ตอนที่ 2292 ล่อ

เย่หยวนนั้นอยู่บนเขาขนนกต่อไปอีกหลายวันเพื่อทบทวนวิเคราะห์เรื่องราวที่ได้ถกไป

การถกความรู้กับยอดคนอย่างมหานักบวชศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลนั้นมันย่อมจะทำให้เกิดความเหนื่อยอ่อนอย่างมาก

แม้ว่าจะเก่งกาจระดับเย่หยวนนี้มันก็ยังต้องใช้เวลาไม่น้อยกว่าจะวิเคราะห์เรื่องราวทั้งหลายจนแตกฉานเป็นความรู้

หลังจากจักรพรรดิเทพสวรรค์เจิ้งหมิงเข้ามาถึงอาณาจักรหทัยเมฆานี้เขาก็ได้พาตัวเฒ่าขี้เมาออกเดินทางไปซื้อหาสมุนไพรวิญญาณที่เมืองหทัยเมฆา

เมืองหทัยเมฆานั้นคือสถานที่จัดงานหลักของงานประชุมโอสถสหภูมิภาคสมุนไพรที่หลั่งไหลเข้ามานี้มันก็มากมายจนเกินกว่าจะนับ

แต่จะอย่างไรนสมุนไพรวิญญาณระดับแปดนั้นมันมิใช่สิ่งที่หาได้ง่ายดายนัก แม้จะเป็นในงานประชุมโอสถสหภูมิภาคนี้มันก็ไม่อาจจะหาซื้อได้ง่ายๆ

ที่สำคัญไปกว่านั้นคือสมุนไพรที่ใช้ในการหลอมโอสถเมฆาสวรรค์เก้าหลอมนั้นมันอยู่ในระดับที่หายาก หากคิดอยากหาซื้อมันให้ครบนั้นคงต้องลำบากไม่น้อย

เฒ่าขี้เมานั้นมาถึงยังที่แห่งนี้ย่อมจะอยากสัมผัสว่ามันเป็นอย่างไรและเดินทางออกไปกับจักรพรรดิเทพสวรรค์เจิ้งหมิงเพื่อดูเมือง

ครึ่งเดือนจากนั้นเย่หยวนก็ออกมาจากการเก็บตัวบ่มเพาะและได้เข้าใจยอดเต๋าต้นกำเนิดมากขึ้นกว่าเก่ามาก

แต่จะอย่างไรเรื่องที่ได้ยินได้รู้ในครั้งนี้มันก็ลึกล้ำอย่างมาก ยังมีอีกหลายเรื่องที่เย่หยวนในเวลานี้ไม่อาจเข้าใจได้ถ่องแท้และต้องใช้เวลาค่อยๆ ทำความเข้าใจไประหว่างการเดินทาง

การถกเต๋าในครั้งนี้มันได้ทำให้ตัวเย่หยวนเข้าใจถึงความเก่งกาจของมหานักบวชศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลและโอสถบรรพกาลอย่างแท้จริง

กำลังความสามารถของพวกเขานี้คงนับได้ว่าเป็นขุนเขายิ่งใหญ่จริงๆ

“เย่หยวน ผู้อาวุโสเจิ้งหมิงและเฒ่าขี้เมาออกไปกว่าเดือนแล้วแต่ยังไม่กลับมาเลย มันคงไม่ได้เกิดเรื่องใดใช่หรือไม่?” ไป่หลี่ชิงหยานกล่าวขึ้น

เย่หยวนขมวดคิ้วแน่น “ยังไม่กลับมา? มันคงมีเรื่องแน่แล้ว! แต่เจ้าวางใจเถอะ จะอย่างไรคนทั้งหลายก็รู้ว่าทั้งเจิ้งหมิงและเฒ่าขี้เมานั้นเป็นคนของเรา พวกนั้นคงไม่เล่นงานกันถึงตาย”

เสียงของเย่หยวนยังกล่าวไม่ทันจบมันก็เกิดเสียงหนึ่งร้องเรียกขึ้นที่ด้านนอก

“ฉางตงแห่งอาณาจักรยอดมลานขอเข้าพบรองมหาปราชญ์!”

เย่หยวนที่ได้ยินก็ยิ้มออกมา “เห็นไหมเล่าพูดยังไม่ทันขาดคำ? ข้าว่ามันคงมีคนเหงาคิดอยากท้าทายข้าแหละ”

ไป่หลี่ชิงหยานเบิกตากว้างขึ้นอย่างภาคภูมิ

ชายที่นางรักนั้นได้กลายเป็นตัวตนระดับสุดยอดของมหาพิภพถงเทียนไปแล้ว!

เมื่อจักรพรรดิเทพสวรรค์ฉางตงได้เห็นเย่หยวนเขาก็รู้สึกประหลาดใจขึ้นมา

เขานั้นไม่นึกไม่ฝันว่ารองมหาปราชญ์ที่สร้างชื่อสนั่นโลกานั้นมันจะเป็นแค่เด็กหนุ่มขนาดนี้

แต่ไม่นานจิตใจของเขาก็สงบลง

หากเป็นเด็กหนุ่มแค่นี้ มีหรือที่จะเก่งกาจไปกว่านายน้อยของเขาได้?

ดูเหมือนว่าเรื่องราวของรองมหาปราชญ์ที่ได้ยินมามันจะเป็นการพูดกันเกินจริงเสียแล้ว

คิดมาถึงตรงนี้ความเลื่อมใสใดๆ ต่อรองมหาปราชญ์ของเขาก็เสื่อมลง

“มาหาข้ามีธุระใด?” เย่หยวนถาม

ฉางตงยืนเขามือไขว่หลังกล่าวออกมา “ฉางตงนั้นมาเพื่อส่งข้อความแทนนายน้อย นายน้อยของข้านั้นคือศิษย์ของจักรพรรดิเทพสวรรค์อี้เซียนแห่งอาณาจักรยอดมลาน ท่านจ้าวซีซวน ข้าว่าท่านรองมหาปราชญ์ก็คงเคยได้ยินนามนั้นมาบ้าง”

เย่หยวนเลิกคิ้วขึ้นตอบ “ขอโทษด้วย ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อน อ่า… จักรพรรดิเทพสวรรค์อี้เซียนแห่งอาณาจักรยอดมลานนี้โด่งดังมาก?”

ฉางตงยืนนิ่งไปพีกหนึ่งก่อนจะร้องขึ้นมาอย่างไม่พอใจ “อาณาจักรยอดมลานของเรานั้นคือยอดแดนศักดิ์สิทธิ์การโอสถแห่งมหาพิภพถงเทียน เจ้ากลับมาบอกว่าไม่เคยได้ยินมาก่อน?! ที่พูดมานี้คงคิดท้าทายอาณาจักรยอดมลานแล้ว!”

เย่หยวนผายมือตอบกลับมา “ไม่เคยได้ยินก็ไม่เคยได้ยิน เจ้าจะให้ข้าทำท่าเหมือนเคยได้ยินมาก่อนหรือ?”

เขานั้นย่อมจะไม่เคยได้ยินเรื่องของอาณาจักรยอดมลานใดๆ เพราะแม้แต่อาณาจักรหทัยเมฆานี้เองตัวเย่หยวนก็เพิ่งจะเคยได้ยินถึงมาก่อนนี้ไม่นาน

ส่วนเรื่องจักรพรรดิเทพสวรรค์อี้เซียนใดๆ นั้น เขาย่อมจะไม่เคยได้ยินถึง

ตั้งแต่ที่ขึ้นมหาพิภพถงเทียนมานี้ความเข้าใจต่อโลกการโอสถของเย่หยวนมันมีแค่ตัวโอสถบรรพกาลและมหานักบวชศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลเท่านั้น

เขาย่อมจะไม่ได้สนใจไปถามหาว่าใครคือเจ้าดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งการโอสถทั้งหลาย

ตัวจักรพรรดิเทพสวรรค์ฉางตงกัดฟันแน่นด้วยใบหน้าแดงก่ำ “ดีมาก! คำพูดของรองมหาปราชญ์นี้ฉางตงจะนำกลับไปบอกท่านอี้เซียนให้รู้!”

เย่หยวนยักไหล่ตอบกลับไป “ก็ตามใจเจ้าสิ แล้วเจ้ามาหาข้ามีธุระใด?”