ตอนที่ 2436 รับดาบจากข้า!

“ภาพของเขาแห่งถงเทียน! แม้แต่ตอนที่เราทั้งหลายบรรลุเต๋าเองภาพเช่นนั้นมันก็ยังไม่เคยจะเกิดขึ้นมา!” เต๋าบรรพกาลน้ำกล่าวขึ้นอย่างตกตะลึง

“เขาทำได้อย่างไรกัน ถึงกลับทำให้เขาแห่งถงเทียนตอบสนองได้เช่นนั้น?! เปิดพลังงานของฟ้าดินขึ้นมาทำให้พลังวิญญาณทั่วทั้งมหาพิภพลืมตาตื่น วิธีการเช่นนี้มันไม่อาจจะคาดเดาได้เลย!” เต๋าบรรพกาลลมกล่าวขึ้นตาม

เหล่าเต๋าบรรพกาลแต่ละคนนั้นต่างแสดงสีหน้าท่าทางสุดโลภออกมา

สำหรับพวกเขาทั้งหลายนั้นแล้วมันไม่มีอะไรจะทำให้ตื่นเต้นได้

เว้นเสียแต่เรื่องของการพัฒนาพลังฝีมือ!

พวกเขานั้นได้รับพลังแห่งกฎอย่างสิ้นเชิงมาถึงหลายหมื่นล้านปี แต่ไม่ว่าจะพยายามกันสักเท่าใด พวกเขาทั้งหลายนั้นก็ไม่อาจจะทำลายโซ่ตรวนนี้ลงได้

เรื่องราวในจุดนี้คนทั้งหลายต่างจะเข้าใจอย่างลึกล้ำ

แต่พวกเขานั้นได้เห็นความหวังจากตัวของเย่หยวน!

เต๋าบรรพกาลชีวิตกล่าวขึ้นมาต่อ “เดิมทีแล้วข้าย่อมจะไม่ได้สนใจเย่หยวนใดๆ นี้แต่หลังจากเขากลับมาด้วยนามของนักบุญฟ้าครามนั้นข้าย่อมจะเหมือนได้เห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ พรสวรรค์ของเขานั้นมันประหลาดจนเกินไป! ประหลาดจนทำให้เหล่าเต๋าบรรพกาลอย่างเราๆ ไม่อาจเทียบเคียง! ใครจะไปคาดคิดว่าเขานั้นกลับใช้ความรู้ที่มีของตนสร้างสิบแปดมหาค่ายกลสืบทอดออกมา?! ใครกันเล่าที่จะไปคิดฝันว่าเขานั้นกลับไล่ทำลายล้างวังสวรรค์เฝ้าได้นับสิบๆ ด้วยตัวคนเดียว?! ใครกันเล่าจะไปคิดว่าเขานั้นสามารถสังหารเจ้าฟ้าดินได้ด้วยพลังบ่มเพาะอาณาจักรจักรพรรดิเทพสวรรค์! แค่พลังของแนวคิดที่เขาบ่มเพาะมานั้นหรือ? ไม่มีทางเสียได้!”

“ตอนนั้นข้าเองก็ได้เป็นคนรุ่นเดียวกับมหาบรรพกาลทั้งหลายและตอนที่พวกเขานั้นมีพลังบ่มเพาะเทียบเคียงกับเย่หยวนนั้นต่อให้จะมีพลังของกฎมันก็ไม่มีทางใดที่จะเก่งกาจได้ถึงขั้นนั้น! แล้วเขาคนนี้มีอะไรหนุนหลังอยู่? เป็นหลังจากที่ข้าได้หันมาสนใจนักบุญฟ้าครามและเริ่มทำการศึกษาเส้นทางการพัฒนาของเขาเท่านั้นที่ข้าได้รู้ว่ามันพุ่งทะยานอย่างน่ากลัวแค่ไหน!”

“ซี๊ด…”

ได้ยินคำของเต๋าบรรพกาลชีวิตกล่าวเช่นนั้นออกมาเหล่าเต๋าบรรพกาลคนอื่นๆ ต่างก็ต้องสูดหายใจเข้าลึก

เย่หยวนนั้นมันเติบโตได้อย่างกับสัตว์ประหลาดในตำนาน!

เด็กบ้านนอกที่เกิดในโลกใบน้อย พุ่งทะยานขึ้นอย่างมากล้ำในเมืองเนินมณีและแต่ละย่างก้าวของเขานั้นมันช่างเจิดจ้าจนค่อยๆ ก้าวมาถึงจุดสุดยอด!

ในเวลานี้เขานั้นอยู่ห่างจากจุดสุดยอดของโลกหล้าเพียงแค่ไม่กี่ก้าวเท่านั้น!

แต่ปัญหาคือเขานั้นมีอายุแค่ราวสามพันกว่าปี

นี่มันคือตำนาน!

ต่อให้จะเป็นเต๋าบรรพกาลที่อยู่เหนือโลกหล้าเองก็ยังไม่อาจจะเทียบเคียงกับตำนานการกำเนิดของเย่หยวนนี้ได้

สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือตำนานการผงาดของพวกเขาทั้งหลายเองนั้นก็เกิดขึ้นมาเพราะเย่หยวน!

หลังจากหยุดไปอีกพักใหญ่เต๋าบรรพกาลชีวิตก็กล่าวขึ้น “เพราะฉะนั้นตราบเท่าที่เราสามารถครอบครองความลับของเขานั้นได้ เทียนชิงใดๆ นั้นมันจะมีค่าใด?”

เหล่าเต๋าบรรพกาลทั้งหลายเริ่มรู้สึกเลือดลมพุ่งพล่านขึ้นมา

…

เมื่อหลินฮวนปรากฏขึ้นมาต่อหน้าคนทั้งหลายมันก็ย่อมจะเกิดเสียงโห่ร้องอย่างแตกตื่นขึ้น

“ท่านหลินฮวนมาแล้ว! ท่านนั้นเป็นถึงเจ้าฟ้าดินห้าทลาย! อยากรู้เสียจริงๆ ว่าเจ้าเด็กคนนี้มันจะยังกล้าโอหังหรือไม่!”

“หึ! วังพำนักกำเนิดตรัสรู้ของเรานั้นมันคือวังของเต๋าบรรพกาล พวกเรานั้นมีกำลังหนักแน่นเต็มที่ มีหรือที่จะให้เด็กน้อยที่เพิ่งบรรลุอาณาจักรเจ้าฟ้าดินมาทำอะไรได้ตามใจชอบ?”

“จะเป็นนักบุญฟ้าครามอะไรนั่นแล้วทำไม? ต่อหน้าเต๋าบรรพกาลชีวิตแล้วเขาก็ยังต้องก้มหัวให้อยู่ดี!”

…

การมาถึงของหลินฮวนนั้นย่อมจะทำให้พวกหลินหลางนั้นรู้สึกมั่นใจขึ้นมา

เจ้าฟ้าดินห้าทลายอย่างหลินฮวนนั้นมันคือตัวตนที่พวกหลินหลางไม่อาจจะเทียบเคียง

หากหลินหลางนั้นคือดาวรุ่งแล้วหลินฮวนก็คงเป็นเสาหลักของตระกูลหลิน!

ต่อให้จะเป็นวังพำนักของหลินเฉาเถียนแต่เจ้าฟ้าดินห้าทลายมันก็มิใช่ผักปลา

เจ้าฟ้าดินห้าทลายนั้นมันคือตัวตนที่เปลี่ยนแปลงชะตาของแผ่นดินได้!

หลินฮวนนั้นยกมือขึ้นคารวะเย่หยวน “หลินหลางนั้นมันไร้ความคิดไปลบหลู่นักบุญฟ้าคราม หวังว่านักบุญฟ้าครามจะไม่ถือสามันนัก”

เย่หยวนตอบกลับไป “ไม่ต้องหรอก ข้าสั่งสอนมันแทนหลินเฉาเถียนที่ไม่ยอมสั่งสอนลูกหลานให้แล้ว”

คำพูดนี้ทำให้ใบหน้าของหลินฮวนกระตุกขึ้นมาก่อนเขาจะฝืนยิ้มอีกครั้ง “หากให้พูดแล้วด้วยตำแหน่งของนักบุญฟ้าครามนั้นท่านย่อมจะต้องเข้าเทือกเขากำเนิดตรัสรู้ได้แต่เวลานี้นามนักบุญฟ้าครามของท่านนั้นมันยังมีความเคลือบแคลง ท่านนั้นคือคนบาป! เพราะฉะนั้นหากท่านอยากเข้าเทือกเขากำเนิดตรัสรู้นักบุญฟ้าครามต้องไปผ่านสามภัยเก้าทุกข์เหมือนคนทั่วๆ ไปจึงจะมีสิทธิในการเข้าเทือกเขากำเนิดตรัสรู้ได้”

พูดไปหลินฮวนนั้นก็ชี้นิ้วไปยังเขาหนึ่ง “ที่แห่งนั้นมันคือทางเข้า เชิญท่านนักบุญฟ้าครามทางนี้!”