ตอนที่ 2411 หลอก!

เมื่อมีบุตรเทวะตัวจริงตายลงต่อหน้าเช่นนั้นจิตใจของเหล่าทหารย่อมจะตกต่ำ มีหรือที่ทัพบุตรเทวะใดๆ นั้นจะยังเทียบเคียงกับพลังของทัพมนุษย์ได้?

พวกเขานั้นไม่อาจจะต้านทานได้แต่ตายตกลงไปตายๆ กัน

การแตกสลายของกองทัพนี้มันลามลุกเหมือนไฟที่ไหม้มอดทำให้ทัพบุตรเทวะนั้นแตกแยกออกจากกันเสียพลังการต่อสู้กลับไปอย่างสิ้นเชิง

ส่วนทางด้านทัพมนุษย์นั้นได้รับแรงผลักจากการลงมือของเย่หยวน แต่ละผู้คนนั้นต่างใช้พลังฝีมือออกมาเหนือล้ำทำลายล้างทัพบุตรเทวะอย่างไร้ปรานี

ทัพบุตรเทวะนั้นแตกสลายแยกย้ายหนีไปคนละทิศทางทั่วฟ้าดิน ไม่มีใครสนมานั่งนับว่าใครรอดใครตายอีกต่อไป

เวลานี้ทัพบุตรเทวะที่ว่าแข็งแกร่งนั้นมันถูกทำลายตายตกลงไม่มีหยุดพัก

ในกองทัพที่ยิ่งใหญ่นั้นมันมีตัวหยวนเจี่ยวที่กำลังมุ่งหน้าหนีไป พยายามจะหาทางหลบ

แต่ตอนที่เขากำลังหายใจโล่งอกคิดว่าเย่หยวนมันทันได้เห็นเขานั้นเอง

ที่มันกลับเกิดรอยร้าวมิติขึ้นต่อหน้าก่อนจะปรากฏเงาร่างหนึ่งเดินมาดักไว้

“สหายเก่าแก่ได้เจอหน้าแล้วจะไม่พูดทักทายกันเสียหน่อยหรือ?”

เย่หยวนนั้นกล่าวขึ้นมาด้วยเสียงราบเรียบแต่ตัวหยวนเจี่ยวนั้นกลับขนลุกตั้งไปทั้งกาย

เขาสัมผัสได้ถึงจิตสังหาร!

“เจ้า… ต้องการอะไร?” หยวนเจี่ยวถอยหลังกลับมาด้วยใบหน้าขาวซีดเปี่ยมความกลัว

“ข้าอยากได้อะไร? หึๆ ท่านหยวนเจี่ยว ท่านไม่รู้หรือว่าข้าต้องการอะไร? ตอนนั้นท่านแย่งชิงตัวลี่เอ๋อไปจากข้า ท่านคงไม่คิดฝันว่าวันหนึ่งมันจะกลับกลายมาเป็นเช่นนี้ใช่หรือไม่?” เย่หยวนถามขึ้นด้วยรอยยิ้มเย็นเยือก

หยวนเจี่ยวในตอนนั้นดูถูกทุกสิ่งอย่างในโลกหล้า มีหรือที่จะมาสนใจคำขู่ใดๆ ของเทพสวรรค์ตัวน้อย?

ต่อให้เขาจะต้องบาดเจ็บสาหัส แต่เขาก็ย่อมจะคิดว่าตัวเย่หยวนนั้นคงพิการไม่อาจฟื้นฟูได้อีก

แต่เวลาเปลี่ยนสถานการณ์มันก็เปลี่ยน ตัวเย่หยวนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขานี้มันสามารถผสานสามยอดแนวคิดเข้าด้วยกันได้และสังหารบุตรเทวะเต๋าสวรรค์เก้าลายลงด้วยดาบเดียว

ตัวเขานั้นกลับได้กลายเป็นแค่มดปลวกต่อหน้าเย่หยวนไป

เมื่อคนที่เราเคยก้มหน้าว่าก้าวขึ้นมาอยู่สูงเหนือหัวเราไป มันย่อมจะทำให้เกิดความรู้สึกคับแน่นอยู่ในอก

เมื่อพูดถึงลี่เอ๋อขึ้นมาตัวหยวนเจี่ยวก็ทำสีหน้าเหมือนเห็นฟางเส้นสุดท้าย “เย่หยวน เจ้ากล้าสังหารข้าหรือ? เจ้าไม่อยากรู้หรือว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับเยวี่ยเมิ่งลี่? ข้าจะบอกเจ้าให้ หากข้าตายลงนางเองก็ย่อมจะต้องตายด้วย!”

เย่หยวนที่ได้ยินต้องขมวดคิ้วแน่นด้วยความกังวล

หยวนเจี่ยวที่ได้เห็นยิ้มกว้างขึ้นมาพร้อมพูดต่อ “ข้าจะบอกให้ เยวี่ยเมิ่งลี่นั้นไม่ยอมเป็นบุตรีเทวะเสียทีจนเวลานี้ถูกขังไว้ในคุกของตระกูลสายเลือดลึก มันเป็นข้านี้ที่พูดกล่อมเหล่าผู้อาวุโสทั้งหลายในตระกูลให้รักษาชีวิตนางไว้ หากข้าตายแล้วนางก็ย่อมจะตายตกลงไปด้วยในไม่ช้าแน่!”

สีหน้าของเย่หยวนที่ได้ยินนั้นเปลี่ยนสีไปทันที ความกังวลหนักหน่วงปรากฏขึ้นมา

หลายปีมานี้เขาย่อมจะกังวลแต่เรื่องของลี่เอ๋ออยู่ลึกๆ ในใจแต่ด้วยกำลังของเขานั้นมันย่อมจะไม่มีทางใดที่จะบุกเข้าดินแดนของเผ่าเทวาได้

เวลานี้เมื่อได้เห็นหยวนเจี่ยวอีกครั้งเขาย่อมจะคิดถามหาเรื่องราวของหลี่เอ๋อ

“บอกข้ามา ลี่เอ๋อเป็นอย่างไรบ้าง?” เย่หยวนถามขึ้น

หยวนเจี่ยวนั้นยิ้มรับ “เข้าก็รู้นิสัยของเยวี่ยเมิ่งลี่ดี นางนั้นปฏิเสธไม่ยอมจะเป็นบุตรีเทวะไม่ว่าด้วยเหตุผลใด! นิสัยของนางนั้นมันดื้อรั้นจนไม่อาจจะโน้มน้าวได้จนทำให้เกิดการถกเถียงใหญ่โต เหล่าบรรพกาลทั้งหลายในเผ่านั้นต่างไม่พอใจคิดสั่งฆ่านางให้ตายลง! แต่ว่าพรสวรรค์ของนางนั้นมันเหนือล้ำ ข้าจึงได้ใช้เหตุนี้ในการกล่อมเหล่าบรรพกาลทั้งหลายให้ปล่อยชีวิตนางไว้ก่อน! เวลานี้นางถูกขังอยู่ภายในคุกของตระกูล หากข้าตายลงไปแล้วนางเองก็คงถูกสังประหารในอีกไม่เกินครึ่งปีแน่!”

เย่หยวนขมวดคิ้วแน่น “แค่คนอย่างเจ้านี้ก็มีปากมีเสียงในตระกูลปานนั้น?”

หยวนเจี่ยวหัวเราะขึ้นมา “ข้าย่อมไม่มี แต่พ่อข้านั้นต่างหากที่มี! พ่อข้านั้นคือยอดฝีมืออาณาจักรเต๋าสวรรค์เก้าลายขั้นกลาง เขานั้นมีอำนาจในตระกูลอยู่ไม่น้อย!”

เมื่อเย่หยวนได้ยินนั้นมันก็ปรากฏความกังวลขึ้นในสายตา

อย่างที่คนเขาว่ากัน ความรักมันทำให้คนตาบอด ต่อให้เย่หยวนจะมีความคิดสูงล้ำปานใดแต่เครื่องรางตรงหน้ามันก็ยังทำให้เขาไม่อาจจะลงมือผลีผลามได้

หยวนเจี่ยวนั้นไม่คิดสนใจการขัดขวางของเย่หยวนใดๆ เดินผ่านหน้าไปก่อนจะกล่าวขึ้นด้วยรอยยิ้ม “ว่าอย่างไรเล่า? ข้าจะไปแล้วนะ เจ้าจะไม่หยุดหรือ?”

พูดจบเขาก็เดินไปด้วยเสียงหัวเราะลั่น

เย่หยวนนั้นไม่ได้หยุดเขาลงใดๆ ปล่อยให้อีกฝ่ายได้ไปตามสบาย

หยวนเจี่ยวนั้นเดินผ่านมาอย่างไม่คิดสนใจท่าทางใดๆ ของเย่หยวนแม้แต่น้อย

แต่จากนั้นไม่นานเมื่อออกจากเขตสนามรบได้เขาก็รีบพุ่งตัวสุดแรงเกิด

ที่เขาพูดไปก่อนหน้านี้มันไม่มีสิ่งใดเป็นความจริง มันเป็นคำโกหกที่เขากุขึ้นมาเพื่อหาทางรอดสิ้น

เขานั้นรู้ดีว่าเย่หยวนนั้นรักเยวี่ยเมิ่งลี่หนักหนาปานใดถึงขั้นยอมทิ้งชีวิตเพื่อนาง เมื่อได้ยินว่าชีวิตของเยวี่ยเมิ่งลี่กำลังแขวนอยู่บนเส้นด้ายเขาย่อมจะไม่กล้าลงมือใดๆ

ในความเป็นจริงตัวเยวี่ยเมิ่งลี่ได้กลายเป็นบุตรีเทวะไปแล้ว!

ที่สำคัญกำลังของนางนั้นยังก้าวขึ้นไปถึงอาณาจักรเต๋าสวรรค์เก้าลาย!