว่าเขาไปถึงระดับใดแล้ว!”

พร้อมๆ กันนั้นมันก็มีคนกล่าวขึ้นมา “หรือว่าเขาจะไม่ได้อยู่ในอาณาจักรราชันพระเจ้าแล้ว? แต่ข้าไม่อาจมองถึงพลังที่แท้ของเขาได้เลย!”

ชายชุดเทาจึงร้องบอก “หึๆ ด้วยพรสวรรค์ของคนผู้นั้นสองพันปีนี้มีหรือที่เขาจะยังอยู่แค่อาณาจักรราชันพระเจ้า? ดูท่าเขาคงขึ้นไปถึงอาณาจักรเทพถ่องแท้แล้วด้วยซ้ำ!”

แต่มันกลับมีเสียงไม่เห็นด้วยดังขึ้นมา “โม้ไปเถอะเจ้า! มีหรือที่เทพถ่องแท้จะมาขึ้นเขาด้วยทางนี้?”

ชายชุดเทาตอบกลับไปด้วยรอยยิ้ม “เจ้าจะไปรู้อะไร? คนผู้นั้นมิใช่สิ่งที่สามัญสำนึกจะเข้าใจได้! ตอนนั้นที่เขาขึ้นเขาแห่งถงเทียนมานี้เขายังเป็นแค่บรรพชนพระเจ้าด้วยซ้ำ! เวลานั้นเขามาเพื่อจะบรรลุอาณาจักรราชันพระเจ้า! เวลานี้เขาอยู่ในอาณาจักรเทพถ่องแท้ คงเข้ามาทางนี้เพื่อที่จะทบทวนเรื่องราวที่เคยได้เรียนรู้ไป มันจะมีอะไรแปลกตรงไหน?”

ชายชุดเทานั้นได้กล่าวเรื่องที่ทำลายกฎทุกอย่างของเขาแห่งถงเทียนลงสิ้น

แน่นอนว่าหลายต่อหลายคนย่อมไม่คิดเชื่อ

เพราะจะอย่างไรเสียคำของชายชุดเทานี้มันก็ไม่มีหลักฐานใดมารองรับ!

…

เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ…

ภายในม่านหมอกนั้นมันก็ยังคงมีสายฟ้าสีครามพุ่งผ่านไปมา

เย่หยวนที่ได้เข้ามานั้นปล่อยให้สายฟ้าทัณฑ์สวรรค์นี้ปะทะร่างอย่างไม่คิดปัดป้องใด

เพราะเหล่าสายฟ้าทัณฑ์สวรรค์นี้มันไม่เป็นภัยใดๆ แก่ตัวเย่หยวนสิ้น

แต่เย่หยวนนั้นยังสามารถสัมผัสถึงพลังเต๋าของเขาแห่งถงเทียนได้เพราะพวกมัน!

หลังจากค่อยๆ วิเคราะห์ไปเย่หยวนก็ยิ่งเริ่มร่างภาพได้แจ่มชัดขึ้น

หลังจากนั้นเขาก็ค่อยๆ เดินผ่านม่านหมอกขึ้นไปจากระยะสิบกิโลเมตรขึ้นสู่เขตของอาณาจักรนภาสวรรค์

เหล่านักยุทธทั้งหลายต่างต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นว่ามีคนเดินขึ้นมาจากม่านหมอก

ม่านหมอกนั้นมันเป็นดินแดนแห่งความตายไม่มีใครจะออกมาได้อย่างแน่นอน

คนทั้งหลายที่เข้ามานั้นย่อมจะเข้ามาผ่านทางขึ้นเขาของอาณาจักรนภาสวรรค์

แต่เวลานี้มันกลับมีคนผู้หนึ่งเดินผ่านขึ้นมาจากม่านหมอก มีหรือที่คนทั้งหลายจะไม่ตกตะลึง?

แต่เย่หยวนก็ไม่คิดสนใจสายตาตื่นตะลึงใดๆ เดินขึ้นเขาไปเรื่อยๆ ด้วยท่าทางครุ่นคิด

เย่หยวนไม่เคยก้าวขึ้นมาถึงระดับนี้

แต่หลังจากเย่หยวนขึ้นมาได้ เขาก็รู้สึกได้ถึงอีกเรื่องหนึ่ง

เพราะจากระยะสิบกิโลเมตรขึ้นมานี้เขาได้ใช้วรยุทธบ่มเพาะที่สร้างขึ้นมาจากเต๋าของเขาน้อยแห่งถงเทียนและได้รับรู้ว่าคนทั้งหลายในโลกหล้าคิดผิดไปจริงๆ!

ทางเดินของเขานี้ต่างหากคือทางที่ถูก!

หากเปิดสร้างโลกขึ้นมาในตอนที่ยังอยู่อาณาจักรบรรพชนพระเจ้านั้นมันจะเหมือนเป็นการปิดกั้นทางพัฒนาทางตนไปสิ้น

หากลองเทียบกันแล้วอาณาจักรราชันพระเจ้ามันไม่อาจจะเทียบเคียงอาณาจักรวายุพระเจ้าของเขาได้เลย

หากไม่นับเรื่องของแนวคิดใดๆ แล้ววัดกันแค่ที่พลังบ่มเพาะอาณาจักรวายุพระเจ้าของเขานั้นมันจะเหนือล้ำกว่าอาณาจักรราชันพระเจ้าไปมากล้น

แม้ว่าเย่หยวนจะมีพลังแนวคิดช่วยเหลือมาตลอดทางแต่หากวัดกันจริงๆ แล้วอาณาจักรวายุพระเจ้าของเย่หยวนมันก็จะเหนือล้ำกว่าอาณาจักรราชันพระเจ้าของคนทั้งหลายไปทั้งในด้านคุณภาพและปริมาณปราณเทวะ

และความแตกต่างนี้มันจะยิ่งขยายออกในอาณาจักรนภาสวรรค์!

หากเรื่องราวมันเป็นไปตามที่เย่หยวนคาดเดา ยิ่งบ่มเพาะไปสูงพลังของเขาและผู้คนมันก็จะยิ่งแตกต่างมีช่องว่างที่ห่างล้ำ

เพราะฉะนั้นเวลานี้ที่เขาบ่มเพาะมาถึงอาณาจักรพิภพโกลาหลขั้นสุดแล้วเขาจึงมีพลังเหนือล้ำกว่าเทพสวรรค์ขั้นสุดทั้งหลายไปหลายขุมอย่างไม่เห็นฝุ่น

บางทีหากวัดกันแค่ที่พลังบ่มเพาะนั้นเขาอาจจะยังไม่ถึงระดับของจักรพรรดิเทพสวรรค์หนึ่งดาว แต่มันก็คงไม่ห่างไกลกันมาก

เพราะฉะนั้นด้วยแนวคิดที่เหนือล้ำและเต๋าที่ลึกซึ้งของเขา เขาจึงสามารถสังหารจักรพรรดิเทพสวรรค์ลงถึงสองคนได้อย่างง่ายดาย

แต่สิ่งที่เขาใช้นั้นมันมิใช่แค่พลังแห่งต้นกำเนิดหรือพลังแห่งแนวคิด แต่มันเป็นพลังบ่มเพาะของเขาด้วยที่ไม่ได้อ่อนแอกว่าคนทั้งสองไปมากนัก