ตอนที่ 2431 ใครบอกเจ้าว่าข้าต้องผ่านทุกข์ทลายเจ้าฟ้าดิน?

ตูม!

ตูม!

ตูม!

…

บนท้องฟ้ากว้างนั้นมันเกิดเสียงระเบิดปะทะกันขึ้นมาอย่างไม่หยุดยั้ง

คลื่นพลังที่เกิดขึ้นมานี้มันทำให้แม้แต่มิติยังต้องสั่นสะเทือน

แม้ว่าอาณาจักรบ่มเพาะของเทียนเหอจะร่วงตกลงไปมากแต่อย่างไรเขาก็ยังเป็นยอดฝีมือ

ผสานกับพลังของวรยุทธแท้เต๋าสวรรค์นั้นมันยิ่งทำให้กำลังต่อสู้ของเขาเหนือล้ำแต่สุดท้ายก็ยังไม่อาจหนีตัวเย่หยวนพ้น

การปะทะครั้งนี้ในที่สุดแม่ทัพของเผ่าเทวาและเผ่ามนุษย์ก็ได้มาเผชิญหน้ากัน

เทียนเหอนั้นเปิดใช้งานวรยุทธแท้เต๋าสวรรค์ออกมา ต่อยหมัดเหล็กนั้นออกมาอย่างบ้าคลั่งไม่มีท่าทีจะหยุดลง

ดาบแห่งมิติเวลาของเย่หยวนนั้นมันสามารถตัดขาดทุกสิ่งอย่างได้

แต่มันกลับไม่อาจจะตัดหมัดนี้ของเทียนเหอลง

เทียนเหอนั้นสมชื่อว่าเป็นตัวตนระดับบรรพกาลของเผ่าเทวา ต่อให้จะเสียกำลังบ่มเพาะไปมากแต่เขานั้นก็ยังเก่งกาจพอจะปกป้องตัวเองได้

และหากดูจากมุมกว้างแล้ว ตอนนี้ตัวเทียนเหอดูจะได้เปรียบเย่หยวนไปด้วยซ้ำ

การใช้ผสานสองวรยุทธแท้เต๋าสวรรค์นั้นมันน่ากลัวได้อย่างแท้จริง

“เด็กน้อย เจ้ามันเก่ง! แม้บรรพกาลผู้นี้จะเสียกำลังบ่มเพาะไปแต่เหล่าเจ้าฟ้าดินสองทลายทั่วๆ ไปก็ยังไม่อาจจะทำอะไรบรรพกาลผู้นี้ได้ แต่เจ้านี้กลับหยุดยั้งตัวข้าไว้ได้! จงภูมิใจเสียเถอะ หากเจ้าได้มีเวลาไปเก็บตัวบ่มเพาะผ่านทุกข์ทลายเจ้าฟ้าดินแล้ว เจ้าคงต้องเอาชนะข้าไปได้แน่! น่าเสียดายแค่ว่าเจ้ามันโง่! ฮ่าๆๆ…” เทียนเหอหัวเราะลั่นขึ้นมา

เขานั้นสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าอาณาจักรบ่มเพาะของเย่หยวนนั้นมันส่งสัญญาณใกล้จะบรรลุขึ้นมาเต็มทีภายใต้แรงกดดันของเขา

การพัฒนาขึ้นระหว่างต่อสู้นั้นมันคงมีแต่เย่หยวนเท่านั้นที่ทำได้ถึงขั้นนี้

เว้นเสียแต่ว่าการพัฒนานี้มันจะนำพาเย่หยวนเข้าสู่ทุกข์ทลายที่เสี่ยงเป็นเสี่ยงตาย!

ตัวเย่หยวนเองนั้นก็สัมผัสได้ว่าอาณาจักรบ่มเพาะของตนนั้นมันกำลังจะบรรลุขึ้นอย่างไม่อาจควบคุม

หนึ่งปีมานี้เย่หยวนได้ทำการวิเคราะห์ท่ามกลางสนามรบเพื่อที่จะร่างแผนของบัญญัติเทพแห่งถงเทียนในอาณาจักรต่อไป

ในเวลานี้มันใกล้จะถึงเวลาได้เก็บเกี่ยวผลของความพยายามนั้นเสียที

คลื่นพลังโจมตีที่กดดันรุนแรงนี้ของเทียนเหอมันยิ่งทำให้อาณาจักรมหาพิภพของเย่หยวนสมบูรณ์ขึ้นทุกที

ตูม!

ในที่สุดมันก็พัฒนาขึ้นมาถึงจุดที่ไม่อาจหยุดยั้งและเริ่มสูบคลื่นพลังฟ้าดินจากพื้นที่รอบๆ เข้ามาอย่างบ้าคลั่ง

การบรรลุเริ่มขึ้นแล้ว!

ฝั่งทัพไร้คาดเดานั้นต่างหน้าถอดสีไปตามๆ กัน

พวกเขานั้นไม่นึกฝันว่าเย่หยวนกลับจะบรรลุขึ้นมารวดเร็วปานนี้

“ไม่ได้การ! นายท่านบรรลุเร็วเกินคาด! นี่… จะทำอย่างไรกันดี?” ว่านเจิ้นได้แต่ร้องขึ้น

ผางเจิ้นกัดฟันแน่นกล่าวออกไป “เจ้าหมอนี่นะ ว่าอะไรไปก็ไม่ฟังเราเลย! ให้ตายสิ เจอทุกข์ทลายในวินาทีสุดท้ายเช่นนี้มันจะต่างจากการรนหาที่ตายอย่างไร? ทุกคนฟังคำสั่งข้า! ไม่ต้องสนใจคนอื่นๆ แล้ว! ไปปกป้องนายท่านด้วยชีวิตของเรากัน!”

ภายใต้คำสั่งนี้เหล่าเด็กชะตาไร้คาดเดานับหมื่นๆ ต่างมุ่งหน้าไปหาเย่หยวนในทันที

“ไม่ต้องมาสนข้า ไปทำเรื่องของพวกเจ้าให้เสร็จ!” เย่หยวนกล่าวขึ้น

นั่นทำให้สีหน้าของพวกว่านเจิ้นทั้งหลายเปลี่ยนสีไปอีกครั้ง “นายท่าน!”

“อะไรเล่า? คำพูดข้ามันไม่มีน้ำหนักแล้วหรือ?” เย่หยวนขมวดคิ้วแน่น

เขานั้นแค่ขมวดคิ้วออกมาแต่ไม่ได้แสดงท่าทีไม่พอใจใด

ในเวลานี้เขาย่อมจะเป็นแม่ทัพที่กำอำนาจขาดในทัพไร้คาดเดา

คำพูดของเขาในสนามรบนั้นมันหนักหนากว่าบรรพบุรุษของคนทั้งหลาย!

“เฮ้อ!” ว่านเจิ้นและผางเจิ้นนั้นได้แต่ต้องถอนหายใจยาวก่อนจะนำทัพกลับไปสู้ทัพศัตรูต่อ

เมื่อเทียนเหอได้เห็นภาพนี้เขาก็ยิ่งหัวเราะขึ้น “เด็กน้อย เจ้ามันช่างมากพรสวรรค์นัก! การพัฒนาของเจ้านี้มันเห็นได้ชัดเจนแก่ตา แต่ว่ามันก็จบเท่านี้! ฮ่าๆๆ…”

เย่หยวนบรรลุขึ้นมานั้นมันย่อมจะทำให้เกิดคลื่นพลังปั่นป่วนรุนแรง

เวลานี้พลังฟ้าดินใดๆ มันต่างถูกพัดดูดมารวมกันสิ้น

แต่ที่แห่งนี้มันก็คือแดนตะวันตก มิได้มีพลังงานวิญญาณที่หนาแน่นนัก

แต่การบรรลุของเย่หยวนนั้นมันเริ่มเข้าถึงพลังของเต๋าสวรรค์แล้ว หากมันยังไม่พอ ตัวเขาก็จะไม่มีทางหยุดดูดกลืนพลังลง

เย่หยวนนั้นเข้าต่อสู้กับเทียนเหอต่อไปทั้งๆ ที่มีพลังงานฟ้าดินปกคลุมตัวเช่นนั้น

เดิมทีแล้วเทียนเหอยังจะได้เปรียบเขาบ้าง

แต่เวลานี้เมื่อเย่หยวนเข้าถึงพลังเต๋าสวรรค์ได้ เขากลับสามารถปะทะกับเทียนเหอได้อย่างสูสี