ตอนที่ 2477 เจ้าเข้ามาลองดูได้!

“จิตศักดิ์สิทธิ์ของเจ้าหมอนี่มันก้าวขึ้นไปถึงระดับใดกันแน่? แม้แต่สายฟ้าทลายล้างเองก็ยังไม่อาจจะทำอันตรายใดๆ มันได้?” เต๋าบรรพกาลไฟกล่าวขึ้นด้วยความตกตะลึง

“มันเป็นคนที่บ้าจริง! คิดบรรลุเมื่อใดไม่เคยจะเหมือนชาวบ้านชาวช่องเขา!” หลินเฉาเถียนกล่าวขึ้นด้วยใบหน้าเหยเก

ส่วนทางด้านเทียนชิงก็ได้แต่ต้องขมวดคิ้วแน่นกล่าวขึ้น “ฉิบหาย! มันกำลังใช้สายฟ้าทลายล้างตีหลอมร่างกายของมันและจะบรรลุอาณาจักรปราณเทวะไปพร้อมๆ กัน! เจ้าหมอนี่มันเกินกว่าคำว่าสัตว์ประหลาดไปไกลแล้ว!”

นอกจากตัวเย่หยวนแล้วมันย่อมจะไม่มีใครกล้าทำเรื่องเช่นนี้

ไม่ว่าจะเป็นเต๋าบรรพกาลอันสูงส่งหรือเทียนชิงที่เป็นเต๋าสวรรค์สิบลายนี้ก็ยังไม่กล้าจะทำ

สายฟ้าทลายล้างนั้นมันคือสิ่งที่จำทำลายทุกสิ่งอย่าง!

ต่อให้จะเป็นตัวตนที่สูงล้ำโลกแค่ไหนต่อหน้าพลังของสวรรค์มันก็ยังไร้ค่า

เวลานี้เหล่าบรรพกาลทั้งหลายนั้นได้แต่มองดูเรื่องราวด้วยใบหน้าแปลกประหลาดไม่อาจจะอ่านออกได้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ภายในกันแน่

การต่อสู้ที่วางแผนกันมาแสนนานสุดท้ายมันกลับถูกคนผู้เดียวนี้มาขัดไว้ได้!

ทางด้านฝ่ายมนุษย์ทั้งหลายนั้นพวกเขาต่างถอนหายใจยาวด้วยความโล่ง

หากมิใช่เพราะการปรากฏตัวของเย่หยวนนั้นแล้วคนทั้งหลายที่อยู่ใต้อาณาจักรเจ้าฟ้าดินลงมาคงได้ตายสิ้น

เพราะพื้นที่การต่อสู้ของยอดคนระดับเต๋าบรรพกาลนั้นมันย่อมกว้างใหญ่มหาศาลพวกเขาไม่มีทางจะหลบพ้นได้เลย

ไหนจะยังเรื่องที่ว่าพวกเขานั้นตกอยู่ภายใต้วิชาภาพลวงจนไม่อาจขยับตัวได้นั้นอีก

“ท่านเทียนชิง เช่นนี้เราจะทำอย่างไรกัน?” บรรพบุรุษตระกูลสายเลือดลึก หยวนเซี่ยวขมวดคิ้วถามขึ้น

เทียนชิงนั้นหยุดคิดไปพักหนึ่งก่อนจะกล่าวขึ้น “ข้าก็อยากจะรู้ว่ามันนั้นจะเก่งกาจขึ้นไปได้สักเท่าใด! เรานั้นรอคอยมาแสนนานเพื่อสงครามครั้งนี้ จะมายอมแพ้ง่ายๆ ไม่ได้!”

เหล่าบรรพบุรุษทั้งหลายที่ได้ยินต่างพยักหน้ารับ

การจะให้พวกเขายอมแพ้กลับลงมิตินรกไปเพราะเรื่องแค่นี้มันไม่มีทางเกิดขึ้นแน่!

ที่สำคัญไปกว่านั้นเวลานี้เผ่าเทวาได้มียอดฝีมือสิบลายคนที่สองขึ้นมาแล้ว กำลังของพวกเขาทั้งหลายมันย่อมจะไม่อาจเทียบเคียงกับก่อนหน้าได้ ไม่มีอะไรให้ต้องเกรงกลัวอีก

ตูม!

เปรี๊ยะ!

ลม ฝน สายฟ้าต่างพุ่งผ่านกันไปมาอย่างบ้าคลั่ง

โดยจุดศูนย์กลางของมันนั้นมีตัวเย่หยวนกำลังยืนนิ่งอยู่

สภาพของเขาในเวลานี้มันเหมือนเรือน้อยที่เผชิญคลื่นยักษ์

แต่ไม่ว่าคลื่นนั้นมันจะรุนแรงสักแค่ไหน เรือน้อยนั้นกลับแล่นไปอย่างมั่นคง!

พร้อมๆ กันนั้นพลังของกายเนื้อและปราณเทวะของเขามันก็พุ่งทะยานอย่างบ้าคลั่ง

สำหรับตัวเขาแล้วพลังงานวิญญาณที่ต้องการใช้เพื่อบรรลุนั้นมันมากมายเกินกว่าจะหาได้

หากบ่มเพาะไปตามปกติ ไม่รู้ว่ากว่าเขาจะก้าวขึ้นไปถึงอาณาจักรการกำเนิดขั้นปลายนั้นมันต้องใช้เวลากี่ล้านๆ ปี

แต่ช่วงการกำเนิดแห่งเต๋าสวรรค์นี้มันเป็นเวลาทองของเขา

“หึ วิญญาณโกลาหลดั่งเดิมมันช่างมีประโยชน์เสียจริงๆ! แม้ว่าข้านั้นจะยังไม่เข้าใจว่ามันคืออะไรกันแน่แต่ที่แน่ๆ คือมันแข็งแกร่งมาก!” เย่หยวนยิ้มขึ้นมา

เพราะฟังจากความตกตะลึงในน้ำเสียงของคนผู้นั้นแล้ววิญญาณโกลาหลดั่งเดิมนี้เองก็คงมิใช่ของธรรมดาๆ แม้แต่ในระดับของมัน

หากลองดูในตอนนี้แล้ววิญญาณโกลาหลดั่งเดิมนั้นนอกจากจะไม่มีวันแตกสลายแล้วมันยังสามารถทนรับได้แม้แต่สายฟ้าทลายล้าง

สายฟ้าทลายล้างที่ไม่ว่าจะเป็นเต๋าบรรพกาลหรือยอดฝีมือสิบลายก็ไม่กล้าจะเข้าใกล้ เย่หยวนนั้นกลับยืนรับมันได้สบายๆ

ที่สำคัญไปกว่านั้นเขายังไม่ได้ดึงพลังทั้งหมดออกมาใช้เสียด้วยซ้ำเพราะว่าเขาต้องการให้สายฟ้าทลายล้างนั้นมันเข้ามาถึงตัวได้บ้างจะได้ใช้มันตีหลอมกายเนื้อให้พัฒนา

ด้วยพลังของสายฟ้าทลายล้างนี้มันย่อมจะเหมาะสมในการตีหลอมพัฒนาร่างกายของเขาอย่างมาก

ร่างกายของเย่หยวนนั้นมันก้าวผ่านทุกขจุติระดับเก้าขึ้นมาถึงกายทองคำสัมบูรณ์ระดับเก้าแล้ว

แต่หลังจากขึ้นมาถึงระดับเก้านั้นการพัฒนาใดๆ มันกลับช้าลงไปมาก

เพราะว่าบนโลกหล้านี้มันไม่มีอะไรที่จะสามารถช่วยพัฒนาร่างกายของเขาไปได้มากกว่านี้

เวลานี้ด้วยพลังของสายฟ้าทลายล้างมันจึงเหมาะสมที่สุดที่จะใช้เพื่อหลอมให้กายทองคำสัมบูรณ์ของเขาพัฒนาไปถึงระดับเก้าขั้นสุด

เวลานี้พลังของเขามันพัฒนาไปอย่างต่อเนื่อง

พร้อมๆ กันนั้นมันก็ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงมหาศาลในพิภพโกลาหลของเย่หยวน

เวลานี้ทั้งดวงจันทร์ตะวันและดวงดาว ภูเขาแม่น้ำทะเลนั้นมันต่างเริ่มแบ่งแยกกันอย่างชัดเจนมากขึ้น

เมื่อเต๋าบรรพกาลทั้งเก้าได้เห็นภาพนี้พวกเขาต่างก็ได้แต่ต้องหรี่ตามองด้วยความอิจฉา