ตอนที่ 2335 เมืองเมฆหนุน

ฟุบ! ฟุบ! ฟุบ!

คลื่นพลังรุนแรงหลายสายพุ่งมาถึงที่เกิดเหตุในพริบตา

ตระกูลเจียนนั้นมียอดฝีมือมากล้น เมื่อเกิดเรื่องยิ่งใหญ่เช่นนั้นขึ้นกลางเมืองคนทั้งหลายย่อมจะต้องตื่นตระหนกเป็นธรรมดา

“ใครกันที่มันกล้ามาก่อเรื่องในเขตตระกูลเจียน!”

“กล้าลงมือต่อท่านบรรพกาล เบื่อที่จะมีชีวิตแล้วหรือ?”

…

เสียงร้องลั่นอย่างขุ่นเคืองและโกรธแค้นดังลั่นขึ้นมาตามๆ กันแต่เมื่อคนทั้งหลายมาถึงยังที่เกิดเหตุพวกเขากลับต้องยืนนิ่งอย่างมึนงง

เพราะคนที่อยู่กับบรรพกาลของพวกเขานั้นมันมีแค่ชายหนุ่มคนหนึ่ง

และเจ้าหนุ่มคนนี้ยังเป็นแค่จักรพรรดิเทพสวรรค์คนหนึ่ง แต่ฝ่ายบรรพกาลของพวกเขาที่นั่งอีกฝ่ายกลับกำลังกระอักเลือดออกมา!

หรือว่าจะเป็นเจ้าหนุ่มคนนี้ที่ทำร้ายบรรพกาลของพวกเขา?

มันจะเป็นไปได้หรือ?

พวกเขานั้นคิดอยากจะจับตัวเจ้าหนุ่มคนนี้ถามเรื่องราวแต่ก็รู้สึกว่ามันไม่สมเหตุสมผล

มีหรือที่บรรพกาลของพวกเขาจะถูกจักรพรรดิเทพสวรรค์คนหนึ่งทำร้ายจนบาดเจ็บได้?

ระหว่างที่คนทั้งหลายกำลังมองดูเรื่องราวอย่างมึนงงตัวจักรพรรดิเทพสวรรค์เฉียนจี้ก็ยกมือขึ้นมาโบกปัด “ไม่มีอะไรหรอก พวกเจ้าไปเถอะ!”

ทุกผู้คนต่างหันมามองหน้ากันอย่างไม่รู้ต้องทำอย่างไร

ตัวเจียนหยุนซินที่ได้ยินก็ตั้งสติกลับมาได้ “มันไม่มีอะไร พวกเจ้ากลับไปได้!”

เป็นตอนนั้นเองที่ทุกคนต้องเดินกลับไปอย่างมึนงงสุดใจ

เย่หยวนเองที่ได้แต่ทำหน้าหนักใจกล่าวขึ้นมา “เมืองหลวงสวรรค์มายาล้ำนั้นน่าจะมีสมุนไพรวิญญาณอยู่ไม่น้อยใช่หรือไม่? ให้เย่ผู้นี้ได้หลอมโอสถให้ผู้อาวุโสใช้รักษาตัวเถอะ”

จักรพรรดิเทพสวรรค์เฉียนจี้พยักหน้ารับออกมาอย่างเห็นด้วย

เขานั้นย่อมจะได้ยินเรื่องที่เย่หยวนได้รับการยกย่องเป็นปญมาจารย์แห่งการโอสถและหากบนโลกนี้มันจะมีใครหลอมโอสถให้เขาได้มันก็คงเป็นเย่หยวนแล้ว

เจียนหยุนซินนั้นรีบเชิญตัวเย่หยวนไปยังห้องหลอมโอสถทันทีก่อนจะกลับมาหาจักรพรรดิเทพสวรรค์เฉียนจี้อีกครั้ง

จักรพรรดิเทพสวรรค์เฉียนจี้นั้นจะอย่างไรก็เป็นถึงจักรพรรดิเทพสวรรค์อันดับหนึ่ง ถึงเวลาที่เจียนหยุนซินกลับมานั้นเขาก็กลับมานั่งปกติได้แล้ว

เมื่อได้เห็นสีหน้าของเจียนหยุนซินที่เหมือนจะอยากพูดอะไรแต่ก็ต้องกลืนมันลงคอตัวจักรพรรดิเทพสวรรค์เฉียนจี้จึงกล่าว “เขานั้นแตกต่างจากคนทั้งหลาย! เด็กชะตาไร้คาดเดาทั้งหลายนั้นมันล้วนมีต่ำสูงกันสิ้น แต่ไม่ว่าจะสูงส่งปานใดมันก็ไม่มีทางทำให้เต๋าสวรรค์ต้องลงมาเตือนเองเช่นนี้! เฒ่าผู้นี้ทำนายดวงชะตาผู้คนมานับล้านๆ ปีแต่ก็ยังไม่พบเจอทางออกให้แก่เผ่ามนุษย์ บางทีความไม่แน่นอนในครานี้… มันอาจจะต้องพึ่งพาเขาแล้ว!”

เจียนหยุนซินสั่นสะท้านไปทั้งกายก่อนจะกล่าวขึ้น “เด็กคนนี้มันคงเก็บซ่อนความลับยิ่งใหญ่ไว้กับตัว! ทำไม… ท่านพอไม่เอามันมาเองเล่า?”

จักรพรรดิเทพสวรรค์เฉียนจี้หันไปมองหน้าและส่ายหัวอย่างแรง “เวลาก็ผ่านมาตั้งหลายต่อหลายปีแล้วเจ้ายังไม่เข้าใจอีกหรือ? คนทุกผู้นั้นต่างล้วนมีชะตาของตนเอง! ความลับของเขานั้นเมื่ออยู่กับเขามันจะเป็นตัวแปรที่ไม่อาจหาค่าได้ แต่เมื่อมันมาอยู่กับข้า คุณค่าของมันก็จะจบอยู่กับแค่ชะตาของข้า! หากเป็นอย่างนี้ต่อไปศึกครั้งนี้มนุษย์คงแพ้พ่ายแน่! หากมันกลายเป็นค่าที่แน่นอนขึ้นมาแล้วมันก็จะเท่ากับว่ามนุษย์ได้พ่ายแพ้ลงด้วยน้ำมือของเฒ่าผู้นี้! ตอนนี้ยังไม่ต้องนึกถึงเรื่องผลดีผลเสียใดๆ แต่เจ้าคิดหรือว่าหากเผ่าเทวามันเอาชนะได้แล้วมันจะปล่อยพวกเราให้รอดชีวิต?”

เจียนหยุนซินนั้นต้องสูดหายใจเข้าตั้งสติอย่างอับอาย “มันเป็นลูกเองที่รีบร้อนไม่คิดหน้าหลัง! แต่จะอย่างไรเวลานี้เขาก็ยังอ่อนแอจนเกินไป! เขาจะก้าวขึ้นมาเป็นตัวแปรสำคัญของศึกนี้ทันหรือ?”

จักรพรรดิเทพสวรรค์เฉียนจี้ที่ได้ยินก็ต้องหัวเราะขึ้น “ข้าจะไปรู้หรือ? หากข้าทำนายดวงชะตาของเขาได้เขาก็มิใช่เด็กชะตาไร้คาดเดาแล้ว! แต่มันก็เพราะว่าความเดาไม่ได้นี้แหละที่จะเป็นโอกาสให้มนุษย์เรา! คนที่สงสัยนั้นมันไม่ได้มีแค่เจ้า แต่เฒ่าคนนี้เองก็สงสัยไม่แพ้กัน!”

หลายวันต่อมาเย่หยวนก็ได้หลอมโอสถกึ่งเต๋าขึ้นมา

หลังจากที่จักรพรรดิเทพสวรรค์เฉียนจี้กลืนกินมันลงไปอาการบาดเจ็บของเขาก็ทุเลาลงอย่างทันตา

แต่จะอย่างไรพลังบ่มเพาะของจักรพรรดิเทพสวรรค์เฉียนจี้มันก็เหนือล้ำจนเกินกว่าที่พลังของเย่หยวนจะเอื้อมถึง เพราะฉะนั้นโอสถนี้มันจึงยังไม่อาจจะทำให้อาการของเขาหายสิ้นได้

แต่ด้วยความสามารถของจักรพรรดิเทพสวรรค์เฉียนจี้แล้ว อาการที่หลงเหลืออยู่มันก็ไม่ได้เป็นปัญหามากมาย

เรื่องฝีมือการโอสถของเย่หยวนนี้ตัวจักรพรรดิเทพสวรรค์เฉียนจี้กล่าวชมไม่ขาดปากไปอีกหลายวัน

หลังจากจบเรื่องราวเจียนหยุนซินก็ได้พาเย่หยวนเข้ามายังมิติสงครามดึกดำบรรพ์

ทางเข้าของมิติสงครามดึกดำบรรพ์นั้นมันอยู่ในเมืองหลวงสวรรค์มายาล้ำนี้เอง

“เอาล่ะ ข้าคงมาส่งได้เท่านี้ หลังจากเจ้าเข้าไปแล้วเจ้าจะได้รู้เองว่าต้องทำอย่างไรบ้าง” เจียนหยุนซินกล่าว

เย่หยวนพยักหน้ารับก่อนจะเข้าไปยังโลกใบน้อยนั้น

ความรู้สึกไร้น้ำหนักปรากฏขึ้นต่อหน้าเย่หยวนก่อนจะรู้สึกเหมือนภาพตรงหน้าจางหายไปและเข้ามาสู่ลูกบอลแสงหนึ่ง

พร้อมๆ กันนั้นมันก็ปรากฏข้อมูลมากมายหลั่งไหลเข้ามาในหัว

ที่แท้แล้วเจ้ามิติสงครามดึกดำบรรพ์นี้มันก็จะคล้ายๆ กับมิติบ่มเพาะมรณา

เจ้าลูกบอลแสงนี้มันจะลอกเลียนแบบความสามารถของเขาออกมา

แต่แน่นอนว่าด้วยความที่มิติสงครามดึกดำบรรพ์นี้มันถูกสร้างขึ้นมาด้วยน้ำพักน้ำแรงของจักรพรรดิเทพสวรรค์เฉียนจี้ มันย่อมจะพัฒนาไปได้ไกลล้ำกว่าของที่จอมเทพนิรันดร์สร้างขึ้น!

เย่หยวนนั้นควบคุมเจ้าร่างแยกนั้นโดยตรงและสิ่งใดที่เจ้าร่างแยกนั้นได้รับในมิติสงครามดึกดำบรรพ์มันก็จะเท่ากับว่าตัวเขาได้รับด้วย

มันก็เท่ากับว่าการส่งร่างแยกลงไปบ่มเพาะภายในมิติสงครามดึกดำบรรพ์นี้มันจะดึงดูดพลังงานฟ้าดินกลับมาให้ร่างจริงได้

มันเหมือนกับว่าเขานั้นลงไปบ่มเพาะเอง

เจ้าร่างแยกนี้มันไม่ได้ต่างไปจากร่างกายของเย่หยวนเองเลย!

แต่ที่สำคัญที่สุดก็คือเจ้าร่างแยกนี้มันจะฟื้นคืนกลับมาจากความตายได้อย่างไร้จำกัด!