ตอนที่ 2417 ใครหลอกใคร?

“ทัพหลากเผ่าพันธุ์ในเวลานี้มันอ่อนแอกว่าสงครามสิ้นโลกครั้งก่อนจริงๆ! เจ้าพวกนี้มันรับการบุกไม่ได้แม้แต่วัน!”

บนยอดเขาสูงนั้นเทียนเหอกำลังยืนมองดูภาพตรงหน้าด้วยมือไพล่หลัง

เพราะก่อนหน้านี้ไม่นานทัพเผ่าเทวาเพิ่มจะบดขยี้ทัพผสมไปจนไม่อาจต่อต้าน

เขานั้นยืนอยู่ตรงนั้นสูงล้ำมองดูภาพตรงหน้าอย่างสะใจ เก็บรายละเอียดทุกสิ่งอย่างไว้พร้อมกล่าวเย้ยหยัน

สามเดือนก่อนนั้นทั้งสองฝ่ายได้เริ่มเข้าสู่สงครามเต็มรูปแบบกัน!

ในเวลาสามเดือนนี้ต่างฝ่ายต่างมีการปะทะกับน้อยใหญ่แต่ทางทัพผสมกลับไม่อาจจะต้านทานการเดินทัพของทัพเผ่าเทวาได้เลย

ทัพเผ่าเทวานั้นยังคงมุ่งหน้าไปทางตะวันออกเรื่อยๆ จนเกือบจะเข้าถึงชายแดนระหว่างแดนตะวันตกและแดนกลางเต็มที

ทัพผสมหลากเผ่าพันธุ์นั้นยังคงสู้รับและถอยร่นมาเรื่อย ไม่อาจจะรับมือต่อสู้ใดๆ ได้เลย

“แต่นายท่าน เย่หยวนนั้นมันยังไม่ปรากฏตัวออกมา ข้าเกรงว่ามันนั้นจะไม่กล้าโผล่หน้าออกมาอีกแล้ว หากเราต่อสู้ต่อไปจนบุกเข้าถึงแดนกลาง ข้าเกรงว่าเหล่าเต๋าบรรพกาลทั้งหลายมันจะไม่ยอมอยู่เฉยอีกต่อไป!” ยู่ฉินกล่าว

เรื่องนี้ทั้งสองฝ่ายย่อมจะระแวดระวังกันอย่างมาก

เมื่อเต๋าบรรพกาลลงมือแล้วเรื่องราวมันคงไม่อาจถอยกลับต้องสู้กันจนกว่าจะตายไปข้าง

ที่สำคัญไปกว่านั้นคือเหล่ายอดคนเบื้องบนของเผ่าเทวาเองก็ไม่ได้มั่นใจว่าจะเอาชนะเต๋าบรรพกาลลงได้

การต่อสู้ของเทียนชิงและเต๋าบรรพกาลนั้นมันทำให้มนุษย์เกรงกลัวเผ่าเทวาอย่างมาก

แต่มันก็ได้ทำให้เผ่าเทวานั้นเกรงกำลังของเต๋าบรรพกาลเช่นกัน!

เทียนเหอหัวเราะขึ้นมาเมื่อได้ยิน “ฮ่าๆๆ… ยู่ฉิน เจ้าเองก็จะดูถูกบรรพกาลผู้นี้มากไป! เจ้าลองดูเถอะ หากเราเดินหน้าต่อไปนี้มันจะเป็นที่ใด?”

ยู่ฉินผงะไปเล็กน้อยก่อนจะหันมองทิศของทัพ “ด้านหน้าไปนี้มันเป็นเทือกเขาแปดโมฆะ! หรือว่านายท่านมีแผนการใดหรือ?”

เทียนเหอยิ้มรับ “ยู่ฉิน ความสามารถในการประเมินสถานการณ์ของเจ้ามันยังขาดไปมากนัก! เจ้าลองดูเถอะว่าเวลานี้ทัพของเราเคลื่อนที่ด้วยรูปทรงเช่นใด?”

ยู่ฉินนั้นไม่ทันได้สังเกตเรื่องนั้นจึงได้แต่ต้องหันหน้าไปมองยังทิศของกองทัพ

สายตาของยอดคนระดับนี้มันย่อมจะเหนือล้ำคนธรรมดาไปมาก แค่มองปราดเดียวเขาก็สามารถบอกรูปทรงรูปร่างของทัพได้

เขานั้นสะท้านขึ้นทั้งตัว “นายท่าน ทัพเรานี้มันมีรูปทรงเหมือน… กระเป๋า!”

ในเวลานี้ทัพเผ่าเทวานั้นได้เดินหน้าไปด้วยรูปทรงเหมือนกระเป๋าขนาดยักษ์ล้อมรอบทัพผสมไว้สิ้น

หากมองดูจากระยะไกลแล้วมันย่อมจะเหมือนพวกเขากำลังปิดล้อมทัพผสมไว้ทุกทาง

เดิมทีด้วยกำลังของเผ่าเทวามันย่อมจะไม่มีทางทำเช่นนี้ได้

แต่ทัพผสมนั้นกลับไม่ได้มีจำนวนมากมายอย่างที่พวกเขาคาดการณ์ไว้

ทัพเผ่าเทวานั้นมันมีกำลังของมารนรกอยู่ไม่น้อย แน่นอนว่าจำนวนรวมๆ ของพวกเขานั้นมันแทบไม่ได้แตกต่างจากกำลังของทัพผสม

“ฮ่าๆๆ เป็นอย่างที่ท่านว่าจริง มันคือกระเป๋า!”

เทียนเหอนั้นตอบกลับมาด้วยสีหน้าภาคภูมิ “ข้านั้นส่งกำลังออกไปคุมสามทิศไว้จนไล่ต้อนพวกมันไปทางเทือกเขาแปดโมฆะ! หมื่นล้านปีก่อนนั้นมหาบรรพกาลค่ายกลฟ้ามันได้ตัดขาดกองทัพของเราไว้ด้วยกำลังของมันผู้เดียว! วันนี้บรรพกาลผู้นี้จะขอยืมพลังของมันตัดขาดเส้นทางหนีของทัพผสมหลากเผ่าพันธุ์! ใครจะไปคิดว่าค่ายกลที่บรรพบุรุษของพวกมันทิ้งไว้นั้นกลับจะเป็นตัวตัดทางหนีของพวกมัน หากได้รู้แล้วพวกมันคงสิ้นหวังกันเจียนตายแล้ว!”

พูดมาถึงตรงหน้าตัวเทียนเหอก็หัวเราะขึ้นมา

กำลังการต่อสู้ของเขานั้นมันย่อมจะเก่งกาจล้ำ

แต่การนำชัยมาได้ในระดับกองทัพนั้นมันให้ความรู้สึกสำเร็จที่แตกต่างออกไป

ยู่ฉินเบิกตาทั้งสองขึ้นมาก่อนจะถอนหายใจด้วยความชื่นชม “นายท่านเก่งกาจนัก! สามเดือนที่ผ่านมานี้นายท่านกลับหลอกลวงให้พวกมันเข้าตาจน! เวลานี้ต่อให้พวกมันจะทันรู้ตัวมันก็คงไม่มีทางหนีใดแล้ว! เว้นเสียแต่ว่าหากเจ้าเด็กนั่นยังไม่ออกมาอีกเล่าท่าน เราจะทำอย่างไรดี?”

เทียนเหอยิ้มตอบกลับไป “ไม่ต้องกังวลไป มันต้องออกมาแน่! ถึงเวลานั้นแล้วข้าจะจงใจเผยจุดอ่อนให้มันเห็นโอกาสรอด! กองทัพของมันนั้นมีกำลังเหนือล้ำ ตัวหนี่ซวนย่อมจะส่งกองทัพนั้นออกมาจัดการโจมตีทะลวงจุดอ่อนแน่นอน ถึงเวลานั้นเราก็จะได้จัดการมันในทีเดียวไป!”

“ยอดเยี่ยม! ฉลาดล้ำ! ท่านเทียนเหอนั้นกลับคาดเดาทุกสิ่งอย่างไว้ครบถ้วน มันเป็นบุญของเผ่าเทวาเราจริงๆ!”

ยู่ฉินนั้นไม่คิดหวงคำชมใดๆ กล่าวออกมาอย่างสุดตัว

เทียนเหอนั้นวางแผนในกระโจมแม่ทัพและคำนวณทุกสิ่งอย่าง เหลือแค่รอให้ปลาเข้าไซเท่านั้น