ตอนที่ 2429 ความถูกต้องอยู่ที่ใด

เบื้องหน้าค่ายของทัพไร้คาดเดานั้นผางเจิ้นเดินมากล่าวต่อเยว่เฟิงด้วยน้ำเสียงที่ไม่ได้หยิ่งยโสแต่ก็ไม่ได้อ่อนน้อมใด “เจ้าไม่ต้องคุกเข่าใดๆ แล้ว นายท่านบอกว่าหากเจ้าอยากชดใช้ก็จงไปติดตามท่านหนี่ซวนเสีย เข้าร่วมสงครามต่อสู้กับศัตรูเพื่ออนาคตของหลากเผ่าพันธุ์”

ผางเจิ้นในตอนนี้ไม่ได้เป็นคนหยิ่งยโสหลงตัวเองใดๆ

ก่อนหน้านั้นเขามักจะใช้นามของเต๋าบรรพกาลสายฟ้าเพื่อจะดูถูกคนทั้งโลกหล้า

แต่เวลานี้เขากำลังใช้กำลังของตัวเองในการเย้ยหยันคนทั้งโลกหล้าแทน

ในฐานะมือขวาของเย่หยวน ตัวเขานั้นย่อมจะมีสิทธิวางตัวอย่างเท่าเทียมกับยอดฝีมือทุกผู้คนบนโลกนี้

เขานั้นมีทั้งเบื้องหลังที่ลึกล้ำและความสำเร็จอันมากมาย

เมื่อเยว่เฟิงได้เห็นผางเจิ้นนั้นดวงตาของเขาก็ต้องเบิกกว้างขึ้นทันที “เจ้า… เจ้าคือทายาทของเต๋าบรรพกาลสายฟ้า?”

ผางเจิ้นพยักหน้ารับ “ใช่แล้ว บรรพบุรุษของข้านั้นคือท่านเต๋าบรรพกาลสายฟ้า!”

เยว่เฟิงต้องสูดหายใจเข้าลึก ตำแหน่งของเต๋าบรรพกาลสายฟ้านั้นยิ่งใหญ่ปานใด? ทั้งอย่างนั้นผางเจิ้นนี้กลับยังมายอมก้มหัวรับใช้เย่หยวน!

เดิมทีความเคารพของเขาต่อนักบุญฟ้าครามนั้นมันเกิดขึ้นจากการสั่งสอนอันหนักแน่นของบรรพบุรุษ

แม้ว่าจะได้เห็นฝีมือของเย่หยวนกับตาแต่ตัวเขานั้นก็ยังไม่อยากเชื่อว่าคนระดับเต๋าบรรพกาลนั้นกลับจะกล้าลดตัวลงมาเทียบเคียงเขาคนนี้

เต๋าบรรพกาลนั้นมันแตกต่างจากหลินหวู่ซวง!

เพราะหลินหวู่ซวงนั้นเป็นคนตายไปแล้ว แต่เต๋าบรรพกาลนั้นยังเป็นยอดคนที่มีชีวิต!

“ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังคิดอะไรอยู่ นายท่านนั้นคือนักบุญฟ้าครามผู้สร้างคุณประโยชน์อันเป็นนิรันดร์ให้แก่มนุษย์เราด้วยตัวคนเดียว! ต่อให้จะเป็นบรรพบุรุษข้าเองก็ยังต้องเรียกท่านว่าท่านนักบุญฟ้าครามด้วยความเคารพเช่นกัน! หากเจ้าคิดอยากชดใช้สิ่งที่ทำผิดพลาดไปแล้วก็จงแสดงมันด้วยการกระทำมิใช่คำพูด ทิ้งศักดิ์ศรีความเป็นเจ้าฟ้าดินห้าทลายนั้นเสียแล้วไปต่อสู้เคียงข้างคนทั้งหลายในแนวหน้า! ในวันหน้ามันย่อมจะเกิดตำนานของเจ้าขึ้นอย่างแน่นอน แต่หากเจ้ายังทำตัวเช่นนี้อยู่อีกแล้ว หึๆ แม้จะเป็นจักรพรรดิหยกเองก็คงช่วยเจ้าไม่ได้แน่!” พูดจบผางเจิ้นก็เดินมือไพล่หลังจากไป

เยว่เฟิงนั้นได้แต่ทำหน้าเหยเกแต่เวลานี้เขาได้เข้าใจถึงตำแหน่งของนักบุญฟ้าครามอย่างชัดเจนแล้ว

แม้ว่ากำลังของตัวเขาเองมันจะยังไม่เหนือล้ำแต่เหล่าเจ้าฟ้าดินห้าทลายทั่วฟ้าดินต่างยกย่องและทำตามคำสั่งของนักบุญฟ้าคราม

ศึกก่อนหน้านี้มันยังทำให้เขาตกตะลึงไม่หาย

แม้น้ำทุกสายย่อมไหลลงมาบรรจบที่ทะเล ทะเลที่ว่านั้นมันคงเป็นเย่หยวนแล้ว?

เขานั้นใช้กำลังของตัวเองเพียงผู้เดียวเปลี่ยนกระแสของสงครามทำลายเผ่าเทวาสิ้น

เรื่องราวยิ่งใหญ่เช่นนี้มันย่อมจะถูกกลายขายไปชั่วกาลนาน!

สงครามสิ้นโลกนี้ยังไม่จบสิ้นลง หากเผ่ามนุษย์จะแพ้พ่ายลงในที่สุดเรื่องราวต่างๆ มันคงไม่ต้องคิดถึงใด

แต่หากสุดท้ายเผ่ามนุษย์กลับชนะมาได้แล้วตำนานของเย่หยวนย่อมจะถูกถ่ายทอดไปจนกว่ามหาพิภพถงเทียนนี้จะแตกสลาย!

ถึงเวลานั้นมันจะมีใช่แค่เผ่ามนุษย์ แต่ทุกๆ เผ่าพันธุ์ก็ย่อมจะมาก้มหัวลงต่อเขาด้วย!

เย่หยวนนั้นจะได้กลายเป็นนักบุญอันเป็นนิรันดร์!

แน่นอนว่าความเป็นเจ้าฟ้าดินห้าทลายนั้นมันดูเหนือล้ำ แต่ต่อหน้าเย่หยวนแล้วเขาย่อมจะไม่มีค่าใด

ในโลกหล้านี้มันเป็นดินแดนที่ปลาใหญ่กินปลาเล็ก ทุกสิ่งตัดสินด้วยพลังอำนาจ

แต่เย่หยวนนั้นกลับก้าวข้ามหัวเขาไปได้ กลับมีตำแหน่งและอำนาจสูงล้ำทุกสิ่งอย่างไป!

แค่เรื่องที่เขาเคยลบหลู่ว่าเย่หยวนนั้นไป เขาก็คงไม่อาจจะมีที่อยู่เหลือในดินแดนมนุษย์ได้แล้ว

ถึงเวลานั้นต่อให้โลกหล้านี้มันจะกว้างใหญ่แค่ไหนตัวเขาก็คงไม่มีที่อยู่!

ผลที่ตามมานี้มันมากล้นเกินกว่าที่เขาจะแบกรับ!

เขานั้นไม่เคยคิดฝันว่าความอยากรู้อยากเห็นชั่ววูบนั้นกลับจะสร้างปัญหาที่ใหญ่โตเช่นนี้ขึ้นมาได้

เพราะฉะนั้นเขาจึงได้ทิ้งศักดิ์ศรีของเจ้าฟ้าดินห้าทลายมาคุกเข่าหน้าค่ายของเย่หยวน

แต่เย่หยวนนั้นกลับไม่คิดออกมาพบเจอใดๆ

เขานั้นได้แต่มองดูเงาแผ่นหลังของผางเจิ้นที่เดินไกลออกไป ก่อนที่เยว่เฟิงจะเรียกนั่งเหม่อ

เขาและผางเจิ้นนั้นมีความคล้ายคลึง

แต่เขาและผางเจิ้นนั้นกลับมีเส้นทางที่แตกต่างกันสุดขั้ว

คนหนึ่งนั้นถูกคนนับพันเคารพนับถือ