ตอนที่ 2389 สั่งสอนเต๋า

สีหน้าของหวู่หยุนนั้นมันมีแต่จะแย่ขึ้นเรื่องๆ

เพราะคำพูดทั้งหลายนั้นมันเหมือนการตบหน้าเขาเข้าอย่างจัง

เขานั้นเป็นคนสร้างโถงโอสถขึ้นมากับมือ คนทั้งหลายนี้เองเขาก็สอนด้วยตนเองสิ้น

จนสุดท้ายแล้วเย่หยวนกลับเดินมาบอกว่ารากฐานของพวกเขาทั้งหลายนั้นไม่มั่นคง

แต่เย่หยวนก็ไม่คิดสนใจอารมณ์ความรู้สึกของคนทั้งหลายและกล่าวพูดถึงจุดด้อยไปเรื่อย

แรกๆ นั้นมันย่อมเริ่มจากเหล่ายอดฝีมือต้นกำเนิดระดับสามทั้งหลาย จากนั้นก็ลงไปที่ระดับสอง ระดับหนึ่งเรื่อยไป

คนนับพันนี้ เขากลับให้เวลาสั่งสอนทุกคนผู้อย่างละเอียดถี่ถ้วน

แต่ยิ่งคนทั้งหลายได้ฟังได้ยิน พวกเขาก็ยิ่งตกตะลึง

ไม่ว่าจะเป็นยอดฝีมือต้นกำเนิดหรือจอมเทพโอสถเจ็ดดาวแปดดาวใด เย่หยวนล้วนแล้วแต่ชี้จุดด้อยอย่างละเอียด บ่งถึงปัญหาของคนทั้งหลายไปอย่างชัดเจน

เย่หยวนนั้นค่อยๆ กล่าวไปด้วยสีหน้าจริงจัง

ตอนแรกๆ คนทั้งหลายก็อาจจะยังไม่คิดสนใจมากมาย

แต่ยิ่งเวลาผ่านไป เมื่อมาถึงตาของพวกเขาแล้วคนทั้งหลายต่างตั้งสติเตรียมรับฟังมันอย่างเต็มที่ไม่คิดพลาดไปแม้แต่คำพูดเดียว

แน่นอนว่าปัญหาของแต่ละคนมันย่อมจะแตกต่างกันไป

บ้างนั้นใหญ่ บ้างนั้นเล็ก

แต่ไม่ว่าจะเป็นใคร ปัญหาของมันก็จะไม่พ้นคำว่ารากฐานไม่มั่นคงไปได้

นั่นคือสิ่งที่เย่หยวนเน้นย้ำเสมอๆ แต่ไม่ว่าจะเน้นย้ำแค่ไหนมันก็คงไม่นับว่าเกินไป

หลายวันต่อมาเย่หยวนก็ได้บ่งชี้จุดด้อยของคนทั้งหลายครบจนทำให้บริเวณนี้เปี่ยมล้นไปด้วยความเงียบงัน

ทุกผู้คนนั้นต่างมองดูเย่หยวนอย่างมึนงง ราวกับว่าคนตรงหน้านี้มิใช่คน

ก่อนหน้านี้มันยังมีหลายคนคิดว่าเย่หยวนคงจับตามองแค่ไม่กี่คนในหมู่คนทั้งหลาย

ไม่มีใครคิดว่าเขานั้นกลับจะจับตาดูจุดอ่อนของทุกผู้คนสิ้น

สิ่งที่น่าตกตะลึงไปกว่านั้นคือจุดอ่อนของแต่ละผู้คนนั้น ตัวเย่หยวนนี้กลับชี้มันออกมาได้จัดเจนเสียยิ่งกว่าที่พวกเขาเองจะเข้าใจ

ไม่ว่าจะเป็นความบกพร่องน้อยๆ ในการคุมไฟหรือรายละเอียดใดเขาก็เห็นสิ้น

ทักษะเช่นนี้มันคงเรียกได้ว่าน่ากลัว

“เจ้า… เจ้า…” หวู่หยุนนั้นได้แต่อ้าปากค้างมองดูเย่หยวนอย่างไม่รู้ต้องพูดอะไร

แต่ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมเย่หยวนจึงเอาชนะเต๋าโอสถของเขาได้

วิชาการควบคุมพลังจิตที่เหนือล้ำปานนี้ ต่อให้เขาจะบ่มเพาะไปอีกนับแสนล้านปีมันก็คงไม่มีทางไปได้ถึง

จากเล็กไปใหญ่นั้นมันง่าย แต่จากใหญ่ไปมหึมามันยากเย็น!

การควบคุมพลังจิตนั้นยิ่งมันพิถีพิถันเท่าใด มันก็ยิ่งยากจะสำเร็จ

เขานี้สามารถจะมองรายละเอียดเล็กน้อยของการหลอมโอสถนับพันๆ คนพร้อมกันด้วยพลังจิตของจักรพรรดิเทพสวรรค์

เรื่องราวเช่นนั้นมันเหนือล้ำเกินกว่าที่จะจินตนาการ!

“ผู้อาวุโสหวู่หยุน ข้ารู้ว่าท่านคงไม่พอใจเรื่องที่ข้าพูดถึงพื้นฐานไม่น้อย แต่ข้านั้นไม่ได้คิดจะว่ากล่าวหาเรื่องท่านใดๆ ท่านนั้นทุ่มแรงกายแรงใจมหาศาลเพื่อเผ่าพันธุ์ทั้งหลาย ผู้น้อยนี้นับถือท่านอย่างมาก เพียงแค่ว่า… เราต้องแข็งแกร่งขึ้นกว่านี้!” เย่หยวนหันไปบอกหวู่หยุนอย่างตรงไปตรงมา

หวู่หยุนนั้นพยายามกดความตกตะลึงในใจลงไปก่อนจะพยักหน้ารับ “เจ้าอธิบายมาเถอะ เฒ่าผู้นี้ย่อมจะไม่ถือโทษเจ้าใดๆ จิตใจของเฒ่าผู้นี้ไม่ได้คับแค้นถึงปานนั้น”

เย่หยวนพยักหน้ารับ “ข้าเชื่อว่าทุกท่านที่อยู่ในที่นี้คงรู้หัตถ์พับพันใยเมฆ?”

เสียงหนึ่งตอบกลับมาอย่างไม่พอใจ “หัตถ์พับพันใยเมฆนั้นมันแค่วิชาระดับหนึ่ง มีใครจะไม่รู้! ท่านหัวหน้าผู้ฝึกสอน ท่านจะดูถูกเราเกินไปแล้ว!”

ตั้งแต่ที่มาถึงยุคสมัยนี้เย่หยวนก็ได้ศึกษาเรื่องราวของวิชาพื้นฐานต่างๆ ไปไม่น้อย

หัตถ์พับพันใยเมฆนั้นมันเป็นวิชาหลอมโอสถพื้นฐานระดับหนึ่งของยุคอดีตกาลนี้

แม้ว่าวิชาของทั้งสองยุคมันจะใช้ออกแตกต่างกันไปมาก แต่หลักการของมันก็ไม่ได้แตกต่างนัก

ด้วยระดับความเข้าใจของเย่หยวนนี้การจะฝึกฝนบ่มเพาะวิชาพื้นฐานใดๆ มันย่อมง่ายดาย

เย่หยวนยิ้มตอบกลับไป “เช่นนั้นเชิญท่านแสดงมันให้ข้าดูหน่อย”

ผู้พูดนี้เป็นถึงจอมเทพโอสถแปดดาวคนหนึ่ง เป็นยอดคนมากชื่อ

ได้ยินเย่หยวนเรียกเช่นนั้นเขาก็หัวเราะขึ้นมาก่อนจะก้าวขึ้นมาแสดงหัตถ์พับพันใยเมฆ

จอมเทพโอสถแปดดาวใช้วิชาระดับหนึ่ง แน่นอนว่ามันย่อมจะเหนือล้ำความเข้าใจคนไปมาก

เวลานี้รอบๆ มันเกิดเสียงโห่ร้องชื่นชมไม่ขาดสาย