ตอนที่ 2485 เอกภพ

“ไอ้เด็กนรก บรรพกาลผู้นี้จะสังหารเจ้าเสีย!”

ในเวลานั้นเองทางเต๋าบรรพกาลไฟก็ร้องลั่นขึ้นมา

คลื่นพลังไฟที่รุนแรงกว่าก่อนหน้ามหาศาลปะทุขึ้น

เวลานี้บนท้องฟ้ามันเปี่ยมล้นไปด้วยเพลิงแดงทุกหนแห่ง

ดูแล้วเต๋าบรรพกาลไฟคงเดือดดาลขึ้นมาจริงๆ

“มารคลั่งระบำเพลิง! ตายเสียเถอะ! ตาย! ตาย!”

ลูกบอลไฟนั้นมันระเบิดออกรอบกายเย่หยวนจนทำให้มิติสั่นสะท้าน

พริบตาเดียวนั้นตัวเย่หยวนก็ถูกไฟคลอกปิดทางสิ้น

“มารคลั่งระบำเพลิง! ข้าได้ยินว่านี่มันเป็นท่าไม้ตายที่รุนแรงที่สุดของเต๋าบรรพกาลไฟ รุนแรงได้สมชื่อจริง!”

“วิชานี้มันแทบจะเผาทำลายโลกหล้าลงได้!”

“ท่านนักบุญฟ้าครามคงไม่เป็นไรใช่ไหม?”

…

เมื่อคนทั้งหลายได้เห็นเต๋าบรรพกาลไฟลงมือครั้งนี้ด้วยท่าไม้ตายสุดยอดของตนออกมาพวกเขาต่างก็เกิดห่วงขึ้นลึกๆ ในใจ

เพราะในหมู่เต๋าบรรพกาลแล้วมันไม่มีใครที่จะจัดการลงได้ง่ายๆ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับวิชาที่เป็นไม้ตายเช่นนี้ด้วยแล้วมันย่อมจะมีพลังทำลายฟ้าดินลงได้อย่างแท้จริง

วินาทีที่มารคลั่งระบำเพลิงถูกปลดปล่อยออกมานั้นคลื่นพลังวิญญาณรอบๆ มันก็ถูกเผาไหม้ไปจนสิ้น

แค่นี้มันก็ชัดเจนแล้วว่าวิชานี้รุนแรงเท่าใด

แต่ในเวลานั้นเองหลินเฉาเถียนก็หรี่ตาลงก่อนจะนิ้วนี้ขึ้นมาปล่อยวิชาออกไป

“วสันต์วาโยหมื่นลี้!”

คลื่นพลังธาตุไม้รุนแรงนั้นมันพุ่งเข้าใส่ใจกลางมารคลั่งระบำเพลิงทันที

ไม้เสริมไฟ!

มารคลั่งระบำเพลิงของเต๋าบรรพกาลไฟนั้นมันยิ่งปะทุคลั่งขึ้นมาด้วยพลังของวสันต์วาโยหมื่นลี้ที่หลินเฉาเถียนปล่อยออก

ทะเลเพลิงที่สุดแสนรุนแรงนั้นมันค่อยๆ เปลี่ยนกลายเป็นสีดำขึ้นเรื่อยๆ

พร้อมๆ กันนั้นความร้อนในพื้นที่มันก็พุ่งทะยานขึ้นไปอีกหลายองศา!

เวลานี้แม้แต่มิติก็ยังถูกเผาไหม้ลง

เมื่อเต๋าบรรพกาลไฟเห็นเช่นนี้เขาก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะขึ้นอย่างสุดตัว “ฮ่าๆๆ… เจ้าบ้านี่! ขอดูหน่อยเถอะว่าจะยังไม่ตายหรือไม่!”

สีหน้าของคนทั้งหลายเปลี่ยนสีไป

ไม่มีใครคิดฝันว่าการโจมตีของหลินเฉาเถียนนั้นมันกลับจะไปเพิ่มพลังประสานให้แก่มารคลั่งระบำเพลิงของเต๋าบรรพกาลไฟจนทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างมากล้ำ

หลินเฉาเถียนนั้นควบคุมกฎธาตุไม้ แน่นอนว่าพลังของเขานั้นมันย่อมจะพัฒนาไปจนถึงขั้นสูงสุด

พลังธาตุไม้นั้นมันถูกสอดเข้าไปอย่างแม่นยำทำให้มารคลั่งระบำเพลิงนี้รุนแรงขึ้นจนเผาไหม้ได้แม้แต่ห้วงมิติ

เวลานี้เจ้าไฟนั้นมันส่งคลื่นพลังที่รุนแรงเสียกว่าตัวเต๋าบรรพกาลผู้ใช้มันออกมา

“ให้ตายสิ! เจ้าหลินเฉาเถียนนี้มันชั่วช้าดีจริงๆ!” มหานักบวชศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลนั้นกล่าวขึ้นมา

เวลานี้แม้แต่เทียนชิงก็ยังต้องหรี่ตาลงมอง “ข้ายังประมาทหลินเฉาเถียนนี้มันไป! วิชานี้มันสุดแสนรุนแรงอย่างแท้จริง หากเย่หยวนมันมีพลังกฎสามอย่างแล้วมันอาจจะยังพอต้านวิชานี้ไว้ได้ แต่เวลานี้มันคงแทบเอาตัวไม่รอดเป็นแน่!”

ที่ด้านข้างตัวเยวี่ยเมิ่งลี่นั้นเองก็หน้าถอดสีไปด้วยความกังวลไม่น้อย

ฟู่!

แต่ในเวลานั้นเองที่มันกลับเกิดความเคลื่อนไหวขึ้นกลางทะเลเพลิง เงาร่างหนึ่งพุ่งทะยานขึ้นมาใส่ตัวเต๋าบรรพกาลไฟ

แล้วจะเป็นใครไปได้นอกจากเย่หยวน?

เวลานี้ในระยะราวสามสิบก้าวรอบๆ ตัวเขานั้นมันได้มีจุดแสงมากมายล้อมกายเขาไว้ทำให้ดูเหมือนเป็นดั่งโล่เพชรที่สุดแสนสวยงาม!

เทียนชิงนั้นอ้าปากค้างขึ้นมาด้วยความตกตะลึง “นี่มัน… เจ้าหมอนี่มันอัจฉริยะเกินไปแล้ว! เขานั้นกลับใช้พลังกฎเต๋าดาบกระจายออกมาเป็นพื้นที่สร้างตาข่ายดาบไร้พ่ายขึ้นมา! นี่มันคือพื้นที่เต๋าดาบ!”

เขานั้นไม่นึกฝันว่าเย่หยวนกลับจะคิดใช้วิธีการเช่นนี้เพื่อปกป้องตัวเองจากกฎแห่งไฟ!

ความเร็วของเย่หยวนนั้นมันสูงล้ำเป็นทุนเดิม วินาทีเดียวนั้นเขาก็มาถึงตัวเต๋าบรรพกาลไฟได้

ตอนนี้ตัวเต๋าบรรพกาลไฟนั้นกำลังตื่นเต้นดีใจคิดว่าเย่หยวนจะตายลงแน่แล้ว

แต่พริบตาต่อมาเย่หยวนกลับมาปรากฏอยู่ต่อหน้าเขา ทำให้เขาแทบจะต้องกระโดดตัวขึ้นด้วยความสะดุ้งตกใจ

แต่เวลานี้คิดจะหนีมันก็สายเกินไปแล้ว

พื้นที่เต๋าดาบของเย่หยวนนั้นมันค่อยๆ ขยายขึ้นจนกลืนร่างเต๋าบรรพกาลไฟเข้าไปภายใน

“เอก… ภพ!”