ตอนที่ 2482 คาดเดา!

“ตราถงเทียนนั้นมันคืออะไร?” เย่หยวนถามขึ้นด้วยความสงสัย

การปรากฏของตราถงเทียนนั้นมันทำให้คนทั้งมหาพิภพถงเทียนตื่นเต้นอย่างมาก

เวลานี้ที่โลกภายนอกนั้นมันมีแต่ความวุ่นวายเกินบรรยาย

เหล่าเจ้าฟ้าดินทั้งหลายต่างสั่งการเหล่าจักรพรรดิเทพสวรรค์ในสังกัดออกไปตามล่าหาตราถงเทียนจนทำให้เกิดการฆ่าฟันมากมาย

จักรพรรดิเทพสวรรค์เฉียนจี้กล่าวตอบ “ตราถงเทียนนั้นมันคือกุญแจที่จะเปิดทางให้ผู้คนเข้าไปยังเขาแห่งถงเทียนระหว่างการกำเนิดแห่งเต๋าสวรรค์! และจะมีแค่คนที่ได้รับสิทธินี้เท่านั้นที่จะเข้าไปแข่งขันแย่งชิงตำแหน่งเต๋าบรรพกาลมาได้ ปกครองสวรรค์ในยุคสมัยต่อไป!”

เมื่อเย่หยวนได้ยินเช่นนั้นเขาก็เข้าใจเรื่องราวได้ทันที!

หลังจบศึกใหญ่ลงนั้นเขาก็พยายามจะเข้าไปยังเขาแห่งถงเทียนเช่นกัน

แต่เมื่อก้าวขึ้นไปถึงเขตของเขาแห่งถงเทียนแล้วตัวเขากลับถูกพลังงานหนักหน่วงดันออกมา

แม้แต่ตัวเขานั้นก็ยังไม่อาจจะเข้าไปได้

พลังของสวรรค์นั้นมันมิใช่สิ่งที่จะขัดขืนได้!

“เช่นนี้พวกมันทั้งหลายก็คงเตรียมการกันเต็มที่แล้ว?” เย่หยวนถามขึ้นด้วยรอยยิ้มเย็นเยือก

พวกมันทั้งหลายที่เขาพูดถึงนี้มันย่อมจะหมายถึงเต๋าบรรพกาลทั้งเก้า

พวกเขาทั้งเก้านั้นคือผู้ปกครองมหาพิภพถงเทียนในยุคสมัยที่ผ่านมา มีหรือที่จะยอมมอบตำแหน่งนั้นให้คนอื่นไปได้?

จักรพรรดิเทพสวรรค์เฉียนจี้กล่าวขึ้นด้วยรอยยิ้ม “เรื่องนั้นมันแน่อยู่แล้ว! ความจริงแล้วพวกมันทั้งหลายได้เตรียมการมานานนับปี! เวลานี้พวกมันมีรังใหญ่โตเป็นของตัวเองแล้วใช่ไหมเล่า? ด้วยกำลังคนมากมายที่มันสั่งสมมานับหมื่นๆ ล้านปีการจะหาตราถงเทียนสักอันมันคงไม่ยากเย็นนัก แต่ครั้งนี้หากพวกมันอยากจะเป็นเต๋าบรรพกาลอีกครั้งนั้นมันคงมิใช่เรื่องง่ายดายอีกแล้ว ที่สำคัญเลยการขึ้นเป็นเต๋าบรรพกาลนั้นมันมิใช่แค่ว่าพลังฝีมือที่สำคัญ เพราะโชคนั้นเองก็เป็นอีกหนึ่งสิ่งที่สำคัญมากในการจะตัดสินว่าได้ครองตำแหน่งนี้!”

การกำเนิดแห่งเต๋าสวรรค์ครั้งก่อนนั้นเหล่าบรรพบุรุษเผ่าเทวาได้ถูกมหาบรรพกาลทั้งสิบแปดจัดการจนไม่อาจจะมีแรงเหลือมาเข้าร่วมศึกใดๆ ได้ เพราะฉะนั้นพวกเขาทั้งหลายจึงได้มีโอกาสขึ้นมาครองตำแหน่งเต๋าบรรพกาล

แต่ครั้งนี้บรรพบุรุษเผ่าเทวาทั้งหลายได้กลับขึ้นมาบนมหาพิภพถงเทียนอย่างสมบูรณ์ แน่นอนว่าพวกเขาย่อมจะเข้าร่วมศึกแย่งชิงตำแหน่งเต๋าบรรพกาลด้วยเช่นกัน

เพราะฉะนั้นในหมู่คนทั้งเก้านั้นมันย่อมจะมีคนที่พลาดไม่อาจครองตำแหน่งเต๋าบรรพกาลได้เป็นรอบที่สอง

“โอ้? ทำไมท่านถึงกล่าวเช่นนั้นเล่า?” เย่หยวนถามขึ้นมา

จักรพรรดิเทพสวรรค์เฉียนจี้จึงตอบกลับไป “เขาแห่งถงเทียนนั้นมันมีพื้นที่กว้างใหญ่ปานใด ผลึกแห่งกฎจะไปอยู่ที่ใดนั้นมันไม่มีใครทราบได้ ที่สำคัญต่อให้จะเอามันมาได้ก็ไม่ได้หมายความว่าจะเป็นเต๋าบรรพกาลได้! ครั้งก่อนนั้นเต๋าบรรพกาลแสงเป็นเพียงแค่เจ้าฟ้าดินสองทลายคนหนึ่งแต่เหล่ายอดฝีมือที่มาแย่งชิงตำแหน่งเต๋าบรรพกาลต่างฆ่าสังหารกันไปจนเกือบหมดสิ้นทำให้เขานั้นได้หลุดเข้าไปแย่งชิงและกลายเป็นเต๋าบรรพกาลแสงไป เพราะฉะนั้นหากให้พูดแล้วเขาคงเป็นเต๋าบรรพกาลที่อ่อนแอที่สุด”

เย่หยวนที่ได้ยินนั้นถึงกับไม่อาจพูดตอบใดๆ กลับไปได้

เจ้าฟ้าดินสองทลายคนหนึ่งกลับได้ครองผลึกแห่งกฎ โชคของเขามันจะมากจนเกินรับได้แล้ว

แต่ในนี้มันมีเผ่าเทวาเข้ามาร่วมศึกด้วย

ที่สำคัญเหล่าเต๋าบรรพกาลของครั้งนี้เองต่างก็เป็นยอดฝีมือที่สุดแสนเก่งกาจ

ศึกในครั้งนี้มันคงดุเดือดกว่าครั้งก่อนไปแน่

แม้ว่าโชคนั้นจะสำคัญแต่กำลังเองก็มิใช่สิ่งที่จะขาดได้

เมื่อมียอดฝีมือระดับมหาบรรพกาลมากมายมาเข้าร่วมเช่นนี้แล้ว คนที่อ่อนแอทั้งหลายย่อมไม่มีสิทธิเข้าร่วมใดๆ

“เย่หยวน การกำเนิดแห่งเต๋าสวรรค์ครั้งนี้เจ้าต้องไปเอาชนะและชิงตำแหน่งเต๋าบรรพกาลมาให้ได้! มีเพียงแค่การก้าวขึ้นเป็นเต๋าบรรพกาลเท่านั้นที่เจ้าจะกดหัวเผ่าเทวามันลงได้ทำให้พวกมันไม่กล้าก่อเรื่องใด! และแน่นอนว่าคนพวกนั้นหากมีแค้นใดก็ให้ชำระกันเสียให้หมดสิ้นด้วย!”

ความไร้ยางอายของเต๋าบรรพกาลทั้งหลายนั้นมันทำให้เขารู้สึกรังเกียจอย่างมาก

แน่นอนว่าตัวเขาเองก็คับแค้นคนทั้งหลายไม่น้อย

“เต๋าบรรพกาลหรือ? หึๆ ข้านั้นจะไปที่เขาแห่งถงเทียนแน่ เพียงแค่ว่าตำแหน่งเต๋าบรรพกาลนั้น… ข้าไม่คิดสนใจ” เย่หยวนกล่าวขึ้นด้วยเสียงหัวเราะ

จักรพรรดิเทพสวรรค์เฉียนจี้นั้นผงะหลังไปก่อนจะรีบกล่าวขึ้น “เย่หยวน นี่มันมิใช่เวลามาเกรงใจใคร! ด้วยกำลังของเจ้านั้นกอปรกับผลึกแห่งกฎ เจ้าย่อมจะกลายเป็นเต๋าบรรพกาลที่เก่งกาจที่สุดเป็นแน่! หากไม่มีเจ้าแล้วหลากเผ่าพันธุ์เองก็คงไม่อาจจะกดหัวเผ่าเทวาไว้ได้อยู่ แค่พวกอดีตเต๋าบรรพกาลทั้งหลายมันนั้นมันคงไม่มีปัญญาทำอะไรได้! ส่วนอีกด้านทางเผ่าเทวาเองหากมีใครได้ตำแหน่งเต๋าบรรพกาลไป พวกมันยิ่งจะเก่งกาจขึ้นไปอีกหลายเท่า!”

เย่หยวนยกมือขึ้นมาโบกปัด “ข้านั้นมีเส้นทางของตน ไม่ต้องการพลังเสริมใดๆ จากผลึกแห่งกฎนั้น! ที่สำคัญท่านมีคิดหรือว่ามหาพิภพถงเทียนนี้… มันเหมือนเป็นดั่งกรงขังใบใหญ่ที่กักขังพวกเราไว้?”

พูดมาถึงตรงนี้เย่หยวนก็เงยหน้าขึ้นมองฟ้าด้วยความรู้สึกยากจะอธิบาย

ในเวลานี้ตัวเย่หยวนคนเรียกได้ว่าเป็นยอดคนอันดับหนึ่งของมหาพิภพถงเทียนได้